Ανυπότακτη Πολιτεία

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Άρθρα

Μια επιβαλλόμενη απάντηση στη Γέφυρα.

logo-final

Ενόχλησαν οι κινητοποιήσεις την Γέφυρα; Πως συνεχίζεται ο αγώνας;

Πάτρα 2/Ιουλίου/2017

Στο περιθώριο των πολλών συζητήσεων για την Γέφυρα και το διόδιο της, μετά την υποβολή αιτημάτων από Δημάρχους και Δημοτικά Συμβούλια, μετά την μεγαλειώδη πορεία, που οργάνωσε ο Δήμος Πατρέων, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της «Γέφυρα ΑΕ» κ. Παναγιώτης Παπανικόλας, θέλησε να απαντήσει με συνέντευξη του στην Εφημερίδα «Πελοπόννησος» της 29/6/2017 και στον δημοσιογράφο κ. Κωνσταντίνο Μάγνη. Σαν τεχνοκράτης λοιπόν ο κ. Πρόεδρος, κυρίως όμως για τα συμφέροντα που εκπροσωπεί, θέλει να βλέπει την «θετική» πλευρά των πραγμάτων. Ισχυρίζεται, ότι «η λειτουργία της Γέφυρας άλλαξε αμέσως τα δεδομένα, αυξάνοντας κατά 50% την κυκλοφορία στο στενό Ρίου Αντιρρίου.» Το πρώτο αμφισβητούμενο στοιχείο.

Παρακάτω λέει ότι «βελτίωσε την καθημερινότητα των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, συντελώντας στην οικονομική ανάπτυξη». Το δεύτερο εντονότερα αμφισβητούμενο στοιχείο.

Στην συνέχεια και αφού κατανάλωσε σχεδόν δύο σελίδες της εφημερίδας για τις απαντήσεις του, απέρριψε κάθε ιδέα για την μείωση του βασικού τιμήματος του διοδίου. Θεωρεί, ότι κάτι τέτοιο είναι σενάριο καταστροφής και ότι οι επενδυτές μέτοχοι δεν έχουν κάνει ακόμα απόσβεση της επένδυσης τους, πολλώ μάλλον δεν έχουν εισπράξει κέρδη! Θα τα δούμε όλα αυτά στην συνέχεια, αλλά πρέπει να επισημάνουμε μία αλήθεια, την μόνη, που ο κ. Πρόεδρος είπε. Ότι, ο παραχωρησιούχος, όταν διαβουλεύεται, δεν διαπραγματεύεται! Προδίδοντας την αποικιακή ποιότητα της σύμβασης παραχώρησης, που μόνο η Κυβέρνηση μπορεί να διαπραγματευτεί! Γνωρίζει, ότι η Κυβέρνηση είναι πιο ευάλωτη στις απαιτήσεις του παραχωρισιούχου, από ότι λαός και φορείς όταν κινητοποιούνται.

Ας επιχειρήσουμε μία ποσοτική-αριθμητική προσέγγιση για να διαπιστωθούν αλήθειες και ψέματα.

1. Κόστος κατασκευής Γέφυρας 250 δις δραχμές, δηλαδή 733.675.715 Ευρώ. Αφαιρούμε το 50% που είναι η κρατική χρηματοδότηση και μένει καθαρή δαπάνη των επενδυτών 366.837.857 Ευρώ. Αυτό είναι το ποσόν που πρέπει να αποσβεστεί.

