Ανυπότακτη Πολιτεία

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Άρθρα

Το νομοσχέδιο για τους αναπληρωτές είναι νομοσχέδιο απολύσεων

stavrosalex

Η νέα χρονιά ξεκίνησε με τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς να βρίσκονται δυναμικά στο δρόμο και να αντιδρούν στο νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης. Κατά την προσφιλή και πάγια τακτική όλων των κυβερνήσεων ο ΣΥΡΙΖΑ λίγο πριν τις χειμερινές διακοπές δημοσίευσε το νέο νομοσχέδιο που αφορά τον διορισμό των εκπαιδευτικών, με τα σχολεία να είναι κλειστά και να μη δύναται η μαζική αντίδραση των εκπαιδευτικών. Οι αγωνιζόμενοι καθηγητές όμως δεν έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια αλλά κατέκλυσαν όλη τη χώρα με τις απεργειακές τους κινητοποιήσεις ενάντια στο προσοντολόγιο και το νέο νομοσχέδιο.

Το νομοσχέδιο όχι μόνο δεν πρόκειται να λύσει την περιπλάνηση των εκπαιδευτικών ανά τον χάρτη της Ελλάδας αλλά πρόκειται να εντείνει την ανασφάλεια των αναπληρωτών και των οικογενειών τους, πρόκειται να φέρει κύμα νέων απολύσεων, να πλήξει τη δημόσια εκπαίδευση.

 

6 σημεία για το νομοσχέδιο

  1. Σύφωνα με τις εξαγγελίες ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ θα καταργηθεί και οι 15.000 διορισμοί που υπόσχεται η κυβέρνηση θα γίνουν βάσει του νέου προσοντολογίου. Οισημερινοίπίνακεςκατάταξηςτωναναπληρωτών θα αλλάξουν ριζικά. Η προϋπηρεσία απαξιώνεται και αντικαθίσταται από ακαδημαϊκά κριτήρια ενώ το κριτήριο της προϋπηρεσίας θα συναντά το ταβάνι των 120 μηνών. Για τους χιλιάδες αναπληρωτές που χρόνια τώρα καλύπτουν πάγιες και ζωτικές ανάγκες της εκπαίδευσης δεν θα τους αναγνωριστεί προϋπηρεσία μεγαλύτερη των 120 μηνών, δεν θα εργαστούν ξανά στη δημόσια εκπαίδευση, δηλαδή θα απολυθούν. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που υπηρετούν πάνω από 15 χρόνια ως αναπληρωτές.
  2. Κάθε δύο χρόνια οι αναπληρωτές θα καταθέτουν ξανά τις αιτήσεις τους και το Υπουργείο, όπως έκανε και όλα τα προηγούμενα χρόνιαθα αλλάζει τα κριτήρια πρόσληψης κατά το δοκούν. Ο μόνος κανόνας είναι ότι δεν υπάρχει κανένας κανόνας. Όλοι εκείνοι δηλαδή που δεν κατάφεραν να διοριστούν θα επιβάλλονται σε ένα σκληρότερο γαϊτανάκι συλλογής προσόντων με την ελπίδα πως η επόμενη αίτηση θα είναι πιο ανταγωνιστική προκειμένου να ενταχθεί κάπου.
  3. Τα πτυχία μετατρέπονται σε χαρτιά χωρίς αξία, ανοίγοντας το δρόμο για τον «φάκελο ατομικών προσόντων» που θα γεμίζει από δεκάδες εμινάρια, επιμορφώσεις, καταρτίσεις, μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους. Ο φάκελος αυτός επιχειρείται χρόνια να εφαρμοστεί ήδη από τα πανεπιστήμια.
  4. Επιβάλλεται ένας ανελέητος ανταγωνισμός για το δικαίωμα στην εργασία. Η πολυδιάσπαση τουεκπαιδευτικού σώματος με πολλές κατηγορίες στο εσωτερικό του θα αναγορεύσει τον ατομικισμό σε υπέρτατη αξία. Έτσι, αποδομείται κάθε κοινή υλική βάση συμφερόντων (δηλαδή η προϋπηρεσία και το πτυχίο) και το δικαίωμα στην εργασία από συλλογική διεκδίκηση (βλ. αίτημα μαζικών διορισμών) μετατρέπεταισε ατομικό κυνηγητό.
  5. Επιχειρούν να ανοίξουν μια αγορά «τίτλων επί πληρωμή», προσόντων και πιστοποιήσεων, που θα εξευτελίσει το ίδιο το δημόσιο πανεπιστήμιο, τα πτυχία των αποφοίτων και των σημερινών φοιτητών και θα τα καθιστά κουρελόχαρτα.
  6. Οι απαραίτητες παιδαγωγικές σπουδές μετατρέπονται σε προσόν απόκτησης ύστερα από ένα συνεχόμενο κυνήγι και αέναο κύκλο επανακαρτίσεων.

