Ανυπότακτη Πολιτεία

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Άρθρα

Για το ΔΗΠΕΘΕ της Πάτρας

dipethe2

Του Πάνου Τσερόλα

Τόσο η δημοτική αρχή όσο και οι διάφορες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, αναφέρονται συχνά στο «όραμα» του Κώστα Καζάκου, το οποίο συναντάμε σε πολλές ανακοινώσεις. Οι μεν για να εκφράσουν το σεβασμό και την στήριξή τους σε αυτό και οι δε για να το ...υποτιμήσουν ελαφρώς, επιτιθέμενοι στην πραγματικότητα στην πολιτική της πλειοψηφίας στο ΔΗΠΕΘΕ.

Κατά ένα παράδοξο τρόπο όμως, αυτό που φαίνεται να απουσιάζει από όλες αυτές τις ανακοινώσεις είναι αυτό που επαναλαμβάνεται διαρκώς, δηλαδή το όραμα για το ΔΗΠΕΘΕ.

Κρατώ κάτι που πολύ σωστά είπε και ο Χρήστος Παρούχας στην πρόσφατη συνεστίαση της Ανυπότακτης Πολιτείας: «Να μην είμαστε ολιγαρκείς». Και όμως, τόσο η δημοτική αρχή όσο και παρατάξεις της αντιπολίτευσης αντιμετωπίζουν το θέμα του ΔΗΠΕΘΕ (και κατ' επέκταση, της πολιτικής στον πολιτισμό) με αναπάντεχη και πολλές φορές αφόρητη ολιγάρκεια.

Όραμα: Το μεγάλο ζητούμενο, και η μεγάλη απουσία. Απουσία οράματος για μια δημοτική αρχή που σε ένα κύκλο εξαιρετικών πεπραγμένων, το ΔΗΠΕΘΕ παραμένει μια ανοιχτή πληγή αδέξιων χειρισμών, πρόχειρων λύσεων, τακτικών ελιγμών. Απουσία οράματος για μια αντιπολίτευση που αντιμετωπίζει τις παραπάνω αδυναμίες ως «ευκαιρία» αντιπολίτευσης και «φασαρίας», ευκαιρία απόκρυψης των μεγάλων και βαθιών πληγών στον πολιτισμό για τις οποίες είτε έχει την απόλυτη ευθύνη είτε τις διαχειρίζεται με τον ίδιο (μνημονιακό) τρόπο.

Το όραμα του Κώστα Καζάκου δεν θα το κρίνουμε εδώ. Ποιοι είμαστε άλλωστε για κάτι τέτοιο; Αυτό που θα κρίνουμε ωστόσο είναι πως ο Κώστας Καζάκος αποτέλεσε μια διαχειριστική επιλογή, μια «αλλαγή προπονητή» για να «σωθεί η χρονιά», που ήρθε για να καλύψει το κενό της απουσίας οράματος της δημοτικής αρχής με το δικό του. Αυτό και μόνο, όπως και ο τρόπος που πραγματοποιήθηκε, είχε αντικειμενικά όρια και αυτά τα όρια φάνηκαν στις πρόσφατες εξελίξεις και την παραγωγή του Οιδίποδα.

Από την αρχή εμείς θέταμε το θέμα: Όραμα για το θέατρο της πόλης. Δεν μπήκαμε σε μια φτωχή κουβέντα περί προσώπων, ακριβώς επειδή γνωρίζουμε ότι τα πρόσωπα είναι κυρίως φορείς μιας στρατηγικής και ενός σχεδίου. Στηρίξαμε το όραμα της προηγούμενης διεύθυνσης του ΔΗΠΕΘΕ όχι επειδή κρίναμε τον Κώστα Καζάκο και τον κρίναμε ανεπαρκή -κάτι τέτοιο θα ήταν αστείο. Αλλά επειδή βλέπαμε εκεί την θεμελίωση και το χτίσιμο μιας πρωτοπόρας και μαζικής πολιτιστικής πρότασης για το θέατρο. Τα τελευταία χρόνια είδαμε διάφορες κινήσεις, με άλλες συμφωνήσαμε και με άλλες διαφωνήσαμε, αλλά στρατηγική και όραμα ακόμα περιμένουμε να δούμε.

