Ανυπότακτη Πολιτεία

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Θέσεις

Ψήφισμα για τους πλειστηριασμούς

logo-final

 

Η θέση μας για τους πλειστηριασμούς

Στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Τετάρτης 26/10/2016, συζητήθηκε, μετά από πρόταση της Ανυπότακτης Πολιτείας το θέμα των πλειστηριασμών. Προτείναμε στην τοποθέτηση μας τις παρακάτω τροποποιήσεις στο ψήφισμα που πρότεινε ο κ. Δήμαρχος Πατρέων:

  • Να αντικατασταθούν οι όροι «λαϊκό σπίτι», «λαϊκή κατοικία», με τον όρο λαϊκή ιδιοκτησία. Προφανώς ο δικός μας όρος είναι ευρύτερος, περιλαμβάνει και ενδεχόμενες κληρονομημένες κατοικίες που οι περισσότεροι των ανθρώπων έχουν στα χωριά τους και καλύπτει επίσης κατεστραμμένους μικροεπιχειρηματίες, που είχαν υποθηκεύσει την ίδια την επιχείρηση τους.
  • Για όσους έχουν προσφύγει στον Νόμο Κατσέλη, γενναία μείωση των οφειλών τους. Χωρίς αυτήν, κανένας δεν θα μπορέσει να διασώσει το σπίτι του.
  • Το σημαντικότερο: Σεισάχθεια, δηλαδή διαγραφή του ιδιωτικού χρέους, όλων όσων αδυνατούν να πληρώσουν. Και στην κατηγορία αυτή να ενταχθούν όλοι οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι. Δηλαδή όλοι όσοι δεν έχουν εισόδημα ή αυτοί που το εισόδημα τους μειώθηκε πάνω από 50% στα χρόνια των μνημονίων.

Οι Τράπεζες, στο ίδιο διάστημα ανακεφαλαιοποιήθηκαν με ποσό πάνω από 150 δις, σε βάρος του δημοσίου χρέους, δηλαδή σε βάρος του συνόλου του Ελληνικού λαού.

Αν κάτι τέτοιο δεν συμβεί, ακόμα και η αναστολή ή η ματαίωση των πλειστηριασμών, δεν θα έχει κανένα νόημα, δεδομένου του σχεδίου πώλησης όλων των κόκκινων δανείων σε ξένα funds και μάλιστα έναντι εξευτελιστικής τιμής. Τότε, όλα τα ακίνητα, θα βρεθούν σε λίγα χέρια μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Η Δημοτική πλειοψηφία και ο κ. Δήμαρχος απέρριψαν τις προτάσεις μας αυτές. Γιατί άραγε; Μόνο στο όνομα της κομματικής στενότητας και της αόριστης συνθηματολογίας;

Με κάθε τιμή

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας, Δημοτικός Σύμβουλος

Παρέμβαση για το προσφυγικό ζήτημα

prosfugas

Ας μην έχει κανένας την οποιαδήποτε αυταπάτη!

Δεν θα λυθεί το προσφυγικό ζήτημα, αν δεν αντιμετωπιστούν οι αιτίες του! Η βασική του αιτία είναι ο πόλεμος, οι κίνδυνοι που ο πόλεμος προκαλεί, η φτώχια και η εξαθλίωση που δημιουργεί.

Κατά τούτο, δεν θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση να το λύσει! Γιατί μαζί με το ΝΑΤΟ, μαζί με «πρόθυμους» συμμάχους στην περιοχή, είναι αυτοί που το δημιουργούν. Είναι αυτοί που προκαλούν τις εντάσεις, αυτοί που πραγματοποιούν τις στρατιωτικές επεμβάσεις, αυτοί που πριμοδοτούν τις εμφύλιες συρράξεις.

Όλη η συζήτηση των τελευταίων μηνών, γίνεται για την διαχείριση του αποτελέσματος και όχι της αιτίας. Μάλιστα δε, για το πώς το αποτέλεσμα των προσφυγικών ροών, δεν θα θίξει την αλαζονική ευδαιμονία των χωρών της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.