Για έναν εκπαιδευτικό αυτά σήμερα μεταφράζονται σε συνθήκη ελαστικής εργασίας και ανεργίας. Τα πτυχία και η προϋπηρεσία καμία σημασία δεν θα έχουν αφού βασικό χαρτί θα είναι ο ατομικός φάκελος προσόντων των πιστοποιήσεων και των σεμιναρίων. Το δημόσιο σχολείο θα μετατραπεί σε χώρο ενός ανελέητου ανταγωνισμού τίτλων. Κι αυτά δεν συμβαίνουν σε πολιτικό κενό αλλά εναρμονίζονται με τις απαιτήσεις του ΟΟΣΑ για την αξιολόγηση των ήδη μόνιμων εκπαιδευτικών! Το σώμα των μόνιμων εκπαιδευτικών θα κληθεί σε αξιόλόγηση στην προσπάθεια να εναρμονιστεί με την ανάγκη συλλογής προσόντων, βαθένοντας την εργασιακή ανασφάλεια.

Το αίτημα για απόσυρση του νομοσχεδίου λαιμητόμου δεν σημαίνει ούτε επαναφορά της επιτηρίδας ούτε συμφιλίωση με το υπάρχον σύστημα διορισμών, όπως αναφέρει η κυβέρνηση στην προσπάθεια να λοιδορήσει έναν από τους πιο επιδοφόρους αγώνες του τελευταίου διαστήματος. Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί αγωνίζονται για το δικαίωμα στην εργασία με αξιοπρέπεια, αγωνίζονται για να μην καταρρεύσει το δημόσιο και δωρεάν σχολείο, αγωνίζονται για μόνιμους και μαζικούς διορισμούς!

Ο αγώνας των αναπληρωτών να γίνει αγώνας πανεκπαιδευτικος, να ενωθεί με τα αιτήματα μαθητών και φοιτητών των οποίων το νομοσχέδιο για την εκπαίδευση διαλύει παρόν και μέλλον. Ο αγώνας αυτός σήμερα έρχεται να κρίνει το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης και πρέπει να είναι νικηφόρος.

 

Σταύρος Αλεξανδρόπουλος,

Φιλόλογος

Μέλος του Συντονιστικού της Ανυπότακτης Πολιτείας

Μια οφειλόμενη απάντηση στην "Ώρα Πατρών"

logo-final

Χθες δώσαμε στην δημοσιότητα την θέση της Ανυπότακτης Πολιτείας για το θέμα του Φυσικού Αερίου, (Διαβάστε το στην σελίδα Ανυπότακτη Πολιτεία στο f/b ή στο site της παράταξης μας www.anypotaktoi.gr).

Η ανακοίνωση μας κατέληγε με την απαίτηση να δεσμευτούν όλοι ότι θα διεκδικήσουν την άμεση κατασκευή αγωγού έλευσης του Φυσικού Αερίου και δικτύου διανομής που θα εξασφαλίζει την πρόσβαση όλων των νοικοκυριών -καταναλωτών. Να αναφέρουμε, ότι και εξ αιτίας της παρέμβασης μας, διευκρινίστηκε απόλυτα, ότι οι πρόσφατες εξαγγελίες αφορούν την κατασκευή δεξαμενών αποθήκευσης και μόνο. Όχι την κατασκευή δικτύου, όπως αφήνουν να πλανάται κυβερνητικοί και άλλοι παράγοντες. Με ορίζοντα αποπεράτωσης (των δεξαμενών) το τέλος του 2022. Αν όλα πάνε καλά. Εάν ενταχθεί στον σχεδιασμό η κατασκευή του Δικτύου, πάμε για μετά το 2030.

