Ανυπότακτη Πολιτεία

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Θέσεις

Παρέμβαση της Ανυπότακτης Πολιτείας στη συζήτηση του Δημ.Συμβουλίου για την Ανεργία

Συμφωνούμε με την ειδική συνεδρίαση, την σκοπιμότητα της για την ανάδειξη του κορυφαίου θέματος που απασχολεί την Ελληνική κοινωνία. Καταρχήν παρατήρηση, είναι ότι δυστυχώς οι άνεργοι δεν εκφράζονται σήμερα και δεν εκπροσωπούνται ούτε συνδικαλιστκά ούτε πολιτικά. Αυτό έχει την σημασία του και τον ιδιαίτερο καθοριστικό ρόλο και στις κινητοποιήσεις και σε ότι άλλο θα γίνει.

Ακούστηκε από διάφορες παρατάξεις, ότι π.χ. η πρόταση της εισήγησης του Δημάρχου, για τις αναγκαίες προσλήψεις στον Δήμο, στα Νοσοκομεία, στην εκπαίδευση, (περίπου 2000 οι ελλείψεις), δεν λύνουν το πρόβλημα της ανεργίας στην πόλη. Φυσικά και δεν το λύνουν. Λύνουν ωστόσο άμεσα την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών στο σύνολο των κατοίκων της πόλης.

Μερικές επί μέρους παρατηρήσεις:

1.Σε όλες τις φάσεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης, ας εξετάσουμε την περίοδο από την χούντα και μετά, είχαμε στην χώρα μας ποσοστά ανεργίας πάνω από τους Ευρωπαϊκούς μέσους όρους. Ήταν αυτός ένας τρόπος ελέγχου των εργατικών διεκδικήσεων.

Η πόλη μας, έζησε ένα τέτοιο τεράστιο κύμα στα τέλη του 80 και τις αρχές του 90, με το κλείσιμο και την καταστροφή μεγάλων βιομηχανικών μονάδων και δεκάδων μικρότερων. Προκλήθηκε από αυτό έκρηξη της ανεργίας για πάνω από 20000 ανθρώπους στα τότε όρια του Δήμου. Από το γεγονός αυτό, η πόλη δεν ανέκαμψε ποτέ.

2. Από το 2008 και μετά, στα χρόνια της κρίσης, γίνονται «δομικές»- «θεσμικές» αλλαγές. Αφαιρούνται δικαιώματα- κατακτήσεις ενός αιώνα, Εργασιακές, ασφαλιστικές, κοινωνικών δικαιωμάτων, ΣΣΕ, οκταώρου, αμοιβών, αποζημιώσεων, επιδομάτων ανεργίας. Όχι μόνο αποδομείται το κοινωνικό Κράτος, αλλά το Κράτος γίνεται με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο, σύμμαχος και υπηρέτης του μεγάλου κεφαλαίου

3. Να εξετάσουμε την κρίση στο πρίσμα των διεθνών κρίσεων του καπιταλισμού, του προσανατολισμού και των διεθνών εξαρτήσεων της χώρας.

Οι καπιταλιστικές κρίσεις, πάντοτε περιοδικές και επαναλαμβανόμενες, με στόχο την αναδιανομή υπέρ των ισχυρότερων και πάντα με το βάρος να φορτώνεται στις κατώτερες τάξεις. Τέτοιες κρίσεις ήταν όλες όσες επηρέασαν την χώρα μας τον τελευταίο αιώνα.

Η παρούσα κρίση, ενώ είχε όλα τα χαρακτηριστικά και τον απόηχο της διεθνούς, στην χώρα μας χρησιμοποιήθηκε με σαφείς, άμεσους πολιτικούς στόχους. Την μεταχείριση της Ελληνικής κοινωνίας, σαν πειράματος επιβολής της πιο σκληρής πολιτικής σε βάρος των εργαζομένων όλης της Ευρώπης.

4. Η ένταξη στην Ε.Ε. και την Ευρωζώνη, ήταν πολιτική επιλογή της άρχουσας τάξης, όχι τόσο για την εξασφάλιση των οικονομικών της συμφερόντων, όσο κυρίως για την εξασφάλιση με στρατηγικό τρόπο της πολιτικής της κυριαρχίας. Για αυτό, δεν διστάζει να θυσιάσει και οικονομικά συμφέροντα διαφόρων μερίδων της.

