Ανυπότακτη Πολιτεία

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Άρθρα

Για την αντιδρόμηση της Κανακάρη

logo-final1

 

ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΔΗΜΑΡΧΟ ΠΑΤΡΕΩΝ

Διά της Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου

Πάτρα 8 Νοεμβρίου 2017

Κύριε Δήμαρχε, κυρία Πρόεδρε

Γνωρίζετε ότι το περίφημο έργο της διάνοιξης της οδού Κανακάρη βαίνει προς την ολοκλήρωση του. Μάλιστα στην τελευταία συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής, εγκρίθηκε η κατακύρωση του διαγωνισμού για την κατασκευή της νέας σηματοδότησης της αντιδρόμησης των οδών Κανακάρη και Κορίνθου.

Θέλουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

1. Κανένας δεν φανταζόταν ότι μετά τον αρχικό σχεδιασμό, ή μετά τις αρχικές πολεοδομικές προβλέψεις, αυτό που θα πρόκυπτε θα ήταν το έκτρωμα που βλέπουμε σήμερα.

2. Είναι βέβαιο, ότι αν οι μελετητές και οι παρακολουθούντες το έργο, είχαν την στοιχειώδη ευαισθησία, θα όφειλαν να αναθεωρήσουν τον τρόπο κατασκευής. Θα επέλεγαν π.χ. την υπόγεια κατασκευή στο τελευταίο τμήμα της. Ο δρόμος με τον τρόπο αυτό θα είχε καλύτερα γεωμετρικά στοιχεία πλάτους, θα διατηρείτο ο σημερινός δρόμος για την μεγαλύτερη διευκόλυνση των κατοίκων, το κόστος θα ήταν πιθανότατα μικρότερο και το όλο έργο θα υπάκουε στις ανάγκες του μέλλοντος. Αυτό που πρέπει να χαρακτηρίζει κάθε μεγάλο έργο υποδομής. Σας αναφέρουμε χαρακτηριστικά, ότι οι τελευταίες παρεμβάσεις για την μείωση των κλίσεων, που σαν αποτέλεσμα έχουν και την μείωση της διατομής του δρόμου, είναι μνημείο προχειρότητας και ελλιπών μελετών. Μελετών που έγιναν εκ των υστέρων.

Κύριε Δήμαρχε,

Το όλο αποτέλεσμα κάνει κατά την άποψη μας, απαγορευτική την αντιδρόμηση. Σας έχουμε εξηγήσει στο παρελθόν τις ενστάσεις μας. Σας επαναλαμβάνουμε την πλέον προφανή. Η Οδός Κορίνθου, είναι δρόμος μεγαλύτερου μήκους και πλάτους. Ταυτόχρονα τα ρεύματα εξόδου παρουσιάζουν πάντοτε μεγαλύτερο φόρτο στις ώρες αιχμής από τα ρεύματα εισόδου.

Κύριε Δήμαρχε

Διαφωνούμε πάντοτε με την στεγνή τεχνοκρατική προσέγγιση, ανθρώπων που εμπλέκονται στο έργο και μας «απειλούν» με υπαρκτούς και ανύπαρκτους κινδύνους δήθεν απένταξης του έργου. Θύματα αυτής της προσέγγισης γίνονται ενίοτε και Αντιδήμαρχοι σας. Πάντοτε το Στρατηγικό συμφέρον της πόλης είναι αυτό που πρέπει να υπερτερεί. Αυτό το στρατηγικό, μελλοντικό συμφέρον, έχετε και εσείς και εμείς χρέος να υπηρετήσουμε. Μπορείτε με δική σας πρωτοβουλία να προλάβετε και να διορθώσετε ένα έγκλημα. Στην προσπάθεια σας αυτή, αν την επιχειρήσετε, θα έχετε αρωγούς τους κατοίκους της περιοχής και τους επαγγελματικούς κλάδους, που επιτελούν συγκοινωνιακό έργο.

Σε κάθε περίπτωση, σας ζητάμε, το θέμα να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο και ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του.