Αλήθεια πολύ απλή: Η προτεραιότητα είναι να τροφοδοτηθούν οι χονδρικοί καταναλωτές, και όχι τα νοικοκυριά.

Στην ανακοίνωση μας, έσπευσε εντός δύο ωρών, να απαντήσει η κυβερνητική παράταξη «Ώρα Πατρών», διά του, πολύ συμπαθούς , κ. Γιάννη Λάμπρου, στελέχους και της απελθούσας ΡΑΠ.

Τι ισχυρίζεται ο κ. Λάμπρου; Αφού κάνει μια ιστορική αναδρομή, με αρκετά ιστορικά λάθη, στην εξέλιξη της τεχνολογίας, μας αποδίδει με αρκετά απλοϊκό και απολίτικο τρόπο, ότι εμείς αντιστρατευόμαστε την τεχνολογική εξέλιξη και την ανάπτυξη. Ανόητο; Ή υποβολιμαίο επιχείρημα; Μάλλον το δεύτερο και για αυτό ισχύουν και τα δύο.

Στην παρέμβαση μας, ισχυριζόμαστε και το αποδείξαμε, ότι οι υπεύθυνοι της καταστροφής και όχι της ανάπτυξης, της οικονομικής χρεοκοπίας και αποδιάρθρωσης, είναι όσοι αντιστρατεύονται τα λαϊκά συμφέροντα, όσοι υποδούλωσαν την χώρα, όσοι κυβέρνησαν και κυβερνούν κεντρικά και τοπικά, υποταγμένοι στα συμφέροντα των ξένων και των ολίγων.

Προέκυψε όμως από την απάντηση του κ. Λάμπρου και μία ομολογία:

Ότι η «Ώρα Πατρών», όπως και η ΡΑΠ μέχρι τώρα, δεν θα διεκδικήσουν τίποτα! Όλα, κατ’ αυτόν, να τα αναλάβει η Αυτοδιοίκηση. Τις Ενεργειακές, Αναπτυξιακές, μεταφορικές και άλλες υποδομές να τις αναλάβει ο Δήμος. Φαίνεται ότι ο κ. Ρώρος, μπορεί να φτιάξει και το Δίκτυο διανομής του Φυσικού Αερίου.

Το συμπέρασμα μας; Όποιος μια φορά υποταχθεί, θα συμπεριφέρεται πάντα σαν υποταγμένος!

Χρήστος Πατούχας

Επικεφαλής της Ανυπότακτης Πολιτείας, Δημοτικός Σύμβουλος

Φυσικό Αέριο : Αλήθειες και Ψέματα

patouxas2

 

Είναι γνωστό, ότι το Φυσικό Αέριο αποτελεί φτηνότερη μορφή ενέργειας και φιλικότερη στο περιβάλλον. Γνωρίζουμε ταυτόχρονα ότι το ενεργειακό κόστος δεν είναι μια απλή μαθηματική εξίσωση. Υπεισέρχεται σε αυτό το μέγεθος της εκάστοτε κρατικής φορολογίας. Είναι π.χ. γνωστό, ότι ο φόρος των καυσίμων σήμερα είναι πάνω από 70%. Ή αλλιώς, χωρίς αυτόν τον φόρο, η τιμή της βενζίνης θα ήταν περίπου 0,50 Ευρώ ή το πετρέλαιο θέρμανσης θα κόστιζε 0,30 ανά λίτρο. Ένας έμμεσος φόρος, που καταβάλλουν τα ευρέα κοινωνικά στρώματα, που αποφέρει στο δημόσιο Ταμείο ενδεχομένως περισσότερα από τα έσοδα της φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων.