Ίσως ποτέ στη ιστορία της, η Ελληνική αστική τάξη, δεν υπήρξε πατριωτική, σήμερα αυτό αποδεικνύεται με τον πιο εύγλωττο τρόπο.

5. Αναδύεται λοιπόν το μεγάλο ερώτημα:

Υπάρχει έξοδος από την κρίση, χωρίς έξοδο από την Ευρωζώνη και την Ε.Ε.; Η απάντηση είναι κατηγορηματική και είναι όχι! Και αν ακόμα, σε δεκαετίες, συμβεί ανάκαμψη, θα είναι ολοκληρωτικά σε βάρος του εργαζόμενου λαού.

Άκουσα συναδέλφους να ψελλίζουν για την ανάγκη παραγωγικής ανασυγκρότησης. Τέτοια ανασυγκρότηση δεν είναι δυνατή, εντός Ευρωζώνης, με τις υπόδουλες κυβερνήσεις, με ξεπουλημένο τον εθνικό πλούτο.

6. Ερώτημα για το σημερινό κυβερνητικό κόμμα:

Είναι δυνατόν να αυτοαποκαλείται «Αριστερά» και να έχει την ίδια στρατηγική προσήλωση με τους αντιπάλους της μέσα και έξω από την χώρα; Και αν υπήρξε σε επίπεδο διακηρύξεων και προθέσεων, εμείς το αμφισβητούμε, η αφομοίωση ήρθε πολύ πολύ γρήγορα.

7. Ερώτημα για όλη την υπόλοιπη Αριστερά:

Είναι δυνατόν να υπάρξει αμφισβήτηση της κυριαρχίας του μεγάλου κεφαλαίου, στο στόχο της οποιασδήποτε μορφής «λαϊκής εξουσίας», χωρίς προϋπόθεση την άμεση ρήξη με την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη; Όχι, δεν υπάρχει! Κάθε άλλη απάντηση, μας οδηγεί, στο να μην αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα, να το μετατρέπουμε σε ανέξοδη πολιτική ρητορεία.

8. Το Αριστερό πολιτικό κίνημα, το μαζικό λαϊκό κίνημα, πρέπει να οικοδομήσουν την δράση τους και την ενότητα τους, πάνω σε αυτόν τον στόχο.

Ρήξη με την υποδούλωση της χώρας, να σωθεί ότι απέμεινε, να ανοικοδομηθεί η οικονομία προς όφελος της κοινωνίας και του λαού.

Αυτό πρέπει να γίνει σύνθημα όλων των λαϊκών στρωμάτων, όλων των επαγγελματικών κλάδων.

Πρέπει να ενιαιοποιηθούν όλοι οι επί μέρους στόχοι, που προκαλούν ήδη μεγάλες κινητοποιήσεις, να αποκτήσουν πολιτικό πρόσημο, να αναχθούν στον κεντρικό στόχο, στην συνολική αντιπαράθεση και την ρήξη με τα μνημόνια, τους εμπνευστές τους, τους υπηρέτες τους, την Ευρωζώνη, το χρέος, την άρχουσα τάξη, τα κόμματα που την υπηρετούν.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος!

Το δίλλημα θα είναι: Ένα δύο δύσκολα χρόνια ή σαράντα και πενήντα χρόνια καταστροφής δεκάδων γενεών, ξεπουλήματος του εθνικού πλούτου, υποδούλωσης του λαού και της νεολαίας του;

Στο δίλλημα αυτό πρέπει να απαντήσουμε.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Μαζί με το θέμα των απορριμμάτων, βρίσκεται σε διαβούλευση με βάση τις προτάσεις της Δημοτικής Αρχής και το Κυκλοφοριακό πρόβλημα στο ιστορικό κέντρο της πόλης.

Πρώτη παρατήρηση:
Το κυκλοφοριακό, είναι συνολικό πρόβλημα. Αφορά το σύνολο του κυκλοφοριακού φόρτου όλων των εισόδων – εξόδων της πόλης, αφορά την έλλειψη χώρων στάθμευσης στο κέντρο, περιφερειακά του κέντρου και στις συνοικίες, αφορά στην πλημμελή λειτουργία μέσων μαζικής μεταφοράς, και καταλήγει σε οξύ πρόβλημα στο ιστορικό κέντρο. Αφορά επίσης στην πλημμελή εφαρμογή των κανόνων κυκλοφορίας και στάθμευσης και από τις Δημοτικές υπηρεσίες και από την υπηρεσία της Τροχαίας.