Με κάθε τιμή

Χρήστος Πατούχας, Δημοτικός Σύμβουλος, επικεφαλής της Ανυπότακτης Πολιτείας

Τα ποδήλατα, η κακοκαιρία και οι Δημόσιες Συγκοινωνίες.

dragotis

Ο τίτλος του άρθρου περιέχει τρείς φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους λέξεις . Αυτό που τις συνδέει είναι η δημόσια συζήτηση του μήνα για το τι απέγιναν τα δημοτικά ποδήλατα σε συνδυασμό με την πρόσφατη κακοκαιρία.

 

Την προηγούμενη χρονιά, ο Δήμος Πατρέων έκανε κάποιες κινήσεις σε σωστή κατεύθυνση για τη λύση του κυκλοφοριακού προβλήματος της πόλης. Η δημιουργία δημοτικού Παρκινγκ στο ύψος της Παπαφλέσσα και η μεταφορά των οδηγών στο κέντρο της πόλης άμεσα και χωρίς αντίτιμο είναι μια κίνηση που συνέβαλλε αρκετά στην αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας στο κέντρο που ιδανικά θα πρέπει να επεκταθεί και από την αντίθετη μεριά για να εξυπηρετήσει ανάλογα τους κατοίκους των αντίστοιχων περιοχών.

Ένα ακόμη μέτρο που εισήγαγε ο Δήμος πέρσι ήταν το σύστημα με τα δημοτικά ποδήλατα , το οποίο αν και κινείται επίσης σε σωστή κατεύθυνση, παραήταν φιλόδοξο για να αποτελέσει πραγματικότητα και να ωφελήσει πραγματικά τους δημότες.

Η αποτυχία του μέτρου αυτού στάθηκε σε δυο λόγους.

Αρχικά το σύστημα αντιμετώπισε καταστροφές ανεγκέφαλων ατόμων τα οποία είτε προκάλεσαν φθορές στα συστήματα είτε υπεξαίρεσαν τα ποδήλατα. Δυστυχώς η κοινωνία της ατομικότητας ζει και βασιλεύει στην Ελλάδα της κρίσης, αφήνοντας το κοινωνικό συμφέρον σε δεύτερη μοίρα. Έχοντας τον παραπάνω κίνδυνο ως δεδομένο, τα ποδήλατα δυστυχώς δεν μπορούν να βρίσκονται σε κοινή πρόσβαση. Ο Δήμος θα πρέπει να σχεδιάσει ειδικά στεγασμένα κουβούκλια – δωμάτια στα μέρη τα οποία είναι διαθέσιμα τα δημοτικά ποδήλατα, στο εσωτερικό των οποίων θα τοποθετηθούν τα ποδήλατα. Η είσοδος σε αυτά θα γίνεται μέσω συστήματος ελεγχόμενης πρόσβασης το οποίο θα βασίζεται στην κάρτα την οποία χρησιμοποιεί ο δημότης για τη χρήση των ποδηλάτων. Έτσι, οι μόνοι που θα μπορούν να εισέλθουν σε αυτά θα είναι οι χρήστες του συστήματος. Αυτό θα περιορίσει σημαντικά τους βανδαλισμούς και τις κλοπές και επιπλέον τα ποδήλατα θα είναι προφυλαγμένα από φυσικές καταστροφές και καιρικές συνθήκες.

Αν και η φυσική υπόσταση του ποδηλάτου προϋποθέτει τη χρήση του, η μεγαλύτερη αποτυχία του μέτρου δεν ήταν αυτή. Ο δεύτερος και κατά τη γνώμη μου πιο σημαντικός λόγος είναι το ότι σε μια πόλη όπως η Πάτρα με πυκνή κυκλοφορία στον αστικό ιστό τα ποδήλατα ως μέσο μεταφοράς δε μπορούν να υπάρξουν χωρίς την ύπαρξη ποδηλατοδρόμων. Ασφαλείς και εξυπηρετικοί ποδηλατοδρόμοι είναι αναγκαίοι να υπάρχουν μιας και η οδηγική παιδία μας δεν είναι και στα καλύτερα επίπεδα. Όμως οι ποδηλατοδρόμοι δεν πρέπει να λειτουργούν εις βάρος των δρόμων της πόλης, να τους περιορίζουν περεταίρω και να εντείνουν το κυκλοφοριακό πρόβλημα. Μια λωρίδα κυκλοφορίας αποκλειστικά για ποδήλατα επί της Όθωνος Αμαλίας θα περιορίσει σημαντικά τη διέλευση των οχημάτων, αφήνοντας πολλά ερωτήματα την ασφάλεια των ποδηλατών που οδηγούν δίπλα σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας. Κρίνω ότι το ασφαλέστερο μέρος για τη δημιουργία ενός τέτοιου δρόμου είναι η παλιά λιμενική ζώνη της οποίας πλέον αναμένεται η οριστική παραχώρηση, καθώς και η παραχώρηση ζώνης τριών μέτρων από την Αγίου Νικολάου ως την Νόρμαν.

