Ανυπότακτη Πολιτεία

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Άρθρα

Μερικά πρώτα συμπεράσματα από την συζήτηση στη Βουλή για το Ασφαλιστικό

pegasus LARGE t 1041 106612434

Προφανώς η συζήτηση ήταν εφ όλης της ύλης. Και έγινε έτσι, γιατί  η θεματική αντιμετώπιση του ασφαλιστικού ζητήματος δεν βόλευε κανέναν. Σε τι να διαφωνήσουν άλλωστε, όταν όλοι μαζί τον περασμένο Αύγουστο, συνομολόγησαν στην ετήσια περικοπή 1,8 δις από την ασφαλιστική δαπάνη και άρα επί των τεχνικών λεπτομερειών της εφαρμογής μόνο, μπορούσαν να υπάρξουν παρατηρήσεις. Και από την στιγμή που το συμπαγές και η υποταγή της πλειοψηφίας διασφαλίστηκε, η αντιμετώπιση κάθε αντιπολιτευτικής κορώνας από τα υπόλοιπα κόμματα του μνημονίου, ήταν εύκολη υπόθεση για τον Τσίπρα και τους Υπουργούς του. Άλλωστε, όταν είσαι στην εξουσία πλεονεκτείς, γιατί έχεις την πρωτοβουλία των χειρισμών.

Θα αναφέρουμε χαρακτηριστικά, ότι η Κυβέρνηση «έσπρωξε» τους θιγόμενους κλάδους σε μια παρατεταμένη, πρόωρη κινητοποίηση, για να τους κουράσει, να τους παραπλανήσει, να έχει τον χρόνο να οργανώσει την προπαγάνδα της από τον Ιανουάριο μέχρι το τέλος του Απριλίου και να καταθέσει το νομοσχέδιο την Μεγάλη εβδομάδα.

Πόνταρε ο κ. Τσίπρας σωστά, και στην κόπωση των εργαζομένων, επιστημονικών και επαγγελματικών κλάδων και στην πολυήμερη αργία.

Και όσους, λίγους, βρέθηκαν στο Σύνταγμα την ημέρα της ψηφοφορίας, φρόντισε να στρέψει εναντίον τους τα ΜΑΤ και τους εντεταλμένους κουκουλοφόρους, για να καταλάβουμε όλοι, ότι όχι μόνο δεν άλλαξε τίποτα στο σύστημα καταστολής, αλλά ότι αυτό είναι η μεγάλη εφεδρεία της εξουσίας, για να τιθασεύει τώρα και στο μέλλον κάθε αντίδραση.

Ο Πρωθυπουργός, γενίκευσε την συζήτηση, γιατί πρώτον με αυτό τον τρόπο θα έδινε, και έδωσε, τις διαβεβαιώσεις του στους ξένους, δεύτερον γνωρίζοντας τις εξαρτήσεις των προκατόχων του, δημιουργούσε ευνοϊκότερο για αυτόν περιβάλλον, τρίτον γιατί ήθελε με τον απόλυτο κυνισμό που τον διακρίνει, να επιβεβαιώσει την πλήρη απαγκίστρωση του από κάθε δέσμευση του παρελθόντος.

Τον ακούσαμε λοιπόν να λέει, ότι για τις προεκλογικές δεσμεύσεις του Ιανουαρίου του 15, δεν τις επαναλαμβάνει γιατί ήταν αυταπάτες. Και θέλει να κριθεί επί των υποσχέσεων του Σεπτεμβρίου του 15. Δηλαδή, επί του τρίτου μνημονίου, που εισηγήθηκε και ψήφισε μαζί με τους άλλους τον περασμένο Αύγουστο. Με συντριπτική πλειοψηφία είναι αλήθεια, αλλά στο πλαίσιο Συνταγματικής εκτροπής, εφόσον είχε ήδη απολέσει την «δεδηλωμένη πλειοψηφία» της Βουλής.

Τρεις φορές επανέλαβε, ότι η παρούσα Κυβέρνηση, θα «τιμήσει» την υπογραφή της και την συνέχεια του κράτους.

Και τα δύο, δηλαδή η δέσμευση της μόνο από την «εντολή» του Σεπτεμβρίου του 15 και η «τιμή» της υπογραφής της, ξεκόβουν τον Τσίπρα και την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, από κάθε αντιμνημονιακό και αριστερό παρελθόν και δίνουν τις πιο έμπρακτες διαβεβαιώσεις της απόλυτης υποταγής, στους δανειστές, στην Τρόικα και την οικονομική εξουσία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, στους Τραπεζίτες και τους δολοφόνους του λαού.