Στον στόχο αυτό, ευνοούνται όλες οι ρατσιστικές και ακροδεξιές απόψεις, ενισχύονται όλα τα «εργαλεία» τους, (κλειστά σύνορα, εφαρμογή των αντιδραστικών συνθηκών), καταπάτηση των διεθνών συνθηκών, όπως η συνθήκη της Γενεύης για τα δικαιώματα των προσφύγων πολέμου.

Πρέπει να διαλυθεί και μια ακόμα, η μεγαλύτερη αυτή, αυταπάτη:

Η Ε.Ε., δεν υπήρξε ποτέ Ένωση ανθρωπισμού και Δημοκρατίας, όπως μερικοί θέλουν να την παρουσιάζουν. Ήταν εξαρχής, μια Ένωση ιμπεριαλιστική, με σταθερή πολιτική εναντίον των αδυνάτων στο εσωτερικό της, τέτοια είναι η οικονομική ασφυξία και η ισοπέδωση της χώρας μας, με επεμβατικές πολιτικές στο εξωτερικό, Ένωση ταυτισμένη με το ΝΑΤΟ και την Αμερικάνικη ιμπεριαλιστική πολιτική στην Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή.

Θυμίζουμε:

Τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και την ισοπέδωση της Σερβίας, την επέμβαση στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στην Λιβύη, την διαρκή ενίσχυση της Τουρκίας και στην επεκτατική της πολιτική σε βάρος της χώρας μας και της παράνομης κατοχής της Κύπρου και εναντίον του απελευθερωτικού κινήματος του Κουρδικού λαού, η διαρκής ενίσχυση και στήριξη του Ισραήλ στο ρόλο του χωροφύλακα των λαών της Μέσης Ανατολής.

Ερώτημα:

Για όλα αυτά, για τον πόλεμο και τις συνέπειες του, υπήρξε από την «αριστερή» Ελληνική Κυβέρνηση, οποιαδήποτε ένσταση; Τέθηκε, έστω και σαν υπόθεση εργασίας, η ανάγκη της άμεσης διακοπής του πολέμου, η αποκατάσταση της ειρήνης και της σταθερότητας, που θα δημιουργούσε άμεσα μείωση και διακοπή των προσφυγικών ροών;

Η απάντηση είναι όχι.

Όσο «σκληρή», ήταν η διαπραγμάτευση της που οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο και την εσαεί υποδούλωση της χώρας μας, άλλο τόσο σκληρή, ήταν απέναντι στον Ευρωπαϊκό ρατσισμό, την ακροδεξιά ιδεολογία του, την καταπάτηση των διεθνών συνθηκών και των δικαιωμάτων των προσφύγων.

Μας ζητά να συναινέσουμε στην δημιουργία των hotspots, δηλαδή στην δημιουργία κλειστών φυλακών για οικογένειες με ανήλικα παιδιά, για ελεύθερους κατατρεγμένους ανθρώπους.

Δεν υπάρχει τέτοια συναίνεση από την πλευρά μας. Αυτό που ζητάμε και θα το υποστηρίξουμε και στο Δημοτικό Συμβούλιο, σήμερα 21 Μαρτίου, είναι πρώτον:

Να δοθεί σε όλους τους πρόσφυγες πολιτικό άσυλο σύμφωνα με τις ισχύουσες συνθήκες και ελεύθερη μετάβαση στις χώρες που επιθυμούν.

Δεύτερον, ανοιχτά κέντρα φιλοξενίας, που θα λειτουργήσουν με την ευθύνη του Κράτους, στα οποία οι πρόσφυγες θα παραμείνουν προσωρινά μέχρι την μετεγκατάσταση τους. Διασφάλιση σε αυτά υγιεινών συνθηκών με ιατρική φροντίδα και περίθαλψη, συσσίτιο και ενίσχυση με τα απαραίτητα για την διαβίωση τους.