Δεύτερη παρατήρηση:
Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, όλες οι Δημοτικές Αρχές, προσπάθησαν με τον ίδιο αναποτελεσματικό τρόπο, να λύσουν ή να μετριάσουν το πρόβλημα. Ακόμα και στις περιπτώσεις που οδηγήθηκαν σε κάποια μέτρα, αυτά υπήρξαν πρόσκαιρα, εγκαταλείφθηκαν σε πολύ λίγο διάστημα. Να θυμίσουμε την Αγίου Ανδρέου και την Όθωνος Αμαλίας, σαν οδούς ταχείας διέλευσης ή την πλήρη απαγόρευση της στάθμευσης στη οδό Κορίνθου. Η εφαρμογή των μέτρων αυτών δεν κράτησε περισσότερο από έξη μήνες.

Θα προσπαθήσουμε, όπως πολλές φορές στο παρελθόν, να προσεγγίσουμε το πρόβλημα και την λύση του με συνοπτικό τρόπο.

Α. Τα ανολοκλήρωτα συγκοινωνιακά έργα.

Με ευθύνη των Κυβερνήσεων, παραμένουν ανολοκλήρωτοι συγκοινωνιακοί άξονες, όπως:

α. Οι Παραγλαύκιες αρτηρίες.

Κανένας δεν γνωρίζει αυτή την στιγμή, αν υπάρχει σχεδιασμός και χρονοδιάγραμμα αποπεράτωσης τους. Θα εξέτρεπαν,(υποχρεωτικά), την κίνηση από και προς το λιμάνι, ιδιαίτερα των βαρέων οχημάτων. Θα έδιναν την δυνατότητα επίσης στους κατοίκους της Νότιας πόλης να ακολουθήσουν αυτή την διαδρομή προς Πανεπιστήμιο, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, Γέφυρα ή ferry boats στο Ρίο.

β. Οι ανολοκλήρωτοι κόμβοι της Μεγάλης Περιμετρικής.

Ιδιαίτερα ο κόμβος που θα ένωνε την Οβρυιά, κατά συνέπεια όλη την Νοτιοδυτική ενδοχώρα, με την Μεγάλη Περιμετρική, θα αποφόρτιζε την οδό Ακρωτηρίου, από την κίνηση προς τις κατευθύνσεις που παραπάνω αναφέραμε, αλλά και προς την Αθήνα. Το πιο κακό από όλα, είναι ότι σχεδόν έχουμε πάψει να το διεκδικούμε. Παρά την παρέλευση δεκαετίας από την αποπεράτωση της Περιμετρικής.

γ. Η Μικρή Περιμετρική.

Επίσης δεν γνωρίζουμε πότε θα τελειώσει. Θα εξέτρεπε όλη την κίνηση μέσω του Ιστορικού Κέντρου, προς τις κατευθύνσεις που προαναφέραμε.

Περισσότερα...

ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

Ο Δήμος Πατρέων, κατέθεσε πριν λίγες μέρες για διαβούλευση, το Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Αστικών Στερεών Αποβλήτων (ΑΣΑ).

Παρά τις επανειλημμένες την τελευταία δεκαετία, ανακοινώσεις – προτάσεις μας για το όλο θέμα, θα επαναλάβουμε συνοπτικά την άποψη μας στα πλαίσια αυτού του δημόσιου διαλόγου. Θα σχολιάσουμε το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης, θα κρίνουμε όταν προκύψει και δημοσιευτεί το αντίστοιχο Περιφερειακό σχέδιο, θα κρίνουμε τις φιλοδοξίες του Τοπικού Σχεδίου, θα εντοπίσουμε τις αδυναμίες του.

Α. Η γενική κατεύθυνση του Τοπικού Σχεδίου.

Επιδιώκει την μείωση του όγκου των προς ταφή απορριμμάτων, με πρόληψη στην παραγωγή και ανάκτηση τους. Σύμφωνα με το Εθνικό Σχέδιο, η μείωση του όγκου σε βάθος πενταετίας, προβλέπεται να φτάσει στο 50%. Αυτό θα πραγματοποιηθεί, με αύξηση του ποσοστού ανακύκλωσης από 5 σε 30% και με επεξεργασία των βιοαποβλήτων, (κομποστοποίηση), (συνολικό ποσοστό πάνω από 40%, με ανάκτηση ποσοστού 15%). Το υπόλοιπο ποσοστό μέχρι το 50 έως 55% θα ανακτηθεί σε εργοστάσιο μηχανικού διαχωρισμού σύμμεικτων απορριμμάτων.