Θα δυσκολευτούμε πολύ να πιστέψουμε, ότι το συνολικό ποσόν των περίπου 730 εκατομμυρίων Ευρώ, δεν περιείχε κέρδη από την φάση της κατασκευής ακόμα. Δεν το δικαιολογεί η μοναδικότητα της προσφοράς, ούτε οι συνθήκες, υπό τις οποίες λειτουργούσε η τότε Ελληνική Κυβέρνηση. Εννοείται, ότι η γνώμη μας είναι, ότι υπήρχε μεγάλη ενδοτικότητα και από την Κυβέρνηση, αλλά και από τους τοπικούς φορείς. Εννοούμε τους όμορους με την Γέφυρα Δήμους, Πάτρας, Ρίου, Αντιρρίου, Ναυπάκτου, Χάλκειας, Μεσολογγίου, που όχι μόνο δεν έβαλλαν κανένα όρο, δεν απαίτησαν κανένα ανταποδοτικό όφελος και αρκέστηκαν στις φωτογραφήσεις και τα τραπεζώματα με τους Υπουργούς και τους εκπροσώπους της Γέφυρας (στην πιο αθώα και μη ιδιοτελή εκδοχή).

Ας μην μιλήσουν, είναι συνένοχοι για την σημερινή κατάσταση και όλοι γνωριζόμαστε.

2. Γνωρίζουμε, ότι τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της Γέφυρας και πριν την έναρξη της κρίσης, υπήρχαν περίπου 13.500 διελεύσεις ανά η μέρα, δηλαδή 13.500 χ 365 ημέρες = 4.927 500 διελεύσεις το έτος. Ο κ. Πρόεδρος δέχθηκε ότι η μείωση λόγω της κρίσης ήταν περίπου 1.500.000 διελεύσεις τον χρόνο. Άρα στην κρίση έχουμε 3.427.500 διελεύσεις τον χρόνο ή 3.427.500 διά 365 μέρες= 9.390 διελεύσεις την ημέρα.

3. Δύο πολύ σύντομοι υπολογισμοί εσόδων: α) 13500χ13,30 δια 1,24χ0,8χ365χ6=253.686.774 Ευρώ β)9.390χ13,3 διά 1,24χ0,8χ365χ7=205.862.119 Ευρώ Άθροισμα α+β=459.548.893 Ευρώ. Αυτά είναι τα έσοδα της Γέφυρας στα 13 χρόνια λειτουργίας της. Διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν κέρδη από την αρχική επένδυση 92.711.000 Ευρώ!

4. Δεν αφαιρέσαμε το κόστος λειτουργίας και συντήρησης! Ας πάμε, 120 εργαζόμενοι με μέση δαπάνη 1200 Ε τον μήνα επί 12 μήνες μας κάνει 1.728.000 Ε τον χρόνο. Να προσθέσουμε και υλικά συντήρησης 1.000.000 Ε τον χρόνο, να προσθέσουμε και μισθούς μεγαλοστελεχών όπως ο κ. Πρόεδρος, άλλο 1.000.000 τον χρόνο; Όλα μαζί μας κάνουν 3.728.000 τον χρόνο, για 13 χρόνια μας κάνουν 48.464.000 Ε. Πάλι μένουν κέρδη 44.000.000 Ε. Εν ολίγοις, για κάθε χρόνο πλέον, η Γέφυρα χωρίς ανάκαμψη έχει 25 εκατομμύρια κέρδη. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι το 2039 θα έχει συσσωρεύσει υπερκέρδη! Δηλαδή, είναι απόλυτα λογικό, η Γέφυρα να μειώσει δραστικά το ακριβότερο διόδιο στον κόσμο που έχει σήμερα.

5. Όλοι, και ο κ. Πρόεδρος, μιλούν για τις συνθήκες ανάπτυξης που η Γέφυρα δημιουργεί. Το ακριβές θα ήταν για τις συνθήκες που η Γέφυρα θα μπορούσε να δημιουργήσει. Αν και η «ανάπτυξη», είναι πρόβλημα με πολύ περισσότερες παραμέτρους, ευθέως μπορούμε να ισχυριστούμε, ότι σήμερα το κόστος διέλευσης την εμποδίζει. Όσα ισχυρίζεται η Γέφυρα, ότι είναι μεγαλοεργοδότης με τους 120 εργαζόμενους, θα τους θυμίσουμε πόσες θέσεις εργασίας χάθηκαν, που είναι πάνω από 500! Και μια παλιά κλωστοϋφαντουργική βιοτεχνία που λειτουργούσε μέχρι πριν λίγα χρόνια, απασχολούσε περισσότερους από την Γέφυρα.