Όμως, αφήνοντας προς στιγμήν στην άκρη τους παραπάνω σχεδιασμούς και κοιτάζοντας το θέμα πιο συνολικά, τα ποδήλατα από μόνα τους δε δύναται να λύσουν μαζικά προβλήματα μετακίνησης και κυκλοφορίας στην Πάτρα. Αφενός γιατί η συχνή κακοκαιρία στην πόλη καθιστά δύσκολη έως απαγορευτική τη χρήση των ποδηλάτων, αφετέρου γιατί το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού δε μετακινείται ή δε σκοπεύει να μετακινηθεί με αυτά, όσοι ποδηλατόδρομοι και αν φτιαχτούν.

Αυτό που η πόλη χρειάζεται είναι ένα σύγχρονο σύστημα αστικών συγκοινωνιών , οι οποίες αφορούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού που μετακινείται καθημερινά μέσω των αστικών λεωφορείων. Ένα δημόσιο σύστημα μαζικής μεταφοράς που να αντιλαμβάνεται τις ανάγκες της εποχής και να χρησιμοποιείται από τους πολίτες με όσο το δυνατόν οικονομικό εισιτήριο και ακόμα περισσότερο οικονομική μηνιαία / ετήσια κάρτα απεριορίστων διαδρομών. Το παρών σύστημα που υπάρχει στα ΚΤΕΛ εκτός από ακριβό έχει και άλλα προβλήματα. Τα δρομολόγια είναι βασισμένα σε μια πόλη προηγούμενων δεκαετιών με διαφορετική δόμηση και πυκνότητα κατοίκησης. Έτσι, μερικά από τα δρομολόγια καταλήγουν να μην είναι εξυπηρετικά λόγω καθυστερήσεων. Λύσεις προς αυτή την κατεύθυνση μπορεί να δοθούν με

  1. Την αύξηση γραμμών – δρομολογίων
  2. Την μεγαλύτερη πυκνότητα στα δρομολόγια
  3. Τον περιορισμός των τεράστιων δρομολογίων: ενιαίο σημείο τερματισμού ή αφετηρίας για όλα τα δρομολόγια, χωροθετημένο στο κέντρο της πόλης.
  4. Τη θέσπιση ενιαίου εισιτηρίου για χρησιμοποίηση περισσότερων από μια γραμμές εντός προβλεπόμενου διαστήματος.
  5. Περισσότερα δρομολόγια για το Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ καθώς οι φοιτητές αντιμετωπίζουν καθημερινά προβλήματα και καθυστερήσεις
  6. Εκσυγχρονισμός των λεωφορείων ώστε να μπορούν άνετα και με ασφάλεια να μεταφέρουν ΑΜΕΑ, εγκυμονούσες, άτομα με καροτσάκια παιδιών και ποδήλατα.
  7. Εκσυγχρονισμός και των στάσεων αναμονής των λεωφορείων στις οποίες οι επιβάτες θα πληροφορούνται με ηλεκτρονικά μέσα για το χρόνο αναμονής τους και για τα επερχόμενα δρομολόγια .

Μιας και τυχαίνει να είμαι άνθρωπος που έχει ζήσει στο εξωτερικό σημαντικό διάστημα, θεωρώ ότι ένα τέτοιο σύστημα που θα συνοδεύεται από απαραίτητες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στο κέντρο της πόλης (π.χ. δρόμους ήπιας κυκλοφορίας) θα μπορεί να αποτελέσει ριζική λύση για το κυκλοφοριακό πρόβλημα, καθιστώντας τα ΙΧ δύσχρηστα για τη μετάβαση στο κέντρο της Πάτρας.