Β. Η συνολική κατεύθυνση του προτεινόμενου σχεδίου, είναι στρατηγικά ορθή.

Πρέπει να επισημάνουμε σε σχέση με το παρελθόν τα παρακάτω:

1.Το προηγούμενο σχέδιο, οδηγούσε αφενός στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης και αφετέρου στην υπερβολική αύξηση του κόστους σε βάρος των δημοτών. Η συνθήκη αυτή, ενεργοποίησε τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους, οι οποίοι ορέγονταν αυτή την νέα δραστηριότητα για τις επόμενες πολλές δεκαετίες. Μιλάμε, όχι για κάποια επένδυση του μεγάλου κατασκευαστικού τομέα, αλλά για ευθεία χρηματοδότηση τους για την κατασκευή των εργοστασίων και βέβαιη κερδοφορία τους για πολλές δεκαετίες σε βάρος των δημοτών. Επί πλέον, το σχέδιο εκείνο, δεν παρείχε κανένα κίνητρο μείωσης του όγκου, αντίθετα το κίνητρο του ήταν η μέγιστη παραγωγή σύμμεικτων απορριμμάτων.
Το σχέδιο αυτό, το είχαμε καταψηφίσει όλες τις φορές που συζητήθηκε στο παρελθόν.

2. Ο μονόπλευρος και δογματικός προσανατολισμός, που επικράτησε για μία δεκαετία, εμπόδισε κάθε άλλη επιστημονική ή φιλολαϊκή προσέγγιση στο πρόβλημα. Χαρακτηριστικό αυτό, της πλήρους υποταγής Δήμων και Δημάρχων, στις κεντρικές επιλογές εξυπηρέτησης των μεγάλων συμφερόντων και στις Κυβερνητικές επιλογές. Είναι χαρακτηριστικές, οι μέχρι πριν λίγα χρόνια πανελλαδικές περιοδείες του κ. Φούχτελ, στην προσπάθεια προώθησης των γερμανικών συμφερόντων.

3. Το αποτέλεσμα αυτού του προσανατολισμού ήταν να χαθεί πολύτιμος χρόνος. Πάνω από μία δεκαετία! Και να μην έχουν σχεδιαστεί λύσεις, οικονομικότερες, φιλικότερες προς το περιβάλλον και να μην τρέχουμε σήμερα υπό την ασφυκτική πίεση της ανυπαρξίας άμεσων λύσεων. Αυτό ισχύει και για τον δικό μας Δήμο, (Ξερόλακκα) και για γειτονικούς Δήμους, (Πύργος. Αιγιάλεια).

Γ. Ο κίνδυνος να μην εξασφαλιστούν οι πιστώσεις για τα απαραίτητα έργα.

Αν και οι μελέτες δεν έχουν ολοκληρωθεί, η πρώτη προσέγγιση της ομάδας εργασίας ανεβάζει το κόστος στα περίπου 16 εκατομμύρια Ευρώ.

Τα προβλεπόμενα έργα είναι:

Περισσότερα...

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Η ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ, ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ

Θεωρούμε ευθύνη μας, να τοποθετηθούμε στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων, με κάθε σαφήνεια, με ακρίβεια και τεκμηρίωση, δεδομένης της κρισιμότητας της συνολικής κατάστασης.

Α. Τι αλλάζει με την νέα στρατηγική:

Αλλάζει ο μονομερής προσανατολισμός στην κατασκευή εργοστασίου διαχείρισης σύμμεικτων απορριμμάτων, ένας προσανατολισμός που επιβλήθηκε στην Κυβέρνηση και τους Δήμους, από το μεγάλο ιδιωτικό κατασκευαστικό κεφάλαιο και ξένες συνεργαζόμενες εταιρείες.

Δεν είναι του παρόντος να αναζητήσουμε ευθύνες και πολιτικά ελλείμματα, η ουσία όμως είναι ότι αυτός ο προσανατολισμός αφαιρούσε οποιαδήποτε δυνατότητα αναζήτησης άλλων λύσεων. Πρωτίστως, την μακροχρόνια, επίπονη, αλλά την ασφαλέστερη και φτηνότερη λύση, που θα ήταν η μείωση του όγκου των απορριμμάτων. Μείωση που μπορεί να γίνει μόνο με διαλογή στην πηγή και ανακύκλωση.