Προϋπόθεση για αυτό θα ήταν, η ύπαρξη Δημοσίου Ενεργειακού Φορέα, που να τιμολογεί με κοινωνικά κριτήρια κόστους και φορολογίας. Η προϋπόθεση αυτή, θα εξασφάλιζε οφέλη για τα λαϊκά στρώματα και με την αξιοποίηση των λεγόμενων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Συμβαίνει σήμερα κάτι τέτοιο; Κατηγορηματικά όχι. Η νεοφιλελεύθερη «αναπτυξιακή» λογική, υποτάσσει τα πάντα στην ιδιωτικοποίηση και το επιχειρηματικό κέρδος. Και από τις φυσικές ενεργειακές πηγές, σύγχρονες ή παρωχημένες, δεν κερδίζει απολύτως τίποτα ο φυσικός ιδιοκτήτης τους. Πρώτο κρατούμενο.

Για την χρήση του φυσικού αερίου, η πόλη μας και όλη η Δυτική Ελλάδα εξαιρέθηκαν από τον σχεδιασμό. Σχεδιασμό που θα προϋπέθετε δύο πράγματα:

Κατασκευή αγωγού μεταφοράς μέχρι την πόλη μας και την υπόλοιπη περιοχή της Δυτικής Πελοποννήσου και της Δυτικής Ελλάδας και κατασκευή δικτύου διανομής μέχρι τους καταναλωτές στην Πάτρα και τις άλλες πόλεις. Τί από τα δύο έχει σχεδιαστεί και βαίνει προς υλοποίηση; Απάντηση: Κανένα από τα δύο.

Τον τελευταίο χρόνο, Κυβέρνηση, Περιφέρεια και άλλοι φορείς, ψελλίζουν κάποιο σχέδιο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου, οδικά ή με θαλάσσια μεταφορά. Επί της ουσίας προσπαθούν να εφαρμόσουν Κοινοτική οδηγία υποχρεωτικής λειτουργίας των πλοίων με υγροποιημένο Φυσικό Αέριο. Άρα με κατασκευή δεξαμενής αποθήκευσης μέσα στις εγκαταστάσεις του Λιμανιού.

Αν παραβλέψουμε τους πιθανούς κινδύνους λόγω της εγγύτητας της εγκατάστασης αυτής σε κατοικημένες περιοχές, τι παραμένει από το σχέδιο αυτό; Μόνο η τροφοδοσία των πλοίων. Καμία σχέση με την εξυπηρέτηση κοινωνικών ή άλλων παραγωγικών αναγκών.

Όμως νεότερη εξαγγελία αναζητεί χώρους αποθήκευσης μεγάλων ποσοτήτων, που θα μεταφέρονται με βυτία και θα επαρκούν για τις καταναλωτικές ανάγκες. Αλλά το πως θα τροφοδοτηθούν οι καταναλωτές παραμένει εκτός εξαγγελιών και αναπάντητο.

Έχουμε και στο παρελθόν αναφερθεί, ότι τέτοια ημίμετρα, στην ουσία ακυρώνουν το δικαίωμα όλων των πολιτών σε αυτή την μορφή της ενέργειας, επιπλέον δίνουν άλλοθι στις κυβερνήσεις που δεν το αποφασίζουν.

Ας επαναλάβουμε λοιπόν την απάντηση μας στο ψευδοδίλλημα: Όσοι μας κατηγορούν ότι αντιστρατευόμαστε την «ανάπτυξη», είναι αυτοί που ευθύνονται και για την αναπτυξιακή καθυστέρηση. Οι ίδιοι που απαλλάσσουν τις κυβερνήσεις και τους εαυτούς τους από κάθε ευθύνη. Που δεν θεωρούν την φτηνή ενέργεια δικαίωμα των λαϊκών στρωμάτων, του κάθε πολίτη.

Όσοι ψελλίζουν ανοησίες και επικαλούνται ανύπαρκτους φανταστικούς εχθρούς, ας εξαγγείλουν τώρα εγκατάσταση αγωγού Φυσικού Αερίου από την Κόρινθο στην Πάτρα και ταυτόχρονη κατασκευή δικτύου διανομής μέχρι το σπίτι του κάθε κατοίκου. Το απευθύνουμε σε κάθε υποψήφιο Περιφερειάρχη, Βουλευτή, Δήμαρχο, που στηρίζεται από τα κόμματα εξουσίας. Με καθαρές κουβέντες, χρονοδιαγράμματα, προϋπολογισμούς.