Ο Ελληνικός λαός, με την δημοκρατική, ανθρωπιστική του παράδοση, με την ιστορική του εμπειρία για τον διωγμό και την προσφυγιά, έδειξε από άκρου σε άκρο της χώρας πρωτοφανή αλληλεγγύη, στην δυστυχία και τον κατατρεγμό των αδύναμων συνανθρώπων μας. Και θα συνεχίσει να το κάνει εξαντλώντας και το ύστατο υστέρημα του.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας

Παρέμβαση της Ανυπότακτης Πολιτείας στη συζήτηση του Δημ.Συμβουλίου για την Ανεργία

Συμφωνούμε με την ειδική συνεδρίαση, την σκοπιμότητα της για την ανάδειξη του κορυφαίου θέματος που απασχολεί την Ελληνική κοινωνία. Καταρχήν παρατήρηση, είναι ότι δυστυχώς οι άνεργοι δεν εκφράζονται σήμερα και δεν εκπροσωπούνται ούτε συνδικαλιστκά ούτε πολιτικά. Αυτό έχει την σημασία του και τον ιδιαίτερο καθοριστικό ρόλο και στις κινητοποιήσεις και σε ότι άλλο θα γίνει.

Ακούστηκε από διάφορες παρατάξεις, ότι π.χ. η πρόταση της εισήγησης του Δημάρχου, για τις αναγκαίες προσλήψεις στον Δήμο, στα Νοσοκομεία, στην εκπαίδευση, (περίπου 2000 οι ελλείψεις), δεν λύνουν το πρόβλημα της ανεργίας στην πόλη. Φυσικά και δεν το λύνουν. Λύνουν ωστόσο άμεσα την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών στο σύνολο των κατοίκων της πόλης.

Μερικές επί μέρους παρατηρήσεις:

1.Σε όλες τις φάσεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης, ας εξετάσουμε την περίοδο από την χούντα και μετά, είχαμε στην χώρα μας ποσοστά ανεργίας πάνω από τους Ευρωπαϊκούς μέσους όρους. Ήταν αυτός ένας τρόπος ελέγχου των εργατικών διεκδικήσεων.

Η πόλη μας, έζησε ένα τέτοιο τεράστιο κύμα στα τέλη του 80 και τις αρχές του 90, με το κλείσιμο και την καταστροφή μεγάλων βιομηχανικών μονάδων και δεκάδων μικρότερων. Προκλήθηκε από αυτό έκρηξη της ανεργίας για πάνω από 20000 ανθρώπους στα τότε όρια του Δήμου. Από το γεγονός αυτό, η πόλη δεν ανέκαμψε ποτέ.

2. Από το 2008 και μετά, στα χρόνια της κρίσης, γίνονται «δομικές»- «θεσμικές» αλλαγές. Αφαιρούνται δικαιώματα- κατακτήσεις ενός αιώνα, Εργασιακές, ασφαλιστικές, κοινωνικών δικαιωμάτων, ΣΣΕ, οκταώρου, αμοιβών, αποζημιώσεων, επιδομάτων ανεργίας. Όχι μόνο αποδομείται το κοινωνικό Κράτος, αλλά το Κράτος γίνεται με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο, σύμμαχος και υπηρέτης του μεγάλου κεφαλαίου

3. Να εξετάσουμε την κρίση στο πρίσμα των διεθνών κρίσεων του καπιταλισμού, του προσανατολισμού και των διεθνών εξαρτήσεων της χώρας.

Οι καπιταλιστικές κρίσεις, πάντοτε περιοδικές και επαναλαμβανόμενες, με στόχο την αναδιανομή υπέρ των ισχυρότερων και πάντα με το βάρος να φορτώνεται στις κατώτερες τάξεις. Τέτοιες κρίσεις ήταν όλες όσες επηρέασαν την χώρα μας τον τελευταίο αιώνα.

Η παρούσα κρίση, ενώ είχε όλα τα χαρακτηριστικά και τον απόηχο της διεθνούς, στην χώρα μας χρησιμοποιήθηκε με σαφείς, άμεσους πολιτικούς στόχους. Την μεταχείριση της Ελληνικής κοινωνίας, σαν πειράματος επιβολής της πιο σκληρής πολιτικής σε βάρος των εργαζομένων όλης της Ευρώπης.