Όπως δεν συμμεριζόμαστε μια πολιτική θέση που θέλει τα θέματα του ΔΗΠΕΘΕ ως κάτι «για να έχουμε να λέμε», έτσι και δεν αντιλαμβανόμαστε το θέατρο ως ένα ακόμα πεδίο για να είμαστε ολιγαρκείς και να μπορούμε να καταγγέλλουμε, εναποθέτοντας τη δική μας στρατηγική, την δική μας αγάπη για την Τέχνη ως μια μάχη για τις καλένδες και το μακρινό μέλλον. Πως αλήθεια χτίζεται το μέλλον, αν όχι με όραμα που πατάει γερά στο παρόν;

Η μάχη είναι τώρα. Και δεν θα κριθεί από τα οράματα καλλιτεχνών που θα τους παραδώσουμε τα ηνία, αλλά από τα συλλογικά οράματα του λαού της πόλης, των πολλών ανθρώπων που έχει αναδείξει στον πολιτισμό, των πολλών κεκτημένων που έχει το ΔΗΠΕΘΕ μας. Και θα τα ταιριάξουμε με τον διαρκή αγώνα μας για να πάνε αλλιώς τα πράγματα στο σύνολό τους. Δεν είναι ντροπή για την δημοτική αρχή να προβεί σε έναν θαρραλέο απολογισμό των αδυναμιών της στο ΔΗΠΕΘΕ. Θα είναι ένα ακόμα παράσημο της φιλοσοφίας της. Θα σταθούμε στο πλευρό της σε κάτι τέτοιο. Όσο όμως όλα κρύβονται κάτω από το χαλάκι της σκοπιμότητας, θα το φωνάξουμε ανοιχτά. Το ότι το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας δεν έχει πλέον θερινή παραγωγή, είναι κάτι για το οποίο πρέπει να αναληφθούν ευθύνες.

Ας κρατήσουμε διδάγματα. Η διαδικασία και συζήτηση για τον νέο/νέα καλλιτεχνικό διευθυντή/διευθύντρια οφείλει να είναι ανοιχτή, δημόσια, και υπό το βάρος ενός πραγματικού οράματος για τον πολιτισμό της πόλης. Όχι αναζήτηση ενός ακόμα «δανεικού». Και σε τελική ανάλυση, ας κατατεθούν συνολικές προτάσεις, πέρα και έξω από την «ευκολία» της συζήτησης για την κομματική ταυτότητα.

Σε αυτό το πλαίσιο, συνυπογράφω το κείμενο των μελών της Ανυπότακτης Πολιτείας στο ΔΣ του ΔΗΠΕΘΕ.

Παναγιώτης Τσερόλας, πρώην τακτικό μέλος του ΔΣ του ΔΗΠΕΘΕ

Σημεία για το Καρναβάλι που πέρασε, σκέψεις για αυτό που έρχεται.

  patrino-karnavali

Σημεία για το Πατρινό Καρναβάλι που πέρασε,

σκέψεις για αυτό που έρχεται...

Δυο βδομάδες μετά τη λήξη του Πατρινού Καρναβαλιού ίσως είναι η καλύτερη περίοδος για να δούμε κάποια πράγματα πιο ψύχραιμα, αφήνοντας στην άκρη τις ενθερμώ κριτικές που ακούστηκαν. Κριτικές στην πλειοψηφία άδικες, αναφερόμενες σε ανθρώπους που δουλεύουν όλο το χρόνο, χρόνια τώρα για να βγει όλη η δουλειά του Πατρινού Καρναβαλιού: Άρματα, πληρώματα, παρελάσεις, για να έχει το Πατρινό Καρναβάλι μια ομαλή ροή. Υπάρχουν συντελεστές του Πατρινού Καρναβαλιού που δουλεύουν χωρίς μισθό και ίδιον όφελος. Σε αυτούς πρέπει να ασκούμε κριτική με ψυχραιμία και σεβασμό στο έργο τους. Κυρίως, γιατί το Πατρινό Καρναβάλι είμαστε όλοι, και ως τέτοιοι κρινόμαστε: Ο Δήμος, τα πληρώματα, οι καλλιτέχνες, οι καρναβαλιστές (ντόπιοι και εκδρομείς), θεσμοί και φορείς για το έργο τους.