Διευκρινίζουμε εξ αρχής, ότι σε κανέναν δεν καταλογίζουμε δόλιες προθέσεις. Όλοι προσπάθησαν να διαχειριστούν ένα μεγάλο θέμα, με άμεσες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής της πόλης και των κατοίκων της. Όμως, έστω στην παρούσα φάση που τα πράγματα βρίσκονται στο απροχώρητο, πρέπει να συζητήσουμε με ειλικρίνεια!

Αναγκαίες αλήθειες που δεν αμφισβητούνται:
1. Είναι το εργοστάσιο εξ αρχής υπερτιμημένο;

2. Αποτελεί η λειτουργία του, ιδιωτική εκμετάλλευση για πάντα, με ένα κόστος πολλαπλάσιο του σημερινού σε βάρος των δημοτών;

3. Ποιο θα είναι το υπόλειμμα του προς ταφή; Αν δεν διασφαλισθεί η διάθεση των δευτερογενών καυσίμων που θα παράγονται, δεν υπάρχει τέτοια διασφάλιση μέχρι σήμερα, δεν θα θάβονται και αυτά στον ΧΥΤΥ, κάνοντας το συνολικό υπόλειμμα πάνω από το 50% του συνόλου;

4. Αυτή η ταφή, δεν προβλέπεται από τον υπάρχοντα σχεδιασμό, να γίνει στον ΧΥΤΥ Φλόκα; Και μάλιστα η πρόβλεψη αφορά ολόκληρο τον Νομό; Προς τι οι αφορισμοί και οι ανειλικρινείς κραυγές; Ποιος δεν τα γνωρίζει όλα αυτά;

5. Μέχρι την κατασκευή του εργοστασίου, ακόμα και αν όλοι προσχωρούσαμε στην λύση αυτή, δεν θα είμαστε στην Ξερόλλακα; Πόσο σκόπιμο είναι, η αλήθεια αυτή να αποκρύπτεται, μάλιστα αυτό να γίνεται από τους οπαδούς της λύσης αυτής; Σημαίνει αυτό ότι δεν αναγνωρίζουν όλοι, ότι η Ξερόλλακα εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους; Και αν σήμερα κλείσει ο ΧΥΤΑ, οι κίνδυνοι αυτοί είναι εξίσου υπαρκτοί και επιβάλλουν άμεσα μέτρα προστασίας. Διευκρινίζουμε ότι, η προστασία των πρανών από κατάρρευση, η ασφαλής συλλογή των στραγγισμάτων – υγρών αποβλήτων και η καύση του βιοαερίου, είναι άμεσης και πρώτιστης σπουδαιότητας θέματα, ανεξάρτητα από την τεχνική λύση με την οποία θα αντιμετωπιστούν.

Περισσότερα...

Η πολιτική διακήρυξη για τις επερχόμενες εκλογές

Αγαπητοί συνδημότες

Λίγο πολύ γνωριζόμαστε! Γνωρίζετε την πορεία μας, τις θέσεις μας, τις τοποθετήσεις μας δημόσια και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Δεν λέμε ότι συμφωνούσατε μαζί μας. Αλλά, γνωρίζετε πολύ καλά, ότι δεν κρυφτήκαμε ποτέ! Δεν χαριστήκαμε σε ότι θεωρήσαμε λάθος, καταγγείλαμε ότι πιστεύαμε ότι ήταν ολέθριο για την πόλη και τους κατοίκους της, δεν χαϊδέψαμε τα αυτιά κανενός, δεν υποκύψαμε στις εξουσίες, δεν ανταλλάξαμε ποτέ την συνείδηση μας με ψήφους ή μικροσυμφέροντα. Ήμασταν πάντα πρωτοπόροι και επίμονοι, για κάθε συνεργασία που θα υπηρετούσε τα συμφέροντα των εργαζομένων και της νεολαίας. Δεν αποδεχτήκαμε τον ουδέτερο, απολίτικο ρόλο να ασχολούμαστε μόνο με τις «λακκούβες», αλλά ασχοληθήκαμε με κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα που απασχολούσε τους συνδημότες μας. Θεωρήσαμε σπουδαίο, ότι ταλαιπωρεί και καταστρέφει τον συνάνθρωπο και συμπολίτη μας. Αντιδράσαμε και καταγγείλαμε την πολιτική που δημιούργησε ανεργία, εξαθλίωση κλειστά μαγαζιά και μικροεπιχειρήσεις, αδιέξοδα για τα παιδιά μας, ζητιανιά για ένα κομμάτι ψωμί, υποταγή των συνειδήσεων, εξευτελισμό για δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που ψάχνουν απεγνωσμένα ένα μεροκάματο, συμπαρασταθήκαμε σε όσους δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα και το νερό, σε όσους δεν μπορούν να αγοράσουν τα φάρμακα και να δουν τον γιατρό τους.