4. Η ένταξη στην Ε.Ε. και την Ευρωζώνη, ήταν πολιτική επιλογή της άρχουσας τάξης, όχι τόσο για την εξασφάλιση των οικονομικών της συμφερόντων, όσο κυρίως για την εξασφάλιση με στρατηγικό τρόπο της πολιτικής της κυριαρχίας. Για αυτό, δεν διστάζει να θυσιάσει και οικονομικά συμφέροντα διαφόρων μερίδων της.

Ίσως ποτέ στη ιστορία της, η Ελληνική αστική τάξη, δεν υπήρξε πατριωτική, σήμερα αυτό αποδεικνύεται με τον πιο εύγλωττο τρόπο.

5. Αναδύεται λοιπόν το μεγάλο ερώτημα:

Υπάρχει έξοδος από την κρίση, χωρίς έξοδο από την Ευρωζώνη και την Ε.Ε.; Η απάντηση είναι κατηγορηματική και είναι όχι! Και αν ακόμα, σε δεκαετίες, συμβεί ανάκαμψη, θα είναι ολοκληρωτικά σε βάρος του εργαζόμενου λαού.

Άκουσα συναδέλφους να ψελλίζουν για την ανάγκη παραγωγικής ανασυγκρότησης. Τέτοια ανασυγκρότηση δεν είναι δυνατή, εντός Ευρωζώνης, με τις υπόδουλες κυβερνήσεις, με ξεπουλημένο τον εθνικό πλούτο.

6. Ερώτημα για το σημερινό κυβερνητικό κόμμα:

Είναι δυνατόν να αυτοαποκαλείται «Αριστερά» και να έχει την ίδια στρατηγική προσήλωση με τους αντιπάλους της μέσα και έξω από την χώρα; Και αν υπήρξε σε επίπεδο διακηρύξεων και προθέσεων, εμείς το αμφισβητούμε, η αφομοίωση ήρθε πολύ πολύ γρήγορα.

7. Ερώτημα για όλη την υπόλοιπη Αριστερά:

Είναι δυνατόν να υπάρξει αμφισβήτηση της κυριαρχίας του μεγάλου κεφαλαίου, στο στόχο της οποιασδήποτε μορφής «λαϊκής εξουσίας», χωρίς προϋπόθεση την άμεση ρήξη με την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη; Όχι, δεν υπάρχει! Κάθε άλλη απάντηση, μας οδηγεί, στο να μην αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα, να το μετατρέπουμε σε ανέξοδη πολιτική ρητορεία.

8. Το Αριστερό πολιτικό κίνημα, το μαζικό λαϊκό κίνημα, πρέπει να οικοδομήσουν την δράση τους και την ενότητα τους, πάνω σε αυτόν τον στόχο.

Ρήξη με την υποδούλωση της χώρας, να σωθεί ότι απέμεινε, να ανοικοδομηθεί η οικονομία προς όφελος της κοινωνίας και του λαού.

Αυτό πρέπει να γίνει σύνθημα όλων των λαϊκών στρωμάτων, όλων των επαγγελματικών κλάδων.

Πρέπει να ενιαιοποιηθούν όλοι οι επί μέρους στόχοι, που προκαλούν ήδη μεγάλες κινητοποιήσεις, να αποκτήσουν πολιτικό πρόσημο, να αναχθούν στον κεντρικό στόχο, στην συνολική αντιπαράθεση και την ρήξη με τα μνημόνια, τους εμπνευστές τους, τους υπηρέτες τους, την Ευρωζώνη, το χρέος, την άρχουσα τάξη, τα κόμματα που την υπηρετούν.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος!

Το δίλλημα θα είναι: Ένα δύο δύσκολα χρόνια ή σαράντα και πενήντα χρόνια καταστροφής δεκάδων γενεών, ξεπουλήματος του εθνικού πλούτου, υποδούλωσης του λαού και της νεολαίας του;

Στο δίλλημα αυτό πρέπει να απαντήσουμε.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Χρήστος Πατούχας

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Μαζί με το θέμα των απορριμμάτων, βρίσκεται σε διαβούλευση με βάση τις προτάσεις της Δημοτικής Αρχής και το Κυκλοφοριακό πρόβλημα στο ιστορικό κέντρο της πόλης.