Αν δεν το κάνουν αποδεικνύουν την συνενοχή τους. Και την ανοχή τους, αυτήν που δείχνουν τα τελευταία τριάντα χρόνια!

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας

Για το φυσικό αέριο

logo-final1

Στην πρόσφατη διημερίδα που οργανώθηκε από την Εφημερίδα ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ, έγινε μεταξύ άλλων πολύς λόγος για την ενεργειακή αναβάθμιση της περιοχής με την έλευση και χρήση του Φυσικού Αερίου.

Ακούσαμε πολλούς, υπεύθυνους και μη, να εκθειάζουν το αυτονόητο. Δηλαδή, ότι το Φυσικό Αέριο, είναι ενέργεια φθηνότερη, καθαρότερη, ίσως ασφαλέστερη και οπωσδήποτε σε σχέση με το πετρέλαιο φιλικότερη στο περιβάλλον.

Ορισμένες παρατηρήσεις. Προς υπεύθυνους και μη. Κυρίως προς υπεύθυνους που κάνουν ότι το αγνοούν και παρουσιάζονται, όπως πάντα, σαν οι μετά Χριστόν προφήτες.

Παρατήρηση πρώτη:

Η φιλοσοφία, που θα έπρεπε να κυριαρχεί, είναι ότι η ενέργεια με τις παραπάνω ιδιότητες, είναι πρωτίστως δικαίωμα των οικιακών καταναλωτών και στην συνέχεια ανάγκη των επιχειρηματικών παραγωγικών μονάδων. Ισχύει το αντίθετο. Και αυτό έχει ιδεολογικά και ταξικά χαρακτηριστικά. Ίδιον της συνολικής πολιτικής και κοινωνικής μας οργάνωσης.

Παρατήρηση δεύτερη:

Γιατί εξαιρέθηκε η Πάτρα και σχεδόν όλη η Δυτική Ελλάδα, από τον σχεδιασμό έλευσης αγωγού Φυσικού Αερίου; Γιατί δεν σχεδιάστηκε ποτέ η κατασκευή στην πόλη μας δικτύου διανομής; Ποιος έχει την ευθύνη; Μήπως, πρωτίστως, φταίνε οι προχθεσινοί υπέρμαχοι; Οι οποίοι, εντελώς συμπτωματικά, εκπροσωπούν την Περιφερειακή και τις εκάστοτε Κυβερνητικές εξουσίες; Αλήθεια, τί έκαναν για αυτό; Το διεκδίκησαν; Απέτυχαν; Συμβιβάστηκαν όπως σε τόσες άλλες διεκδικήσεις σημαντικών και «αναπτυξιακών» θεμάτων; Και επειδή έτσι είναι, γιατί μας κουνάνε το δάχτυλο κάνοντας τους τάχα πρωτοπόρους; Γιατί δεν αναγνωρίζουν την ευθύνη τους και απλά να σιωπήσουν;

Παρατήρηση τρίτη:

Η Μονάδα των 3000 κυβικών μέτρων υγροποιημένου φυσικού αερίου, που ξαναεξαγγέλθηκε από τον κύριο Πρόεδρο του ΟΛΠΑ, ανεξάρτητα από την ασφάλεια της και τους πιθανούς περιβαλλοντικούς κινδύνους, αφορά κανέναν άλλο, εκτός από τα φιλοξενούμενα στο Λιμάνι πλοία; Μήπως δε, η λύση αυτή, είναι για την αθώωση της Κυβέρνησης για την μη σύνδεση της πόλης μας με το φυσικό αέριο; Είναι βέβαιο, ότι ήδη χρησιμοποιείται στην κατεύθυνση αυτή.

Παρατήρηση τέταρτη:

Η χώρα μας, είναι από τις πιο πλούσιες στον κόσμο, στις δυνατότητες αξιοποίησης των Ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Τι κάναμε για αυτό; Πριμοδοτήσαμε διάφορες, κατά κανόνα ξένες, ιδιωτικές εταιρείες για την εκμετάλλευση της ενέργειας αυτής, μάλιστα με αποικιακούς όρους όπως αποκαλύπτονται. Έχει σχέση αυτό, με την κατάργηση και την μη ύπαρξη δημοσίου Εθνικού Φορέα ενέργειας; Είναι βεβαίως και αυτό, πολιτικό, ιδεολογικό, ταξικό πρόβλημα.