Ίσως να φαίνεται ότι είμαστε μακριά από μια τέτοια λύση, όλες όμως οι αποφάσεις είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης. Γνώμονας για τον όποιον σχεδιασμό επεξεργάζεται η εκάστοτε Δημοτική αρχή θα πρέπει να είναι η μαζική, δημόσια και όσο το δυνατόν οικονομικότερη μεταφορά όλου του πληθυσμού με σύγχρονα, εξυπηρετικά και ταχεία μέσα.

Θύμιος Δραγώτης

Μέλος του συντονιστικού της Ανυπότακτης Πολιτείας.

Το ταξίδι Τσίπρα στην Αμερική

patouxas2

Πάτρα 20/10/2017

Του Χρήστου Πατούχα

Παραθέτουμε τρεις μόνο φράσεις από τις δηλώσεις του Έλληνα Πρωθυπουργού μετά την ιδιαίτερη συνάντηση του με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών: «Σημαντική συγκυρία για την στρατηγική συνεργασία μας,……….θα κάνουμε ότι χρειαστεί για να την διατηρήσουμε………. Μοιραζόμαστε κοινές αξίες….κτλ» Φυσικά, είναι γνωστές και οι δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου, που με ελάχιστη πολιτική διπλωματία και υπέρτατο κυνισμό, έβαλε τα όρια μεταξύ του αφεντικού και του υποτελούς και μετά περιέγραψε τι ζητάει το αφεντικό από τους υποτελείς του.

Δεν χρειάζεται να μεταφράσουμε περαιτέρω τις ετεροβαρείς δεσμεύσεις. Το αμερικάνικο πεντάγωνο, θέλει με κάθε τρόπο, να διατηρήσει την επικυριαρχία του στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή. Θέλει για τον σκοπό αυτό, βάσεις εξόρμησης, την Σούδα, το Άκτιο, την Ανδραβίδα, το Καστέλι, την Κάρπαθο και όποια άλλη θέση θα κρίνουν απαραίτητη οι στρατιωτικοί ηγέτες του. Θέλει ακόμα, να τροφοδοτηθούν οι πολεμικές βιομηχανίες με νέες παραγγελίες εξάρτησης και αφαίμαξης του ελληνικού λαού. «Για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στην χώρα τους»

Δεν θα θυμίσουμε εν προκειμένω, προεκλογικές ή κομματικές θέσεις του Πρωθυπουργού και του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχει νόημα, γιατί σε κανένα θέμα, σε κανένα επίπεδο, τίποτα από αυτά δεν ισχύει προ πολλού. Θα τονίσουμε όμως την πρωτοφανή ενδοτικότητα, πρωτοφανή και σε σχέση με τους προκατόχους του, του Έλληνα Πρωθυπουργού, που καταλύει και τις πιο στοιχειώδεις αρχές εθνικής αξιοπρέπειας, εθνικής ευθύνης και ανεξαρτησίας. Πήγε στην Αμερική ήδη προσκυνημένος, αλλά με αδίστακτη συμπεριφορά να επαινεί και να διαφημίζει την υποτέλεια. Ο Πιουριφόι θα αισθανόταν αρκετά άβολα σήμερα.

Στα σημεία των καιρών, η θλιβερή στάση στελεχών και κολαούζων της Κυβέρνησης. Φρύαξαν τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, από κολακείες, διθυράμβους της υποταγής, μεταγλωττισμού της υποταγής. Είναι υπερήφανοι λένε γιατί στην νέα αγορά του αιώνα, δεν θα υπάρξουν μίζες και διαπλοκές. Θα το δούμε και αυτό.

Όμως, το βασικότερο είναι ότι δεν κουνήθηκε φύλλο! Που ήταν οι υπόλοιπες αριστερές και ανατρεπτικές δυνάμεις; Τι έκαναν πέραν των δηλώσεων; Μήπως αυτό πιστοποιεί την αναπότρεπτη ανάγκη, της συγκρότησης, τώρα, του ευρύτατου, αποτελεσματικού, ανατρεπτικού, πολιτικού και λαϊκού Μετώπου; Ποτέ δεν είναι αργά, αλλά και ποτέ δεν θα συγχωρήσει η ιστορία την αδράνεια και την πολιτική μυωπία. Σωστό, είναι πάντα αυτό που ανταποκρίνεται στις περιστάσεις.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

logo-final

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Του Χρήστου Πατούχα, επικεφαλής της Ανυπότακτης Πολιτείας

Διαβάσαμε ανακοίνωση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας «για την προστασία της οικογενειακής στέγης» Στην απόφαση της Περεφέρειας, με την οποία προαναγγέλλεται κίνημα μέσω των Δήμων, με νομοθετικές πρωτοβουλίες, με στήριξη των Μητροπόλεων, με συλλογή υπογραφών κτλ.