Αν κάτι πρέπει να πούμε εξ αρχής είναι τα συγχαρητήρια σε όλα τα πληρώματα και τους συμμετέχοντες του Πατρινού Καρναβαλιού. Με τις ενστάσεις μας, με την κριτική μας σε πολλά από αυτά, αλλά έχοντας στο μυαλό μας πάνω απ όλα ότι χωρίς τη συμμετοχή και το κέφι τους η εικόνα του καρναβαλιού θα ήταν πραγματικά διαφορετική. Συγχαρητήρια επίσης αξίζουν στους καλλιτέχνες του Πατρινού Καρναβαλιού, στους ανθρώπους που εργάζονται για να φτιαχτούν τα άρματα, του Βασιλιά καρνάβαλου, της Βασίλισσας, τα υπόλοιπα άρματα του Δήμου καθώς και των Πληρωμάτων, τα οποία είναι μοναδικά και ευφυέστατα. Με τα δικά τους έργα το καρναβάλι μας ξεχωρίζει και διαφημίζεται. Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει επίσης και στην καρναβαλική γνωμοδοτική επιτροπή που χρόνια τώρα έχει καταφέρει να εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία στο πατρινό καρναβάλι –ανεξαρτήτως δημοτικής αρχής- και τη δικαιοσύνη στην κρίση της.

Όμως, αν κάτι χρειάζεται το Πατρινό Καρναβάλι αυτό νομίζω ότι είναι ιδέες, ανανέωση και εμπιστοσύνη. Τα έθιμα του Πατρινού Καρναβαλιού έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα. Δεν αρμόζει να τα έχουμε περάσει στον αυτόματο και να μεταφέρουμε χρόνο με το χρόνο τις εκδηλώσεις, τα δρώμενα και τις παραδόσεις του Πατρινού καρναβαλιού, χωρίς να βλέπουμε ότι αυτές φθίνουν αποδοχής, για διάφορους λόγους. Οι νέοι πλέον καρναβαλιστές δεν γνωρίζουν για αυτά και με τον τρόπο που γίνονται δε θα τα γνωρίσουν ποτέ. Η Δημοτική Αρχή θα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση αυτή. Με πρωτοβουλία της Κοινωφελούς θα πρέπει να καλέσει έγκαιρα τη νέα περίοδο δημόσια διαβούλευση για το Πατρινό Καρναβάλι. Σε αυτή να καλεστούν να συμμετέχουν τοπικοί φορείς, σύλλογοι και πληρώματα για να κουβεντιάσουμε για το καρναβάλι της πόλης μας. Να ακουστούν ιδέες, να αξιολογηθούν και να προσπαθήσουμε να υλοποιήσουμε τις πιο αξιόλογες. Μια τέτοια διαδικασία θα πρέπει να καθιερωθεί πριν την περίοδο του καρναβαλιού. Μέχρι τότε όμως, έχουμε τον καιρό να αναλογιστούμε όλοι τι θέλουμε από το Πατρινό Καρναβάλι:

  1. Θέλουμε κατά βάση κωμικής, σατιρικής ή καλλιτεχνικής φύσεως καρναβάλι; Γιατί η εμμονή μονάχα προς το «όμορφο» ως μοναδικό κριτήριο, μας κάνει να χάνουμε το πραγματικό νόημα του καρναβαλιού το οποίο δεν είναι άλλο από τη σάτυρα.
  2. Θέλουμε καρναβάλι για όλους τους δημότες της Πάτρας, Καρναβάλι που θα βασίζεται σε θεάματα ή σε ονόματα; Δεδομένων των δυσκολιών της περιόδου, πολλές από τις γειτονιές της Πάτρας που βρίσκονται πέρα του κέντρου έχουν πλέον μια καρναβαλική νότα που δεν υπήρχε στο παρελθόν και θα πρέπει να ενισχυθεί.
  3. Θέλουμε χαλαρές ή σφικτές δεσμεύσεις και κανονισμούς στο Πατρινό Καρναβάλι; Εδώ όμως θα πρέπει να μην τηρούνται δυο μέτρα και δυο σταθμά. Οι κανονισμοί που προβλέπουν τη συμπεριφορά πληρωμάτων, τη συμμετοχή στο καρναβάλι και το αλκοόλ για θα πρέπει να είναι στην ίδια κατεύθυνση.
  4. Πως θα επανακαθορίσουμε το Πατρινό Καρναβάλι ως μια περίοδο διαρκείας μετά την έναρξή του με αποκορύφωση το τελευταίο δεκαήμερο και όχι μονάχα τις τελευταίες δύο μέρες. Μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης γίνεται χωρίς τον κύριο όγκο των καρναβαλιστών, που δεν συμμετέχουν αλλού πέραν του τελευταίου διημέρου. Τα υπόλοιπα έθιμα και τα δρώμενα του Πατρινού Καρναβαλιού όπως ο κρυμμένος θησαυρός, η παντομίμα, το καρναβάλι των μικρών έχουν χρόνο με το χρόνο φθίνουσα συμμετοχή.
  5. Πως θα δώσουμε ζωή στο Καρναβαλικό εργαστήρι, όλο το χρόνο, ώστε να καταφέρουμε να αυξήσουμε και την παραγωγή αρμάτων και δημιουργιών συνολικά από αυτό. Στοίχημα είναι να προσελκύσουμε νέους καλλιτέχνες που θέλουν να συνεισφέρουν στο Καρναβάλι μας, όχι μονάχα μέσω δημοσιοϋπαλληλικών σχέσεων αλλά δίνοντάς τους την ευκαιρία να δουλέψουν για το Καρναβάλι και να ανταμειφθούν για το έργο τους.
  6. Τέλος, να ενθαρρύνουμε τη δημιουργία νέων πληρωμάτων στο καρναβάλι, νέων παιδιών που με τη δική τους εφευρετικότητα και δημιουργικότητα μπορούν να δώσουν μια άλλη νότα στο Πατρινό Καρναβάλι. Παράλληλα θα πρέπει να βρούμε τρόπους ώστε το ίδιο το καρναβάλι να γίνει πιο προσιτό οικονομικά σε όλους.

Παρά τις περικοπές και τη ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά, οφείλουμε να συνεχίσουμε την παράδοση του Πατρινού Καρναβαλιού στο χρόνο. Να το ανανεώσουμε, να το κάνουμε μια πραγματική γιορτή για όλους τους δημότες και τους επισκέπτες της πόλης μας.

Θύμιος Δραγώτης

Μέλος του Συντονιστικού της Ανυπότακτης Πολιτείας

Τα δώρα, τα καθρεφτάκια και το ξέπλυμα των συνειδήσεων

logo-final1

Του Χρήστου Πατούχα

 

Ας αρχίσουμε από τα πολύ απλά:

Πρώτο: Οι συνταξιούχοι έπαιρναν 13η αλλά και 14η σύνταξη. Η 14η, ήταν το δώρο του Πάσχα και το επίδομα αδείας. Οι συντάξεις αυτές κόπηκαν με την εφαρμογή των μνημονίων 1ου και 2ου. Επί πλέον, με τα ίδια μνημόνια μειώθηκαν οι συντάξεις μέχρι και 40%. Δηλαδή, αφαιρέθηκαν, εκτός από την 13η και την 14η και άλλες 4 συντάξεις. Οι συνταξιούχοι παίρνουν ακριβώς τα μισά από όσα έπαιρναν. Μας λένε, ότι αυτά τα δύο μνημόνια δεν τα ψήφισε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ερώτημα: Η ψήφιση του 3ου μνημονίου, που το ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ, εννοείται μαζί με τους άλλους, δεν εγκρίνει και όλες τις διατάξεις των δύο πρώτων; Άρα νομιμοποιεί εξ ολοκλήρου όσα έκαναν οι προηγούμενοι;

Δεύτερο: Ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε υποσχεθεί με το Κυβερνητικό του πρόγραμμα, (Θεσσαλονίκη), την επαναφορά της 13ης σύνταξης. Μαζί με άλλες υποσχέσεις.

Ποιο συμπέρασμα προκύπτει από τις δύο πρώτες παρατηρήσεις; Ότι οι συνταξιούχοι έχασαν το μισό εισόδημα τους, οι κυβερνητικές υποσχέσεις ήταν να πάρουν πολύ περισσότερα και πρέπει να είναι ευγνώμονες που θα πάρουν ένα επίδομα, εφ άπαξ, που για την συντριπτική τους πλειοψηφία θα είναι 300 Ευρώ; Αλήθεια, για τόσο ηλίθιους τους περνάνε; Αυτό πάει στα καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς.