Ας είναι λοιπόν, πιο φειδωλοί και πιο συγκρατημένοι, οι διάφοροι όψιμοι και οψιμότεροι σωτήρες και «αναπτυξιολόγοι». Για το επίπεδο της φτώχιας και της υπανάπτυξης, φταίνε αυτοί και η προσήλωση τους σε αντιλαϊκές πολιτικές.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας, Δημοτικός Σύμβουλος

 

Να διεκδικήσουμε αυξήσεις στις κοινωνικές παροχές.

forum2

 

Όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, η δημόσια συζήτηση για δημοτικά ζητήματα φουντώνει, υπάρχουν όμως κάποια σημαντικά ζητήματα στο Δήμο τα οποία παρά το επίπεδο σημαντικότητάς τους, δεν απασχολούν τη δημόσια συζήτηση. Θεωρούμε ότι πρέπει να μιλήσουμε για τα κοινωνικά ζητήματα, πρέπει να διεκδικήσουμε γενναίες αυξήσεις στις κοινωνικές παροχές.

Βρισκόμαστε σε μια πραγματικότητα όπου οι μνημονιακές πολιτικές έχουν επιφέρει χειροτέρευση της καθημερινότητας των φτωχών και λαϊκών στρωμάτων. Ερχόμαστε να συζητήσουμε με δεδομένη την ιδιαίτερα υψηλή ανεργία, στις δε νέες ηλικίες ακόμα υψηλότερη. Η πόλη μας είναι από τις πόλεις που έχουν τους υψηλότερους δείκτες ανεργίας, έχοντας κατά 10% υψηλότερη ανεργία από άλλες πόλεις. Με δεδομένο ότι το Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ έχουν συνολικά 30 τμήματα, χιλιάδες φοιτητές έρχονται στην Πάτρα κάθε χρόνο από άλλες πόλεις. Όμως η τεράστια ανεργία σημαίνει ότι η Πάτρα δεν είναι ελκυστικός τόπος για κρατήσει φοιτητές και σπουδαστές μετά το τέλος των σπουδών τους όταν αυτοί αναζητούν εργασία για να συνεχίσουν τη ζωή τους. Η Ανυπότακτη Πολιτεία, έθεσε από την αρχή ως σημαντική διεκδίκηση το να ληφθούν μέτρα για την ανεργία, για αυτό και συμμετείχαμε με όλες μας τις δυνάμεις στις κινητοποιήσεις. Μείωση της ανεργίας σημαίνει ανάπτυξη όχι μονάχα για την πόλη, αλλά και για τους πολίτες της. Σημαίνει καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου όλων των δημοτών, κυρίως των λαϊκών στρωμάτων. Την ίδια στιγμή, η εργασία ιδιαίτερα στις νέες ηλικίες αμείβεται εξευτελιστικά. Οι νέοι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν εργασιακό μεσαίωνα, η εργασία τους χαρακτηρίζεται από επισφάλεια.

Τα παραπάνω σημαίνουν δραματική μείωση του συνολικού εισοδήματος, ιδιαίτερα στα λαϊκά στρώματα. Όλη αυτή η οικονομική κατάσταση απορρέει στο να δυσκολεύονται τα λαϊκά στρώματα να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους. Σε βασικές ανάγκες όπως στέγη, ρεύμα, διατροφή και επιβίωση, σε αγαθά που θεωρούνται βασικά όπως το νερό. Σε αυτή την κατάσταση έρχονται και οι πλειστηριασμοί, όπου υπάρχουν περιπτώσεις πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας λίγων τετραγωνικών μέτρων για χρέη κάτω από 500 ευρώ σε τράπεζα. Στη σημερινή πραγματικότητα δηλαδή δε θεωρούνται δεδομένες ούτε οι βασικές ανάγκες.