Κατά τούτο, ο Τσίπρας «αλώνισε» στην Βουλή. Ουσιαστικά είχε να αντιμετωπίσει μόνο την αντιπολίτευση από το ΚΚΕ. Όμως η τοποθέτηση του ΚΚΕ, όπως και άλλες τοποθετήσεις του στο παρελθόν, πάσχουν από την γενίκευση, δεν βοηθούν όσο πρέπει τον λαό να αντιληφθεί τα συγκεκριμένα, να οικοδομήσει τακτική και οργάνωση το μαζικό κίνημα, να παραχθεί πολιτική και αγωνιστική αντίδραση στις λαϊκές οργανώσεις.

Συμπεράσματα:

Πρώτο.

Το ασφαλιστικό Νομοσχέδιο είναι ο μνημονιακός νόμος λαιμητόμος! Όποιος ακόμα δεν έχει θεμελιώσει δικαίωμα σύνταξης, πολύ περισσότερο όσοι μπήκαν πρόσφατα ή δεν έχουν μπει ακόμα στην λεγόμενη αγορά εργασίας, θα δουν την σύνταξη τους να κυμαίνεται λίγο πάνω από τα 400 Ευρώ. Με 40 χρόνια εργασίας.

Δεύτερο.

Η μέγιστη εθνική σύνταξη των 384 Ευρώ, θα απαιτεί συνεχή ασφάλιση 20 ετών. Όλοι οι κλάδοι επισφαλούς εργασίας, όλοι οι μακροχρόνια άνεργοι, όλοι οι νέοι κάτω των 35, στους οποίους τα ποσοστά ανεργίας είναι πάνω από 60%, όλοι όσοι θα χάσουν την εργασία τους, είτε από ατύχημα, είτε από την συνδικαλιστική τους δράση, θα δυσκολευτούν να συμπληρώσουν τα 20 χρόνια ασφάλισης.

Ο αρμόδιος Υπουργός, είπε ότι η εθνική σύνταξη, είναι στο όριο της φτώχιας. Μάλλον για όριο απόλυτης εξαθλίωσης πρόκειται.

Τρίτο.

Όλες οι συντάξεις θα μειωθούν με την μείωση των επικουρικών συντάξεων ή την πλήρη κατάργηση τους.

Τέταρτο.

Σε ένα πράγμα έχει δίκιο ο Πρωθυπουργός. Ότι τα Ταμεία καταληστεύτηκαν τα τελευταία 60 χρόνια. Αλλά τους υπεύθυνους για αυτό, τους αμνηστεύει!

Πέμπτο.

Για το χρέος. Η απόφαση του Euro group, με κατηγορηματικό τρόπο αναφέρει, ότι αποκλείεται ονομαστική μείωση του χρέους. Θα επαληθευτεί άραγε η δήλωση κάποιου ξένου οικονομολόγου, ότι το 2060 το χρέος θα ανέρχεται στο 290% του ΑΕΠ;

Έκτο.

Τα «προληπτικά μέτρα», σύμφωνα με δήλωση του κ. Τσακαλώτου, μετατρέπονται σε αυτόματο «κόφτη», που κάθε Μάιο θα αποφασίζεται, μάλιστα με Π.Δ. το ύψος των οριζόντιων περικοπών. (Απολύσεις, μείωση μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών).

Έβδομο.

Έχουμε αντιληφθεί την απώλεια εισοδήματος από την αύξηση των άμεσων και των έμμεσων φόρων; Μόνο η αύξηση του ΦΠΑ, αντιστοιχεί σε μείωση κατά 4,3% του εισοδήματος του κάθε καταναλωτή. Και αναμένεται αύξηση φόρων σε καύσιμα, ποτά, τσιγάρα κλπ.

Έχει πει ο λαός και γενικότερα το λαϊκό κίνημα την τελευταία λέξη; Πιστεύουμε όχι. Αλλά χρειάζεται ανασύνταξη. Χρειάζεται ενότητα, μαχητικότητα, πολιτικοποίηση και στόχους ανατροπής. Χωρίς διλλήματα, χωρίς παλινωδίες και εφησυχασμο

Για την χούντα των Συνταγματαρχών

Του Χρήστου Πατούχα

Συμπληρώνονται την φετινή 21η Απριλίου 49 χρόνια από την εγκαθίδρυση της λαομίσητης και αμερικανοκίνητης δικτατορίας των Συνταγματαρχών. Μιας δράκας πρακτόρων εντός του στρατεύματος, με πολιτικά στηρίγματα σε μέρος του τότε πολιτικού και οικονομικού συστήματος, με την άμεση υποκίνηση και στήριξη της Αμερικάνικης πρεσβείας και επιτελών του ΝΑΤΟ, που κατέλυσε το πολίτευμα, ανέστειλε την εφαρμογή του Συντάγματος, προσπάθησε να οικοδομήσει ένα μακράς διάρκειας φασιστικό καθεστώς.