Δεν είναι του παρόντος να το αναπτύξουμε, αλλά το μεγάλο αστικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής που είναι η Πάτρα, με τα Νοσοκομεία και τα Εκπαιδευτικά ιδρύματα, θα μπορούσε να τροφοδοτήσει και την απέναντι περιοχή, με επιχειρήσεις, εργαζόμενους, επισκέπτες. Σήμερα, το κόστος διέλευσης είναι απαγορευτικό.

Εμείς, επιμένουμε, ότι το θέμα αφορά την Κυβέρνηση πρωτίστως και την Τοπική Αυτοδιοίκηση στην συνέχεια. Η οποία Αυτοδιοίκηση, πρέπει να ασκήσει συντονισμένη πίεση και προς την Κυβέρνηση και προς την Γέφυρα.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας

Άλσος Άννινου

Νικόλαος Γαρμπής,

Συνταξιούχος Γεωπόνος - Πολ. Μηχανικός,

Κάτοικος Πατρών.

Προς Δήμο Πατρέων, Επιτροπή Ονοματοθεσίας,

και προς Δημοτικές Παρατάξεις

 

    Στο πατραϊκό κοινό είναι αγαθή και διατηρείται έντονη η μνήμη του Θεόδωρου Άννινου (1923-2010), επί 14 έτη Δήμαρχου Πατρέων (τις περιόδους 1964-67, 1975-78, 1978-82, 1982-86). Ο φιλολαϊκός χαραχτήρας του, ασυμβίβαστος με την διαπλοκή και την αλαζονεία της εξουσίας, οι γνώσεις του και η ανιδιοτελής προσφορά του σε έργα (πολιτικός μηχανικός, είχε δικό του τεχνικό γραφείο), οι πνευματικές και καλλιτεχνικές του ανησυχίες, όλα αυτά είναι γνωστά.

     Ανάμεσα στα άλλα είχε σχέδιο για την δημιουργία αεροδρομίου στην νότια περιοχή της Πάτρας, κατά μήκος της Ακτής Δυμαίων, δημιουργώντας εκεί νέα έκταση γης με εκτεταμένη επίχωση της θάλασσας. Η επίχωση ήταν αναγκαία και για δημιουργία ικανής έκτασης αλλά και για την κατά το δυνατόν απομάκρυνση προς τη θάλασσα και μείωση της όχλησης στην πόλη από θόρυβο κλπ. Επί χρόνια διαβάζαμε τις μεγάλες πινακίδες που είχε τοποθετήσει στην παραλιακή λεωφόρο της Ακτής Δυμαίων «Εδώ θα κατασκευασθεί Αεροδρόμιο». Φορτηγά αυτοκίνητα σε ατελείωτες ουρές μετέφεραν μπάζα, ενώ χωματουργικά μηχανήματα έκαναν επίστρωση και αυξανόταν έτσι ολοένα το εμβαδόν της παραλιακής έκτασης γης. Από την Ιχθυόσκαλα Πατρών μέχρι τις εκβολές του ποταμού Γλαύκου είναι μια απόσταση 3,3 χιλιομέτρων και προσεγγιστικά με πλάτος επίχωσης 100 μέτρα, μπαζώθηκε τότε η θάλασσα και δημιουργήθηκε ξηρά, επί εποχής Άννινου, σε έκταση 3.300 Χ 100 = 330.000 τετραγων. μέτρα ή 330 στρέμματα. Αν θεωρήσουμε μέσο βάθος επίχωσης 5 μέτρα τότε προκύπτει ότι μπαζώθηκαν 1,65 εκατομμύρια κυβικά μέτρα (330.000Χ 5).