Παράλληλα, οι δήμοι στραγγαλίζονται οικονομικά. Ο Δήμος αναγκάζεται να εφαρμόζει ανταποδοτικό κανόνα λειτουργίας για εισπρακτικά τέλη όπως η καθαριότητα, το νερό και ο ηλεκτροφωτισμός. Δηλαδή ολόκληρο το κόστος λειτουργίας αυτών των υπηρεσιών θα πρέπει να εισπράττεται από τους δημότες. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την τεράστια μείωση της κρατικής επιχορήγησης στους Δήμους (η οποία ξεπερνά το 60%), μειώνει όλες τις δυνατότητες του Δήμου, περιορίζει το κατά πόσο ο Δήμος μπορεί να είναι αρωγός κοινωνικών παροχών. Να σημειώσουμε δε ότι ο Κλεισθένης ήδη βρίσκεται σε ισχύ, επιτείνει τα αντιλαϊκά, ανταποδοτικά, φοροεισπρακτικά χαρακτηριστικά των Δήμων και αυτό αντανακλά σε περεταίρω αύξηση των δημοτικών τελών.

Έχουμε ως βασική αρχή ότι τα κοινωνικά προβλήματα θα πρέπει να είναι ευθύνη της πολιτείας και των κοινωνικών ασφαλιστικών οργανισμών. Το οργανωμένο κράτος θα πρέπει να είναι αυτό που μεριμνά για τέτοιου είδους παροχές στους πολίτες, σε αυτό άλλωστε πληρώνουμε τους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές. Δε θα έπρεπε να είναι ευθύνη των Δήμων και των όποιων εθελοντικών οργανώσεων, οι οποίες δε γνωρίζουμε τι κίνητρα μπορεί να έχουν. Αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα, συμβαίνει εντελώς το αντίθετο: Η ανυπαρξία αποτελεσματικής κοινωνικής πολιτικής από το κράτος κάνει την επικουρική κοινωνική δράση των Δήμων σε όλη την χώρα πολύ σημαντική και αναγκαία.

Αυτό όμως σημαίνει ότι οι Δημότες θα πρέπει να ενδιαφέρονται έντονα για τα του οίκου τους. Θα πρέπει να συμμετέχουν στους τοπικούς (και όχι μόνο) αγώνες, να πρωτοστατήσουν για την προοδευτική αλλαγή στους πολιτικούς συσχετισμούς, να κρίνουν και να αναδεικνύουν εκπροσώπους, ανθρώπους που είναι αφοσιωμένοι στον συνάνθρωπο τους και όχι οπαδούς της προσωπικής πολιτικής καριέρας.

Σε ότι αφορά το ζήτημα της ανεργίας, το κράτος προσφέρει πενιχρά και για πολύ περιορισμένο διάστημα επιδόματα, υποτυπώδη νοσοκομειακή περίθαλψη σε ανασφάλιστους και υποτυπώδη επίσης οικογενειακά επιδόματα που δε μπορούν σε καμία περίπτωση να εξασφαλίσουν την επιβίωση των οικογενειών.

Έτσι, σημαντικό μερίδιο ευθύνης κοινωνικής πολιτικής πέφτει στους Δήμους και αυτή εφαρμόζεται σε μια σειρά από πλευρές, όπως:

    • Το κόστος των ανταποδοτικών υπηρεσιών , κυρίως τα Δημοτικά Τέλη
    • Η τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΥΑΠ
    • Το κόστος των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών
    • Το κόστος των πολιτιστικών ή άλλων εκδηλώσεων
    • Γεύματα στους μαθητές των σχολείων
    • Παροχή φαγητού σε πρόσφυγες και μετανάστες
    • Μειώσεις και απαλλαγές από τα δημοτικά τιμολόγια με εισοδηματικά και κοινωνικά κριτήρια
    • Διάφορες παροχές όπως φαγητό, ρουχισμός και φάρμακα. Παροχές δομών όπως η «βοήθεια στο σπίτι»
    • Το κοινωνικό φροντιστήριο που έρχεται να δώσει βοήθεια σε μαθητές των φτωχότερων οικογενειών.