Οι ιδεολογικές τους αρχές, ο αντικομουνισμός, η πατριδοκαπηλία και ο φασιστικός εθνικισμός και οι πολιτικοί τους στόχοι να παρεμποδίσουν προοδευτικές και δημοκρατικές αλλαγές, να χτυπήσουν και να δαμάσουν το ανερχόμενο λαϊκό κίνημα, την αμφισβήτηση της νεολαίας στην στασιμότητα και την παρακμή.

Οι διώξεις, (εξορίες, πολυετείς καταδίκες, εκτοπίσεις, φυσική εξόντωση αντιπάλων τους), στράφηκαν εναντίον κάθε αριστερού, προοδευτικού, δημοκρατικού ανθρώπου, εναντίον αντιδικτατορικών οργανώσεων και κινημάτων, χρησιμοποιήθηκαν τα έκτακτα στρατοδικεία και οι βασιλικοί επίτροποι, τοποθετήθηκαν σε όλο τον δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα.

Δεν είναι του παρόντος να περιέλθουμε σε μια επετειακή αναφορά, όλες τις επιπτώσεις της επταετούς δικτατορίας, ωστόσο αβίαστα καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι άφησε πίσω της την καταστροφή και τον συνεχιζόμενο μέχρι σήμερα διαμελισμό της Κύπρου και την προέκταση των σχέσεων εξάρτησης της χώρας που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Πρέπει ιδιαίτερα να τονιστεί, ότι ο συμβιβασμός που πραγματοποιήθηκε για την μετάβαση στην «ομαλότητα», συμβιβασμός ανάμεσα στους χουντικούς, τους Αμερικάνους και τις παλιές αστικές πολιτικές δυνάμεις, έγινε ακριβώς για να μην διαταραχτεί η σχέση της εξάρτησης και της τότε κρατούσας γεωπολιτικής ισορροπίας.

Σήμερα, η διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας της ολιγαρχίας του πλούτου, ολιγαρχίας που εν πολλοίς στηρίχτηκε και αναπτύχθηκε στην διάρκεια της επταετίας και ακμάζει μέχρι σήμερα, στηρίζεται στις ίδιες διεθνείς σχέσεις. Στο επαχθέστατο και υπέρογκο δημόσιο χρέος, στην θηλιά μέχρι ασφυξίας των δανειστών, στο ΝΑΤΟ και την στρατηγική του στην ευρύτερη περιοχή μας, στην Ε.Ε. και την Ευρωζώνη και την οικονομική υποδούλωση της χώρας μας και των λαϊκών στρωμάτων.

Το σημερινό κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, στο σύνολο του δεν αμφισβητεί αυτά που δυναστεύουν την χώρα και τον λαό της. Αδύναμο και χειραγωγημένο, λειτουργεί «κατ εντολή», αδυνατεί να ορθώσει ανάστημα και δεν μπορεί να υπερασπίσει ούτε τα στοιχειώδη.

Είναι κατά τούτο μακρύς ο δρόμος. Αλλά δεν υπάρχει άλλος. Και πρέπει να τον ακολουθήσουμε. Ανατρέχοντας και αναζητώντας τα συνθήματα των χιλιάδων αγωνιστών της αντιδικτατορικής δράσης. Για ριζική ανατροπή, για εκ θεμελίων, προς όφελος του λαού, ανοικοδόμηση της χώρας μας.

Το ΔΗΠΕΘΕ και η Δραματική Σχολή

 431patra-theatro

Η φιλοδοξία της πόλης και του ΔΗΠΕΘΕ, υπήρξε από το παρελθόν η δημιουργία μιας Δραματικής Σχολής Πανεπιστημιακού επιπέδου. Το Περιφερειακό Θέατρο της τρίτης πόλης της χώρας, μιας πόλης αδικημένης σε πολιτιστικές και θεατρικές υποδομές, όχι χωρίς και την δική της ευθύνη από το παρελθόν, επέβαλε αυτήν την γενική αρχή, επέβαλε την ανάληψη αυτής της ευθύνης.