Ας δούμε όμως και μερικές ακόμα διαπιστώσεις. Τα δύο τελευταία χρόνια η μέση απώλεια από τις επικουρικές συντάξεις, ήταν 150 Ευρώ το μήνα. Δηλαδή 150χ12=1800 Ευρώ το χρόνο. Η αύξηση του ΦΠΑ, μόνο από το 23 στο 24%, σημαίνει αύξηση στα είδη πλατειάς κατανάλωσης και ανάγκης κατά 4,35%. Για μια διμελή μόνο οικογένεια συνταξιούχων αυτό σημαίνει επιβάρυνση πάνω από 50 Ευρώ το μήνα, δηλαδή 600 Ευρώ το χρόνο. Το πετρέλαιο θέρμανσης για 1000 λίτρα έχει επιβάρυνση 220 Ευρώ το χρόνο. Για ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα, έχουμε αύξηση άλλα 75 Ευρώ τον χρόνο. Ας υπολογίσει κανείς και την φορολογική επιβάρυνση στην άμεση φορολογία με την μείωση του αφορολόγητου ορίου για να δει ότι ο κάθε συνταξιούχος έχασε 3000 Ευρώ το χρόνο. Καταλάβατε, κύριοι της Κυβέρνησης πως προέκυψαν τα «πλεονάσματα» σας; Με αίμα και πείνα για εκατομμύρια ανθρώπων! Μετά σκεφτείτε ότι ο κάθε συνταξιούχος, έχει παιδιά και εγγόνια και είναι ο καθημερινός τους αιμοδότης!

Σκεφτείτε λοιπόν, πόσος εμπαιγμός, πόσος χλευασμός, πόση παχυδερμία κρύβεται πίσω από την υποστήριξη σας «στο φιλολαϊκό μέτρο ελεημοσύνης», σαν να έγιναν όλα καλά, σαν μα μην σχεδιάζονται καινούρια μέτρα για μεγαλύτερα «πλεονάσματα» των επόμενων χρόνων, καινούριο αίμα, μεγαλύτερη δυστυχία και πείνα για εκατομμύρια συνταξιούχων και ανέργων! Αυτό πάει στο ξέπλυμα της «αριστερής» σας συνείδησης.

Αλλά κανένας δεν θα σας πιστεύει ακόμα για πολύ! Χρόνια πολλά!

 

Το όνομα του Θεόδωρου Άννινου στο Νότιο Πάρκο.

notio parko

Προς τον κύριο Δήμαρχο Πατρέων

Προς την Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου

Προς την Επιτροπή Ονοματοθεσίας του Δήμου Πατρέων

(Διά της Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου κυρίας Κατερίνας Γεροπαναγιώτη)

Πάτρα 23 Νοεμβρίου 2016

Αγαπητοί κύριοι

Συμπληρώθηκαν φέτος τριάντα χρόνια από την λήξη της τελευταίας Δημοτικής Θητείας και πάνω από έξη χρόνια από την εκδημία του πρώην Δημάρχου Πατρέων Θεόδωρου Κ. Άννινου.

Ο Θεόδωρος Άννινος πρωτοέγινε Δήμαρχος το 1964, είναι ο πρώτος Δήμαρχος που τον έπαυσε η Χούντα των Συνταγματαρχών, και επανεκλέχθηκε σε τρεις συνεχόμενες θητείες, το 1975, το 1978 και το 1982.

Υπήρξε ένας από τους μακροβιότερους Δημάρχους της Πόλης μας. Οπωσδήποτε δε, ο πιο αποδεκτός, ο πιο λαοπρόβλητος ηγέτης μιας μαχόμενης Αυτοδιοίκησης, που η παρουσία του, διαμόρφωσε το σύνολο των διεκδικήσεων της πόλης, από το 1964 μέχρι σήμερα. Που καθόρισε τα χαρακτηριστικά της Αυτοδιοίκησης, μιας Αυτοδιοίκησης, που θα ήταν σύμμαχος και συνοδοιπόρος του λαού και των αγώνων του.