Πλην της πολύ καθυστερημένης ευαισθητοποίησης, καμιά αντίρρηση μέχρι εδώ. Οι αντιρρήσεις μας όμως, γίνονται εντονότατες διαφωνίες, όταν προχωρήσαμε στα συγκεκριμένα μέτρα που προτείνονται.

Διαβάζουμε στην πρώτη παράγραφο για «Συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας της στέγης με διατήρηση της κατοικίας, επιφανείας ανάλογης των αναγκών εκάστου νοικοκυριού.» Και τι θα γίνει ευαίσθητοι κύριοι της Περιφέρειας, με μια πχ κληρονομημένη κατοικία, της οποίας η επιφάνεια θα είναι λίγο μεγαλύτερη και ο θανών πατέρας δεν προέβλεψε με την δική σας σοφία το μνημονιακό κόψιμο και ράψιμο για να είναι στα μέτρα σας; Τι θα γίνει στην περίπτωση, που μία οικογένεια έφκιαξε σπίτι και τότε που έγινε αυτό μπορούσε να πληρώνει και πλήρωνε τις δανειακές της υποχρεώσεις; Γνωρίζετε ότι τώρα δεν μπορεί; Έχετε ακούσει κάτι για την μείωση του εισοδήματος; Έχετε ακούσει τίποτα για ανέργους χωρίς εισόδημα; Που ζείτε άραγε κύριοι εκπρόσωποι του λαού;

Στην δεύτερη παράγραφο, μιλάτε για νομοθέτημα, «που θα διασφαλίζει στέγη ανάλογη των οικογενειακών αναγκών, σε περίπτωση ρευστοποίησης της κατοικίας κάθε οφειλέτη και για οποιαδήποτε οφειλή» Στην συνέχεια, βάζετε τις ίδιες παραπάνω προϋποθέσεις τετραγωνικών κτλ. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να σας μεταφράσουμε:

1. Δεν σας νοιάζει αν το ακίνητο ρευστοποιηθεί, δηλαδή αν εκποιηθεί. Εσείς θα φροντίσετε να πάρει επίδομα ενοικίου.

2. Δεν γνωρίζετε τίποτα για την κρίση, την ανεργία, την φτώχια και τα άλλα συνεπακόλουθα των μνημονίων. Δεν σας νοιάζουν τα κοράκια των φαντς που θα αρπάξουν σε εξευτελιστική τιμή την περιουσία του κόσμου.

3. Δεν μιλάτε πουθενά και σε κανένα σημείο της απόφασης σας για την ανάγκη διαγραφής μέρους ή όλου των χρεών. Συντάσσεσθε με τους δολοφόνους; Με τα συμφέροντα των χιλιοχρηματοδοτημένων τραπεζών και όλων των άλλων; Αλήθεια σε τι διαφέρετε από τους δανειστές και τις Κυβερνήσεις που δουλοπρεπώς τους υπηρετούν;

Όταν αγαπητοί κύριοι, είναι να κάνετε τέτοιες παρεμβάσεις, καλύτερα να μην τις κάνετε καθόλου. Αφήστε τον κοσμάκη, με όποια δύναμη του απόμεινε, να αγωνίζεται μόνος του. Θα κερδίσει τουλάχιστον να ξεχωρίζει τους φίλους από τους εχθρούς του.