Σε μεγάλο μέρος της επιχωθείσας έκτασης, επί δημαρχίας Άννινου, φυτεύτηκαν δέντρα, κυρίως ευκάλυπτοι αλλά και ακακίες, αρμυρίκια και άλλα. Πολλά από τα δέντρα αυτά είναι σήμερα μεγάλα και ομορφαίνουν το μέρος.

    Αεροδρόμιο εν τέλει δεν έγινε εκεί. Στο νότιο τμήμα της έκτασης που δημιουργήθηκε, από το ρέμα Διακονιάρη έως τις εκβολές του Γλαύκου, φτιάχτηκε πρόσφατα το νέο λιμάνι της Πάτρας. Στο υπόλοιπο τμήμα, από Διακονιάρη μέχρι την Ιχθυόσκαλα, δημιουργήθηκε έκταση πρασίνου και αναψυχής αποκαλούμενη προσφάτως «Νότιο Πάρκο Πάτρας», στην οποία προτείνω να δοθεί επίσημα η ονομασία «Άλσος Άννινου». Και να στηθεί εκεί ανδριάντας ή προτομή του.

   Η λέξη Άλσος είναι κι αυτή δισύλλαβη, παροξύτονη και έχει 5 γράμματα, όπως ακριβώς και η λέξη Πάρκο. Πλεονεκτεί όμως γιατί είναι αμιγώς ελληνική και παραπέμπει σε δενδρώδη βλάστηση, δηλαδή ό,τι καλύτερο, μας υπενθυμίζει μάλιστα να φυτέψουμε εκεί κι άλλα δέντρα.

   Η λέξη Άννινου δικαιωματικά μπαίνει στην ονομασία σύμφωνα με τα προεκτεθέντα και ο Πατραϊκός λαός εκ προοιμίου την αποδέχεται, γλωσσικά και νοηματικά. Έτσι στο βόρειο παραλιακό μέτωπο της Πάτρας έχουμε το Άλσος Αγυιάς και στο νότιο θα έχουμε το Άλσος Άννινου. Ωραίες ονομασίες, με νόημα.

Μετά τιμής

Νικόλαος Γαρμπής

Ματαιώνεται η Νοτια Χάραξη ή ένα προμελετημένο έγκλημα;

patouxas2

Με την εξαγγελία δημοπράτησης της τελευταίας εργολαβίας του Αυτοκινητοδρόμου Πατρών Πύργου, για το τμήμα Πάτρα Κάτω Αχαΐα, επιβεβαιώνονται οι φόβοι μας για μία επιπλέον εξαπάτηση της κοινωνίας από τον Υπουργό κ. Σπίρτζη και την Κυβέρνηση του κ Τσίπρα.

Ο κ. Σπίρτζης, είχε υποσχεθεί ότι από τον παρελθόντα Σεπτέμβριο του 2016, θα είχε ολοκληρώσει προμελέτη με συγκριτικά στοιχεία κόστους για την Νότια Χάραξη. Σημειώνουμε για την ιστορία, ότι καμιά βιασύνη δεν υπήρχε, γιατί ούτως ή άλλως καμιά εργολαβία δεν έχει ξεκινήσει και ούτε πρόκειται κάτι τέτοιο άμεσα να συμβεί

Τώρα γνωρίζουν όλοι την αλήθεια. Αυτήν που η παράταξη μας εδώ και χρόνια καταγγέλλει:

Ο Υπουργός, δεν θέλει την Νότια Χάραξη, γιατί δεν την θέλουν τα συμφέροντα των κατασκευαστικών ομίλων. Θέλουν τον Μετωπικό Σταθμό διοδίων στα Καμίνια, για να εισπράττουν διόδια από όλη την τοπική κίνηση μεταξύ Πάτρας και Δυτικής Αχαΐας. Και η Κυβέρνηση δεν βγάζει άχνα! Πειθαρχεί με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο.

Δεν την θέλει γιατί δεν την θέλει ο ΟΣΕ. Προτιμούν Κυβέρνηση και ΟΣΕ να διαμελίσουν μια πανέμορφη παραλιακή οικιστική ζώνη, γεμίζοντας την με υπερυψωμένα τοιχία.