Επιλέξαμε, η πολιτική μας διαδρομή, να ταυτιστεί με την Αριστερά, με τα οράματα και τις επιδιώξεις της για έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της Δημοκρατίας, της ισότητας και του δίκιου, των δικαιωμάτων στην ζωή και στην δουλειά για τον καθένα, των ελευθεριών σε ότι ο καθένας και όλοι μαζί, επιδιώκει να δημιουργήσει, στην τέχνη, στην επιστήμη και τα γράμματα, στον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Αντιστρατευόμαστε, τους εκμεταλλευτές του ανθρώπινου μόχθου, τους εμπόρους της δυστυχίας των πολλών, όσους επιβουλεύονται την ανεξαρτησία της χώρας, όσους την υποτάσσουν σε παγκόσμιους δανειστές τοκογλύφους, όσους ταυτίζουν τα δικά τους συμφέροντα με μία, διαχρονικά, παρασιτική ολιγαρχία του πλούτου, πάντοτε χωρίς πατριωτισμό, πάντοτε κίβδηλους και υποτακτικούς σε ξένους «συμμάχους» και δυνάστες.

Πρωτοστατήσαμε πάντοτε, στην λαϊκή και κοινωνική ενότητα, στους διεκδικητικούς αγώνες της πόλης και των συμπολιτών μας. Ακούσαμε και αναδείξαμε την γνώμη και τα πιστεύω του καθενός, στηρίξαμε τον πλουραλισμό στους αγώνες, την δύναμη της ενότητας και της συμπαράταξης, την δύναμη των πολλών. Δεν ακολουθήσαμε ποτέ τον εύκολο δρόμο της ιδεολογικής περιχαράκωσης. Συνταχθήκαμε με τις αποφάσεις, την τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία και τους αγώνες όλων των κοινωνικών φορέων της πόλης μας.

Γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι κάθε πρόβλημα που σήμερα απασχολεί τους Δήμους και τον δικό μας Δήμο, έχει τις αιτίες του, στην κεντρική πολιτική του Κράτους απέναντι στην Αυτοδιοίκηση, Οι Κυβερνήσεις νομοθετούν, αυτές διαμορφώνουν το πλαίσιο λειτουργίας των Δήμων, καθορίζουν αρμοδιότητες και ευθύνες, πάντοτε χωρίς την γνώμη των αιρετών οργάνων της Τ.Α., κυρίως όμως, χωρίς την γνώμη των δημοτών. Καθορίζουν επίσης τους οικονομικούς πόρους, αυτούς που δίνει ο Κρατικός προϋπολογισμός, και τους νόμους που ρυθμίζουν την ανταποδοτικότητα και τα Δημοτικά τέλη.

Την τελευταία πενταετία ειδικότερα, οι Δήμοι έγιναν μέρος του προβλήματος «της οικονομικής και δημοσιονομικής εξυγίανσης της χώρας». Δηλαδή, μηδενισμός του κρατικού προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, και περικοπή των τακτικών κρατικών επιχορηγήσεων κατά 70%. Οικονομική ασφυξία! Αδυναμία συγκρότησης και εκτέλεσης Τεχνικού Προγράμματος, αδυναμία άσκησης οποιασδήποτε κοινωνικής πολιτικής! Τι ρόλο να παίξουν επομένως οι Δήμαρχοι; Τον ρόλο του καλού διαχειριστή, το ρόλο του τεχνοκράτη manager, που τους επιφύλασσε ο Καλλικράτης; Για αυτό απέτυχαν οι διαχειριστές! Για αυτό, όσοι είχαν μόνο διαχειριστική νοοτροπία και αντίληψη, απέτυχαν πρώτοι!

Περισσότερα...

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Οι Θέσεις μας