Μια επιβαλλόμενη απάντηση στη Γέφυρα.

logo-final

Ενόχλησαν οι κινητοποιήσεις την Γέφυρα; Πως συνεχίζεται ο αγώνας;

Πάτρα 2/Ιουλίου/2017

Στο περιθώριο των πολλών συζητήσεων για την Γέφυρα και το διόδιο της, μετά την υποβολή αιτημάτων από Δημάρχους και Δημοτικά Συμβούλια, μετά την μεγαλειώδη πορεία, που οργάνωσε ο Δήμος Πατρέων, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της «Γέφυρα ΑΕ» κ. Παναγιώτης Παπανικόλας, θέλησε να απαντήσει με συνέντευξη του στην Εφημερίδα «Πελοπόννησος» της 29/6/2017 και στον δημοσιογράφο κ. Κωνσταντίνο Μάγνη. Σαν τεχνοκράτης λοιπόν ο κ. Πρόεδρος, κυρίως όμως για τα συμφέροντα που εκπροσωπεί, θέλει να βλέπει την «θετική» πλευρά των πραγμάτων. Ισχυρίζεται, ότι «η λειτουργία της Γέφυρας άλλαξε αμέσως τα δεδομένα, αυξάνοντας κατά 50% την κυκλοφορία στο στενό Ρίου Αντιρρίου.» Το πρώτο αμφισβητούμενο στοιχείο.

Παρακάτω λέει ότι «βελτίωσε την καθημερινότητα των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, συντελώντας στην οικονομική ανάπτυξη». Το δεύτερο εντονότερα αμφισβητούμενο στοιχείο.

Στην συνέχεια και αφού κατανάλωσε σχεδόν δύο σελίδες της εφημερίδας για τις απαντήσεις του, απέρριψε κάθε ιδέα για την μείωση του βασικού τιμήματος του διοδίου. Θεωρεί, ότι κάτι τέτοιο είναι σενάριο καταστροφής και ότι οι επενδυτές μέτοχοι δεν έχουν κάνει ακόμα απόσβεση της επένδυσης τους, πολλώ μάλλον δεν έχουν εισπράξει κέρδη! Θα τα δούμε όλα αυτά στην συνέχεια, αλλά πρέπει να επισημάνουμε μία αλήθεια, την μόνη, που ο κ. Πρόεδρος είπε. Ότι, ο παραχωρησιούχος, όταν διαβουλεύεται, δεν διαπραγματεύεται! Προδίδοντας την αποικιακή ποιότητα της σύμβασης παραχώρησης, που μόνο η Κυβέρνηση μπορεί να διαπραγματευτεί! Γνωρίζει, ότι η Κυβέρνηση είναι πιο ευάλωτη στις απαιτήσεις του παραχωρισιούχου, από ότι λαός και φορείς όταν κινητοποιούνται.

Ας επιχειρήσουμε μία ποσοτική-αριθμητική προσέγγιση για να διαπιστωθούν αλήθειες και ψέματα.

1. Κόστος κατασκευής Γέφυρας 250 δις δραχμές, δηλαδή 733.675.715 Ευρώ. Αφαιρούμε το 50% που είναι η κρατική χρηματοδότηση και μένει καθαρή δαπάνη των επενδυτών 366.837.857 Ευρώ. Αυτό είναι το ποσόν που πρέπει να αποσβεστεί.

Θα δυσκολευτούμε πολύ να πιστέψουμε, ότι το συνολικό ποσόν των περίπου 730 εκατομμυρίων Ευρώ, δεν περιείχε κέρδη από την φάση της κατασκευής ακόμα. Δεν το δικαιολογεί η μοναδικότητα της προσφοράς, ούτε οι συνθήκες, υπό τις οποίες λειτουργούσε η τότε Ελληνική Κυβέρνηση. Εννοείται, ότι η γνώμη μας είναι, ότι υπήρχε μεγάλη ενδοτικότητα και από την Κυβέρνηση, αλλά και από τους τοπικούς φορείς. Εννοούμε τους όμορους με την Γέφυρα Δήμους, Πάτρας, Ρίου, Αντιρρίου, Ναυπάκτου, Χάλκειας, Μεσολογγίου, που όχι μόνο δεν έβαλλαν κανένα όρο, δεν απαίτησαν κανένα ανταποδοτικό όφελος και αρκέστηκαν στις φωτογραφήσεις και τα τραπεζώματα με τους Υπουργούς και τους εκπροσώπους της Γέφυρας (στην πιο αθώα και μη ιδιοτελή εκδοχή).

Ας μην μιλήσουν, είναι συνένοχοι για την σημερινή κατάσταση και όλοι γνωριζόμαστε.