Αλήθεια, θα τοποθετηθούν οι Δημοτικές και Περιφερειακές παρατάξεις, θα αντιδράσουν οι Βουλευτές, οι τοπικές Δημοτικές Αρχές;

Σε λίγο το λάθος δεν θα διορθώνεται! Και θα αφορά τους επόμενους δύο αιώνες!

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας, Δημοτικός Σύμβουλος

Ο δρόμος είχε τη δική του Ιστορία

ampatzis1

«Οδός Νίκου Τεμπονέρα»

Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία

 

   Μια ιστορία που δεν μπορεί να ξεχαστεί, δεν μπορεί να παραποιηθεί, ούτε και να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από κανέναν. Ο Νίκος Τεμπονέρας χάραξε νέους δρόμους στους αγώνες των μαθητών, των εκπαιδευτικών και των Ελλήνων γενικότερα. Δίπλα σε άλλους μεγάλους επώνυμους αγωνιστές έγινε το όνομά του σύνθημα εξέγερσης, ευθύνης, ανυπακοής στην καταπίεση, πάλης για καλύτερη ζωή. Η προσφορά της ζωής του δεν μπόρεσε να αφήσει ασυγκίνητους τους δημοκράτες. Έτσι, με ομόφωνη απόφαση του τότε δημοτικού συμβουλίου της Πάτρας, δόθηκε το όνομά του στον δρόμο που θυσιάστηκε ως ελάχιστη αναγνώριση της προσφοράς του. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια. Ο Νίκος πέρασε στην αιωνιότητα και η πρώην οδός Βύρωνος διατήρησε το όνομά του.

  Όμως κάποιοι τις τελευταίες μέρες θυμήθηκαν ότι για την ονοματοδοσία δεν τηρήθηκε ο Νόμος και «ο τύπος». Ζητούν να κατέβουν οι πινακίδες με το όνομά του από τον δρόμο της θυσίας του. Ο Δήμος της Πάτρας αιφνιδιάστηκε και άρχισε να συζητάει αν οι καταγγέλλοντες την δήθεν παρατυπία έχουν δίκιο ή όχι. Αδικαιολόγητη και αψυχολόγητη αντίδραση. Ο Δήμαρχος της Πάτρας, που αρκετές φορές έχει δείξει ότι τον ενδιαφέρει περισσότερο η ουσία των πραγμάτων και όχι ο τύπος, δεν θα έπρεπε να επιτρέψει την συνέχιση της συζήτησης και του δήθεν προβληματισμού. Δεν είναι θέμα νομιμότητας. Είναι ζήτημα πολιτικό, για το οποίο απαιτείται μια άμεση πολιτική απόφαση, την οποία οι Πατρινοί περιμένουν από τον Δήμαρχό τους. Μην ξεχνάει ότι, υπηρετώντας την ουσία και αδιαφορώντας για τον τύπο βρέθηκε αρκετές φορές κατηγορούμενος (άδικα βέβαια). Δεν πρέπει να επιτρέψει στους λίγους εχθρούς της μνήμης του Τεμπονέρα και των ιδεών του να σπεκουλάρουν για ένα ζήτημα που δεν έπρεπε καν να ανακινηθεί. Ο δρόμος πρέπει να διατηρήσει την ιστορία του.

Πάτρα 29/5/2017

Θάνος Αμπατζής

Περί Τεμπονέρα και Βύρωνος

patouxas

Του Χρήστου Πατούχα

 