Πρώτη παρατήρηση:
Το κυκλοφοριακό, είναι συνολικό πρόβλημα. Αφορά το σύνολο του κυκλοφοριακού φόρτου όλων των εισόδων – εξόδων της πόλης, αφορά την έλλειψη χώρων στάθμευσης στο κέντρο, περιφερειακά του κέντρου και στις συνοικίες, αφορά στην πλημμελή λειτουργία μέσων μαζικής μεταφοράς, και καταλήγει σε οξύ πρόβλημα στο ιστορικό κέντρο. Αφορά επίσης στην πλημμελή εφαρμογή των κανόνων κυκλοφορίας και στάθμευσης και από τις Δημοτικές υπηρεσίες και από την υπηρεσία της Τροχαίας.


Δεύτερη παρατήρηση:
Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, όλες οι Δημοτικές Αρχές, προσπάθησαν με τον ίδιο αναποτελεσματικό τρόπο, να λύσουν ή να μετριάσουν το πρόβλημα. Ακόμα και στις περιπτώσεις που οδηγήθηκαν σε κάποια μέτρα, αυτά υπήρξαν πρόσκαιρα, εγκαταλείφθηκαν σε πολύ λίγο διάστημα. Να θυμίσουμε την Αγίου Ανδρέου και την Όθωνος Αμαλίας, σαν οδούς ταχείας διέλευσης ή την πλήρη απαγόρευση της στάθμευσης στη οδό Κορίνθου. Η εφαρμογή των μέτρων αυτών δεν κράτησε περισσότερο από έξη μήνες.

Θα προσπαθήσουμε, όπως πολλές φορές στο παρελθόν, να προσεγγίσουμε το πρόβλημα και την λύση του με συνοπτικό τρόπο.

Α. Τα ανολοκλήρωτα συγκοινωνιακά έργα.

Με ευθύνη των Κυβερνήσεων, παραμένουν ανολοκλήρωτοι συγκοινωνιακοί άξονες, όπως:

α. Οι Παραγλαύκιες αρτηρίες.

Κανένας δεν γνωρίζει αυτή την στιγμή, αν υπάρχει σχεδιασμός και χρονοδιάγραμμα αποπεράτωσης τους. Θα εξέτρεπαν,(υποχρεωτικά), την κίνηση από και προς το λιμάνι, ιδιαίτερα των βαρέων οχημάτων. Θα έδιναν την δυνατότητα επίσης στους κατοίκους της Νότιας πόλης να ακολουθήσουν αυτή την διαδρομή προς Πανεπιστήμιο, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, Γέφυρα ή ferry boats στο Ρίο.

β. Οι ανολοκλήρωτοι κόμβοι της Μεγάλης Περιμετρικής.

Ιδιαίτερα ο κόμβος που θα ένωνε την Οβρυιά, κατά συνέπεια όλη την Νοτιοδυτική ενδοχώρα, με την Μεγάλη Περιμετρική, θα αποφόρτιζε την οδό Ακρωτηρίου, από την κίνηση προς τις κατευθύνσεις που παραπάνω αναφέραμε, αλλά και προς την Αθήνα. Το πιο κακό από όλα, είναι ότι σχεδόν έχουμε πάψει να το διεκδικούμε. Παρά την παρέλευση δεκαετίας από την αποπεράτωση της Περιμετρικής.

γ. Η Μικρή Περιμετρική.

Επίσης δεν γνωρίζουμε πότε θα τελειώσει. Θα εξέτρεπε όλη την κίνηση μέσω του Ιστορικού Κέντρου, προς τις κατευθύνσεις που προαναφέραμε.

Περισσότερα...

ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

Ο Δήμος Πατρέων, κατέθεσε πριν λίγες μέρες για διαβούλευση, το Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Αστικών Στερεών Αποβλήτων (ΑΣΑ).

Παρά τις επανειλημμένες την τελευταία δεκαετία, ανακοινώσεις – προτάσεις μας για το όλο θέμα, θα επαναλάβουμε συνοπτικά την άποψη μας στα πλαίσια αυτού του δημόσιου διαλόγου. Θα σχολιάσουμε το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης, θα κρίνουμε όταν προκύψει και δημοσιευτεί το αντίστοιχο Περιφερειακό σχέδιο, θα κρίνουμε τις φιλοδοξίες του Τοπικού Σχεδίου, θα εντοπίσουμε τις αδυναμίες του.