   Σήμερα, που ακόμα η πόλη μας, τριάντα χρόνια μετά την δική του παρουσία, διεκδικεί τους ίδιους ανεκπλήρωτους στόχους, σήμερα που η Τ.Α. ασφυκτιά στην θεσμική της ανυπαρξία και στον οικονομικό στραγγαλισμό και την εξάρτηση, είμαστε σε θέση να αποτιμήσουμε, την τεράστια συμβολή του, σε κάθε προσπάθεια χειραφέτησης και λαϊκού προσανατολισμού.

   Φυσικά, όλες οι γενιές της Πάτρας, τον θυμούνται να πρωτοστατεί σε κάθε λαϊκή κινητοποίηση, για την υπεράσπιση των δημοκρατικών και πολιτικών δικαιωμάτων, να στηρίζει τους αντιιμπεριαλιστικούς και εργατικούς αγώνες, να συγκρούεται με την εξουσία, να διαπιστώνει σταδιακά ότι το πολιτικό σύστημα τον απορρίπτει. Γιατί η προσωπικότητα του, οι απόψεις του, η πρακτική του δεν χώραγαν στα καινούρια πλαίσια του διαχειριστικού, τεχνοκρατικού, αναποτελεσματικού και εν τέλει αντιλαϊκού ρόλου που άρχισε να επιφυλάσσει το σύστημα στους εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης.

Προσιτός όσο και αγέρωχος, ευαίσθητος στον ανθρώπινο πόνο, αδιάλλακτος όταν το δίκιο του ήταν προφανές, μπόρεσε επανειλημμένα να εκφράσει στο πρόσωπο του, την μαχητική ενότητα του λαού της Πάτρας .

Δεν είναι τυχαίο, ότι παρόλο που στην εποχή του, οι Δήμαρχοι είχαν την απόλυτη ευθύνη επιλογής των δημοτικών υπαλλήλων, δεν διατυπώθηκε ποτέ ούτε καν υπόνοια εναντίον του, για μεροληψία ή ρουσφετολογική πολιτική. Γιατί ποτέ δεν ξεχώρισε άνθρωπο για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, γιατί το αίσθημα δικαίου και η ευαισθησία του στην ανθρώπινη ανάγκη, καθόριζαν την στάση του.

   Ευγενής και προσηνής, διανοούμενος με αιχμηρότατη πένα, όσο αιχμηρός ήταν ο προφορικός του πολιτικός λόγος, με πολιτική οξυδέρκεια και ταχύτητα πνεύματος, που τον κατατάσσουν στις κορυφαίες θέσεις των πολιτικών προσωπικοτήτων της πόλης αλλά και της χώρας.

   ‘Έχουμε την βεβαιότητα, ότι όχι μόνο όσοι θητεύσαμε κοντά του σαν συνεργάτες του στα δημοτικά αλλά και τα ευρύτερα πολιτικά δρώμενα της δεκαετίας του 70 και του 80, αλλά όλες οι δημοτικές παρατάξεις και τα πρόσωπα, κερδίσαμε από την παρουσία του. Μας δίδαξε με την ευφυΐα του, με τον ασυμβίβαστο χαρακτήρα του, με την ακεραιότητα και την εντιμότητα του, με την αρχοντιά και την ανιδιοτέλεια του.

Κάθε συμπολίτης μας που είχε δικαίωμα ψήφου εκείνη την περίοδο ψήφισε Άννινο τουλάχιστον μία φορά, για αυτό αισθάνεται να του λείπει η στεντόρεια φωνή του, στις σημερινές συνθήκες της αντιλαϊκής λαίλαπας, αλλά επίσης, κάθε δημότης της Πάτρας αισθάνεται περήφανος που υπήρξε συνδημότης του Θεόδωρου Κ. Άννινου.