Όσοι αποτελούν το πολιτικό προσωπικό αυτής της περιοχής τα τελευταία τριάντα χρόνια, αλλά και πάρα πολλοί απλοί πολίτες, γνωρίζουν τα όσα συγκλονιστικά έλαβαν χώρα το βράδυ της 8ης Γενάρη του 1991, αλλά και των μηνών και ετών που επακολούθησαν. Μια πολιτική δολοφονία ενός καθηγητή, μέσα σε συνθήκες τρομοκρατίας που προσπάθησε να επιβάλλει η τότε Κυβέρνηση, που την καθιστούσαν συνένοχη στην ηθική αυτουργία του εγκλήματος, στην συνέχεια πρωτοφανείς λαϊκές κινητοποιήσεις, που υποδήλωναν ότι η δημοκρατική συνείδηση της κοινωνίας δημιούργησε την άμυνα της μαζικής αλλά και δικαστικής καταδίκης των φυσικών αυτουργών της δολοφονίας. Η πολύμηνη δικαστική διαδικασία στις Θεσσαλικές πόλεις Βόλο και Λάρισα, συνοδεύτηκε επίσης με δεκάδες κινητοποιήσεις των τοπικών κοινωνιών.

Στην διάρκεια των κινητοποιήσεων αυτών, πρέπει να αναφέρουμε την δράση μιας πολύ επιτυχούς πολιτικής και κοινωνικής συμμαχίας που εκφράστηκε με την «Επιτροπή Φορέων Υπεράσπισης της Μνήμης του Νίκου Τεμπονέρα» και αποτέλεσε τον οργανωτικό φορέα των κινητοποιήσεων στην Πάτρα, τον Βόλο και την Λάρισα.

Ο γράφων και η αείμνηστη τότε Πρόεδρος της ΟΛΜΕ Ρένα Αντωνέλη, αποτελέσαμε κυρίως την εκπροσώπηση της παραπάνω Επιτροπής Φορέων, με δεκάδες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις με επίδοση ψηφισμάτων στην Βουλή των Ελλήνων, με διαπραγματεύσεις με την τότε Δημοτική Αρχή του κ. Ανδρέα Καράβολα και δεκάδες επίσης ενημερωτικές συναντήσεις με τους αντιπροσωπευτικούς επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς, με κόμματα και Βουλευτές της τότε Αντιπολίτευσης.

Η δραστηριότητα αυτή, έκανε το θέμα της καταδίκης των δολοφόνων θέμα της κοινωνίας και του κινήματος, το έκανε θέμα δημοκρατίας και ωρίμασε τις συνθήκες απόδοσης τιμής από τα αντιπροσωπευτικά πολιτικά όργανα της πόλης. Θα αναφέρω ότι ο γράφων και ο Δήμαρχος Ανδρέας Καράβολας, συμφωνήσαμε την θέση και την μορφή του μνημείου, σε σκίτσο που είχε σχεδιάσει ο ίδιος, ένα μεσημέρι στις εκλογές του Παμμικρασιατικού Συλλόγου Πάτρας, που και οι δύο βρεθήκαμε εκεί για να ψηφίσουμε.

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, ότι υπήρξαν οι αποφάσεις για την κατασκευή του μνημείου, για την ονομασία του σχολικού συγκροτήματος σε συγκρότημα «Νίκου Τεμπονέρα» και η μετονομασία τμήματος της οδού Βύρωνος σε οδό Νίκου Τεμπονέρα.

Γιατί ανακινήθηκε ένα θέμα εκ του μηδενός; Από υπηρεσιακή προχειρότητα; Από πολιτική ευθύνη; Περιμένουμε καλοπροαίρετα τις εξηγήσεις. Δεν είναι δυνατόν, οι όποιες αποφάσεις του Νομάρχη Τάγαρη, ανθρώπου που κατηγορήθηκε για ηθική αυτουργία στο έγκλημα, να διαμεσολαβούν 26 χρόνια μετά, στην σημερινή στάση της πόλης. Σε κάθε περίπτωση, αν χρειάζεται νέα απόφαση του Δ.Σ., ας το αντιμετωπίσουμε ριζικά. Με την μετονομασία ολόκληρου του μήκους της οδού Βύρωνος σε Νίκου Τεμπονέρα. Θέλοντας επιπλέον να παρατηρήσουμε, ότι είναι μία μετονομασία που έγινε ευρέως αποδεκτή

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Τα Νέα μας Άρθρα