Αυτό καθόρισε την τετραετή φοίτηση, αυτό προφανώς πρέπει να καθορίσει και το περιεχόμενο των σπουδών. Πρωτίστως ωστόσο, πρέπει η πολιτιστική και θεατρική πολιτική, να έχει ορίζοντα σε βάθος χρόνου, να μην υπακούει στην τρέχουσα παραταξιακή διαμάχη, να μην επηρεάζεται από την ηθελημένη ή αθέλητη αλαζονεία καμιάς πλευράς. Βεβαίως, η θεατρική τέχνη, η τέχνη γενικότερα δεν είναι αποιδεολογικοποιημένη, δεν αναπτύσσεται μέσα σε αποστειρωμένους θαλάμους. Αλλά και δεν υπακούει στην κομματική στενότητα, στους πρόχειρους σχεδιασμούς. Έχει μεγαλουργήσει στην πατρίδα μας, όταν μπόρεσε να εκφράσει τις αγωνίες του λαού μας σε δύσκολες εποχές, όταν οι φορείς της και οι άνθρωποι της, μπόρεσαν να κινηθούν γρηγορότερα από την εποχή τους, όταν μπόρεσαν να τροφοδοτήσουν και να τροφοδοτηθούν από τους συνολικότερους λαϊκούς αγώνες.

Ορισμένα πρακτικά ερωτήματα:

Ποιο θα είναι το πρόγραμμα των σπουδών; Ποιοι θα το αποφασίσουν;

Ποια θα είναι τα προσόντα και τα κριτήρια επιλογής των διδασκόντων; Ποιοι θα τους επιλέγουν;

Ποιος θα είναι ο ρόλος του Δ.Σ. του Θεάτρου; Είναι θεσμικά σωστός ο τρόπος ανάδειξης του;

 Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε...

Να αξιοποιήσουμε την εμπειρία θεατρικών σχολών που λειτουργούν, δημόσιων και ιδιωτικών.

Να συμβουλευτούμε το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου μας. Όπως και το αντίστοιχο τμήμα Φιλολογίας.

Να συγκροτήσουμε μια μόνιμη επιτροπή από ανθρώπους των γραμμάτων της πόλης μας (ποιητές, πεζογράφους, θεατρικούς συγγραφείς, γενικότερα ανθρώπους του θεάτρου), οι οποίοι θα γνωμοδοτούν και θα μας συμβουλεύουν για αυτό και για άλλα θέματα του πολιτισμού και της ιστορίας της πόλης μας.

Να συνομιλήσουμε με τους ίδιους τους σπουδαστές για να μεταφέρουν τις εικόνες που έχουν αποκομίσει από την μέχρι τώρα λειτουργία της Δραματικής Σχολής

Ορισμένες γενικότερες παρατηρήσεις:

Για την παρούσα κατάσταση στην Δραματική Σχολή. Εκφράστηκε  η έντονη ανησυχία και διαμαρτυρία των σπουδαστών, σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ. Εκτιμούμε, ότι οφείλεται στο γενικότερα ρευστό κλίμα που παραπάνω περιγράψαμε. Αυτή η ρευστότητα πρέπει να ξεπεραστεί με τον γενικότερο σχεδιασμό και τους τρόπους που αναφέραμε. Δεν συμφωνούμε με αλλαγές στο πρόγραμμα, μεσούσης της εκπαιδευτικής περιόδου, δεν συμφωνούμε με εξαγγελίες αλλαγών του εκπαιδευτικού προσωπικού, χωρίς τον στρατηγικό σχεδιασμό.

Δεν γνωρίζουμε το σημερινό πρόγραμμα σπουδών, ούτε την ορθότητα του, ούτε τις πιθανές αλλαγές που προτάθηκαν ή θα προταθούν, ούτε τους διδάσκοντες και την επάρκεια τους. Εννοείται, ότι τέτοιες αλλαγές δεν είναι σε θέση να προτείνουν, ούτε η πλειοψηφία της Διοίκησης του ΔΗΠΕΘΕ, ούτε ημειοψηφία δια των συγκεκριμένων εκπροσώπων της. Υπάρχει ο χρόνος, μέχρι την λήξη του σπουδαστικού έτους, να έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος των επαφών και των συμβουλών που προτείνουμε, να κριθεί και το πρόγραμμα σπουδών και οι διδάσκοντες. Η σαφής άποψη μας είναι, να διατηρηθεί και στο πρόγραμμα και στους ανθρώπους, ότι πληροί τις επιστημονικές και καλλιτεχνικές προϋποθέσεις. Σε βάθος χρόνου ίσως, αλλά οπωσδήποτε να υπάρχει σαν κατεύθυνση και η αρχική, για την εγγραφή τους, επιλογή των σπουδαστών και οι εξετάσεις για την αποφοίτηση τους. Θεωρούμε ότι η γνώση της Ελληνικής γλώσσας, η δυνατότητα κατανόησης των κειμένων, η ιστορία του Θεάτρου, η ιστορία γενικότερα, είναι μέρος της συνολικής καλλιτεχνικής συγκρότησης. Καταθέτουμε την ιδέα, για μια ριζική αλλαγή στον τρόπο ανάδειξης του Δ.Σ. του Θεάτρου. Αν το θέμα τεθεί σε συζήτηση, είμαστε έτοιμοι να περιγράψουμε αναλυτικά την πρόταση μας.