Κύριε Δήμαρχε, κυρία Πρόεδρε, κύριοι της Επιτροπής Ονοματοθεσίας,

Ο αείμνηστος Θεόδωρος Άννινος, υπήρξε ο πρωτεργάτης της απόδοσης του Παραλιακού Μετώπου στον Δήμο Πατρέων. Μάλιστα, ήταν αυτός που εντονότατα διαφώνησε με την χωροθέτηση του Νέου Λιμανιού, στην σημερινή του θέση στην Ακτή Δυμαίων. Αν είχε τότε εισακουστεί δεν θα είχαμε όλες τις μετέπειτα εμπλοκές. Στην θέση του σημερινού νέου λιμανιού και σε όλο το μήκος της Ακτής Δυμαίων, ο ίδιος είχε σχεδιάσει και πρότεινε την κατασκευή ενός τεράστιου Πάρκου, με υποδομές Αθλητισμού, Πολιτισμού και αναψυχής. Αναζητήστε στα αρχεία του Δήμου την ιδιόχειρη μακέτα του Άννινου. Ισοδυναμεί ίσως με τον καλύτερο Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό.

Για αυτούς τους πολύ σοβαρούς λόγους, θεωρώ επιβεβλημένη την ονομασία του Νότιου Πάρκου, σε «ΠΑΡΚΟ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΝΝΙΝΟΥ, ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ 1964-1986»

Θα αποτελέσει η ονομασία αυτή, την εκπλήρωση της οφειλόμενης τιμής, σε έναν σπουδαίο συμπολίτη μας, σε μια πολιτική προσωπικότητα που σημάδεψε την εποχή του.

Με κάθε τιμή

Χρήστος Πατούχας, επικεφαλής της Ανυπότακτης Πολιτείας.

Το Δημοτικό Συμβούλιο να συμμετέχει στις κινητοποιήσεις για τους πλειστηριασμούς.

Επιστολή προς τον Δήμαρχο

Κύριε Δήμαρχε,

Γνωρίζετε, ότι σαν αποτέλεσμα της εφαρμογής των μνημονιακών μέτρων, το τελευταίο διάστημα έχουν πληθύνει οι πλειστηριασμοί σε βάρος περιουσιακών στοιχείων και κυρίως σε βάρος της πρώτης κατοικίας, συμπολιτών μας οφειλετών του Δημοσίου και των Τραπεζών.

Η διαδικασία αυτή καθυστέρησε σημαντικά, λόγω της πολύμηνης κινητοποίησης Δικηγόρων και Συμβολαιογράφων. Άλλοι πλειστηριασμοί ματαιώθηκαν με την κινητοποίηση συνδημοτών μας που αποκλείουν κάθε Τετάρτη την δικαστική αίθουσα.

Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον επίσημα, οι πλειστηριασμοί αφορούν οφειλέτες, που αδυνατούσαν ή δεν είχαν δικαίωμα προσφυγής στον λεγόμενο Νόμο Κατσέλη. Δηλαδή ανθρώπους που ασκούσαν εμπορική ή άλλη επαγγελματική δραστηριότητα, χιλιάδες εκ των οποίων ωστόσο, έχουν καταστραφεί επαγγελματικά και σήμερα είναι άνεργοι και αδυνατούν να πληρώσουν δανειακές υποχρεώσεις. Επίσης αδυνατούν να πληρώσουν φορολογικές υποχρεώσεις και το Υπουργείο Οικονομικών, προσφεύγει εναντίον τους.

Κύριε Δήμαρχε, από το τέλος του χρόνου απελευθερώνεται πλήρως ο πλειστηριασμός της πρώτης κατοικίας. Και τότε οι πλειστηριασμοί θα γίνονται μαζικά, στην πόλη μας και σε όλη την χώρα.

Θεωρούμε απαραίτητο το Δημοτικό μας Συμβούλιο, να κινηθεί δραστήρια για την συμπαράσταση στους συμπολίτες μας.

1.Να καταδικάσει αυτή την πολιτική και να ζητήσει την άμεση ανατροπή της. Η πρώτη κατοικία να προστατεύεται πλήρως και έναντι των ιδιωτών, (Τραπεζών), και έναντι του Δημοσίου.

2.Το Δημοτικό Συμβούλιο να συμπαρίσταται και με την παρουσία του στις πραγματοποιούμενες κινητοποιήσεις. Με δεδομένο μάλιστα, ότι πυκνώνουν το τελευταίο διάστημα, η παρουσία αστυνομικών δυνάμεων και η κατασταλτική δράση.

Κύριε Δήμαρχε ελπίζω ότι θα φέρετε το θέμα για συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Με κάθε τιμή

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Τα Νέα μας Άρθρα