2. Γνωρίζουμε, ότι τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της Γέφυρας και πριν την έναρξη της κρίσης, υπήρχαν περίπου 13.500 διελεύσεις ανά η μέρα, δηλαδή 13.500 χ 365 ημέρες = 4.927 500 διελεύσεις το έτος. Ο κ. Πρόεδρος δέχθηκε ότι η μείωση λόγω της κρίσης ήταν περίπου 1.500.000 διελεύσεις τον χρόνο. Άρα στην κρίση έχουμε 3.427.500 διελεύσεις τον χρόνο ή 3.427.500 διά 365 μέρες= 9.390 διελεύσεις την ημέρα.

3. Δύο πολύ σύντομοι υπολογισμοί εσόδων: α) 13500χ13,30 δια 1,24χ0,8χ365χ6=253.686.774 Ευρώ β)9.390χ13,3 διά 1,24χ0,8χ365χ7=205.862.119 Ευρώ Άθροισμα α+β=459.548.893 Ευρώ. Αυτά είναι τα έσοδα της Γέφυρας στα 13 χρόνια λειτουργίας της. Διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν κέρδη από την αρχική επένδυση 92.711.000 Ευρώ!

4. Δεν αφαιρέσαμε το κόστος λειτουργίας και συντήρησης! Ας πάμε, 120 εργαζόμενοι με μέση δαπάνη 1200 Ε τον μήνα επί 12 μήνες μας κάνει 1.728.000 Ε τον χρόνο. Να προσθέσουμε και υλικά συντήρησης 1.000.000 Ε τον χρόνο, να προσθέσουμε και μισθούς μεγαλοστελεχών όπως ο κ. Πρόεδρος, άλλο 1.000.000 τον χρόνο; Όλα μαζί μας κάνουν 3.728.000 τον χρόνο, για 13 χρόνια μας κάνουν 48.464.000 Ε. Πάλι μένουν κέρδη 44.000.000 Ε. Εν ολίγοις, για κάθε χρόνο πλέον, η Γέφυρα χωρίς ανάκαμψη έχει 25 εκατομμύρια κέρδη. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι το 2039 θα έχει συσσωρεύσει υπερκέρδη! Δηλαδή, είναι απόλυτα λογικό, η Γέφυρα να μειώσει δραστικά το ακριβότερο διόδιο στον κόσμο που έχει σήμερα.

5. Όλοι, και ο κ. Πρόεδρος, μιλούν για τις συνθήκες ανάπτυξης που η Γέφυρα δημιουργεί. Το ακριβές θα ήταν για τις συνθήκες που η Γέφυρα θα μπορούσε να δημιουργήσει. Αν και η «ανάπτυξη», είναι πρόβλημα με πολύ περισσότερες παραμέτρους, ευθέως μπορούμε να ισχυριστούμε, ότι σήμερα το κόστος διέλευσης την εμποδίζει. Όσα ισχυρίζεται η Γέφυρα, ότι είναι μεγαλοεργοδότης με τους 120 εργαζόμενους, θα τους θυμίσουμε πόσες θέσεις εργασίας χάθηκαν, που είναι πάνω από 500! Και μια παλιά κλωστοϋφαντουργική βιοτεχνία που λειτουργούσε μέχρι πριν λίγα χρόνια, απασχολούσε περισσότερους από την Γέφυρα.

Δεν είναι του παρόντος να το αναπτύξουμε, αλλά το μεγάλο αστικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής που είναι η Πάτρα, με τα Νοσοκομεία και τα Εκπαιδευτικά ιδρύματα, θα μπορούσε να τροφοδοτήσει και την απέναντι περιοχή, με επιχειρήσεις, εργαζόμενους, επισκέπτες. Σήμερα, το κόστος διέλευσης είναι απαγορευτικό.

Εμείς, επιμένουμε, ότι το θέμα αφορά την Κυβέρνηση πρωτίστως και την Τοπική Αυτοδιοίκηση στην συνέχεια. Η οποία Αυτοδιοίκηση, πρέπει να ασκήσει συντονισμένη πίεση και προς την Κυβέρνηση και προς την Γέφυρα.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Τα Νέα μας Άρθρα