 

Αυτό το πολύπλευρο πλαίσιο αναγκών ως προς τη χάραξη κοινωνικής πολιτικής, καλείται να διαχειριστεί ο Δήμος, ο οποίος θα πρέπει να σχεδιάσει με λιγοστούς πόρους. Λιγοστούς, διότι η ανταποδοτική λειτουργία απορροφά τα περισσότερα έσοδα του Δήμου. Πώς μπορεί άλλωστε ένας δήμος να ασκήσει την πολιτική που θέλει, όταν το 80 με 85% των εσόδων του προορίζονται για μισθούς, ασφαλιστικές εισφορές, και άλλα πάγια κόστη και θα πρέπει να πορευτεί με το υπόλοιπο 15%; Αυτά δεν θα έπρεπε να ήταν ευθύνη του κράτους;

Η σημερινή πραγματικότητα των κοινωνικών παροχών του Δήμου Πατρέων είναι ότι

  • Τα Δημοτικά τέλη μειώθηκαν για πρώτη φορά στον τέως Δήμο Πατρέων κατά 13%. Μια μείωση όμως που «εξουδετερώθηκε» με την αύξηση εξορθολογισμού στους τέως περιφερειακούς Δήμους, στους οποίους ωστόσο παραμένουν σημαντικά φτηνότερα.
  • Βελτιώθηκαν σημαντικά προς τα πάνω τα εισοδηματικά κριτήρια ένταξης στο κοινωνικό τιμολόγιο Δημοτικών τελών, λογαριασμών ΔΕΥΑΠ, τροφείων στους παιδικούς σταθμούς με αποτέλεσμα να μεγαλώσει ο αριθμός των δικαιούχων. Στο κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΥΑΠ και των Δημοτικών Τελών μπήκαν πλέον πάνω από 6.000 οικογένειες.
  • Αυξήθηκε η συμμετοχή μαθητών και δασκάλων του κοινωνικού φροντιστηρίου
  • Ο Δήμος διεκδίκησε και πέτυχε προσλήψεις. Μπορεί αυτές να έρχονται με τη μορφή της 8μηνης διάρκειας, αλλά είναι και αυτό κάτι. Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε μόνιμη, πλήρη και σταθερή απασχόληση. Αυτό δεν είναι μονάχα ιδεολογικό αίτημα. Είναι ένα αίτημα που βελτιώνει τη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών. Δείτε πόσες αναπλάσεις έγιναν το τελευταίο διάστημα με εργαζόμενους του Δήμου και σκεφτείτε πόσες μπορούσαν να γίνουν αν υπήρχε το απαραίτητο προσωπικό που γνώριζε καλά τη δουλειά του.

Ενόψει της ψήφισης του προϋπολογισμού του 2019, η συζήτηση αρχίζει εντός των ημερών, επεξεργαζόμαστε ήδη προτάσεις για την περεταίρω βελτίωση των κοινωνικών παροχών. Πιστεύουμε ότι πρέπει να τονίσουμε την ανάγκη μεγαλύτερης χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό και τη σταδιακή κατάργηση της ανταποδοτικής λειτουργίας.

Η παύση της ανταποδοτικής λειτουργία στους Δήμους, είναι βασική θέση της Ανυπότακτης Πολιτείας. Η ανταποδοτική λειτουργία που μετακυλά τα βάρη στις πλάτες των λαϊκών τάξεων είναι προπομπός ιδιωτικοποιήσεων. Οι λαϊκές ανάγκες για τα κοινωνικά αγαθά δε θα πρέπει να αποτελούν πεδίο κερδοφορίας. Είναι βασικό στοιχείο που μας χωρίζει από άλλες παρατάξεις που θέλουν τους Δήμους να λειτουργούν με βάση το κέρδος, αδιαφορώντας για την κοινωνική πολιτική και την προάσπιση συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων. Η δε απόσταση που μας χωρίζει από τις παρατάξεις αυτές, είναι όσο η απόσταση της γης από τον ουρανό.

Θύμιος Δραγώτης,

Υποψήφιος Διδάκτωρ Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων Πανεπιστημίου Πατρών

Μέλος του Συντονιστικού της Ανυπότακτης Πολιτείας

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Τα Νέα μας Άρθρα