Όσα παραπάνω αναφέρουμε, δεν υπακούουν στην μικροκομματική σκοπιμότητα, ξεπερνούν την στενότητα και το εφήμερο, απαντούν στην ουσία των προβλημάτων και αποσκοπούν σε έναν μακροπρόθεσμο, προοδευτικό πολιτιστικό σχεδιασμό. Για το καλό των συμπολιτών μας, για την πορεία του Θεάτρου και του πολιτισμού μας.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Βασίλης Κυπραίος, αναπληρωματικό μέλος του Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ

 

 

23 – πηγές στρες ανάλογα με τα τμήματα

Άμεση παραχώρηση του θαλασσίου μετώπου.

thalassio metopo2

Σχόλιο για τις δηλώσεις του Προέδρου του ΟΛΠΑ κ. Νίκου Κοντοέ στην Εφημερίδα ΑΛΛΑΓΗ

Ο κ. Πρόεδρος, προσπαθώντας να «γλυκάνει» την Κυβερνητική ακαμψία για την παραχώρηση του θαλάσσιου «Προσώπου», λέει ότι δήθεν ο Δήμος δεν μπορεί να εκτελέσει έργα συντήρησης των λιμενικών εγκαταστάσεων. Ως εκ τούτου όλες οι λιμενολεκάνες πρέπει να μείνουν στον ΟΛΠΑ. Προφανώς, χωρίς να το λέει, και η Μαρίνα.

Έρχεται λοιπόν δια χειλέων του εκπροσώπου της Κυβέρνησης στον ΟΛΠΑ, να επιβεβαιωθεί η  μόλις προ ολίγων εβδομάδων εκτίμηση μας. Η Κυβέρνηση δεν διαθέτει την πολιτική βούληση να παραχωρήσει το θαλάσσιο μέτωπο σύμφωνα με την διεκδίκηση μας. Δεν θέλει να παραχωρήσει το πιο κεντρικό τμήμα του, αυτό που αποτελεί το μέγα φιλέτο των ιδιωτικών συμφερόντων.

Γίνεται ακόμα πιο επίκαιρο το αίτημα για άμεση συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου και των φορέων. Για να πάψει να κρύβεται ο καθένας πίσω από την σκιά του.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας

Για το Θαλάσσιο Μέτωπο

thalassio metopo

Επιχειρείται νέα συσκότιση; Οι σχετικές ανακοινώσεις είναι ουδέτερες. Ετοιμάζεται «νέα» πρόταση του Υπουργού, κάποιες ανακοινώσεις έχουν ήδη μικρύνει το διεκδικούμενο μήκος παραχώρησης κατά χίλια μέτρα, δημοσιεύματα κάνουν λόγο για «χρυσή τομή», και κατά την άποψη μας η «νέα» πρόταση θα μοιάζει με την προηγούμενη.

Τι έχουμε στα χέρια μας σήμερα; Έχουμε την Σύμβαση Προσωρινής Παραχώρησης των τρεισήμισι χιλιομέτρων. Την έχουμε κατακτήσει! Ποιος μπερδεύεται; Τι θέλει επανεξέταση; Γιατί τόση επιπλέον φασαρία;

Απαιτείται σαφής διευκρινιστική δήλωση της Δημοτικής Αρχής για το τι είναι αυτό που ζητάμε.

Ζητάμε την μετατροπή της Σύμβασης Προσωρινής Παραχώρησης σε Οριστική παραχώρηση της χρήσης και της εκμετάλλευσης. Αυτό υποσχέθηκε ο Πρωθυπουργός.

Γενικότερα καταδικάζουμε την διαπραγμάτευση των κλειστών θυρών, ιδιαίτερα στα ζητήματα που η θέση της πόλης είναι τόσο σαφής.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Τα Νέα μας Άρθρα