Α. Η γενική κατεύθυνση του Τοπικού Σχεδίου.

Επιδιώκει την μείωση του όγκου των προς ταφή απορριμμάτων, με πρόληψη στην παραγωγή και ανάκτηση τους. Σύμφωνα με το Εθνικό Σχέδιο, η μείωση του όγκου σε βάθος πενταετίας, προβλέπεται να φτάσει στο 50%. Αυτό θα πραγματοποιηθεί, με αύξηση του ποσοστού ανακύκλωσης από 5 σε 30% και με επεξεργασία των βιοαποβλήτων, (κομποστοποίηση), (συνολικό ποσοστό πάνω από 40%, με ανάκτηση ποσοστού 15%). Το υπόλοιπο ποσοστό μέχρι το 50 έως 55% θα ανακτηθεί σε εργοστάσιο μηχανικού διαχωρισμού σύμμεικτων απορριμμάτων.

Β. Η συνολική κατεύθυνση του προτεινόμενου σχεδίου, είναι στρατηγικά ορθή.

Πρέπει να επισημάνουμε σε σχέση με το παρελθόν τα παρακάτω:

1.Το προηγούμενο σχέδιο, οδηγούσε αφενός στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης και αφετέρου στην υπερβολική αύξηση του κόστους σε βάρος των δημοτών. Η συνθήκη αυτή, ενεργοποίησε τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους, οι οποίοι ορέγονταν αυτή την νέα δραστηριότητα για τις επόμενες πολλές δεκαετίες. Μιλάμε, όχι για κάποια επένδυση του μεγάλου κατασκευαστικού τομέα, αλλά για ευθεία χρηματοδότηση τους για την κατασκευή των εργοστασίων και βέβαιη κερδοφορία τους για πολλές δεκαετίες σε βάρος των δημοτών. Επί πλέον, το σχέδιο εκείνο, δεν παρείχε κανένα κίνητρο μείωσης του όγκου, αντίθετα το κίνητρο του ήταν η μέγιστη παραγωγή σύμμεικτων απορριμμάτων.
Το σχέδιο αυτό, το είχαμε καταψηφίσει όλες τις φορές που συζητήθηκε στο παρελθόν.

2. Ο μονόπλευρος και δογματικός προσανατολισμός, που επικράτησε για μία δεκαετία, εμπόδισε κάθε άλλη επιστημονική ή φιλολαϊκή προσέγγιση στο πρόβλημα. Χαρακτηριστικό αυτό, της πλήρους υποταγής Δήμων και Δημάρχων, στις κεντρικές επιλογές εξυπηρέτησης των μεγάλων συμφερόντων και στις Κυβερνητικές επιλογές. Είναι χαρακτηριστικές, οι μέχρι πριν λίγα χρόνια πανελλαδικές περιοδείες του κ. Φούχτελ, στην προσπάθεια προώθησης των γερμανικών συμφερόντων.

3. Το αποτέλεσμα αυτού του προσανατολισμού ήταν να χαθεί πολύτιμος χρόνος. Πάνω από μία δεκαετία! Και να μην έχουν σχεδιαστεί λύσεις, οικονομικότερες, φιλικότερες προς το περιβάλλον και να μην τρέχουμε σήμερα υπό την ασφυκτική πίεση της ανυπαρξίας άμεσων λύσεων. Αυτό ισχύει και για τον δικό μας Δήμο, (Ξερόλακκα) και για γειτονικούς Δήμους, (Πύργος. Αιγιάλεια).

Γ. Ο κίνδυνος να μην εξασφαλιστούν οι πιστώσεις για τα απαραίτητα έργα.

Αν και οι μελέτες δεν έχουν ολοκληρωθεί, η πρώτη προσέγγιση της ομάδας εργασίας ανεβάζει το κόστος στα περίπου 16 εκατομμύρια Ευρώ.

Τα προβλεπόμενα έργα είναι:

Περισσότερα...

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Οι Θέσεις μας