Ανυπότακτη Πολιτεία

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Ο Συνδυασμός μας Συνδυασμός

Ομιλία Χρήστου Πατούχα στο φεστιβαλ Unity

patouxas

 

 

Αγαπητοί σύντροφοι

Αφού σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση, θα σας δηλώσω εξ αρχής, ότι βρίσκομαι εδώ με την ιδιότητα ενός ανθρώπου με μακρά θητεία στην Αυτοδιοίκηση, με μακρά θητεία επίσης στην Αριστερά, την οποία υπηρετώ και από μέσα και από λίγο μεγαλύτερη απόσταση για σχεδόν 50 χρόνια.

Ισχυρίζομαι λοιπόν, ότι μπορώ να σας μεταφέρω με πιστότητα τις σημερινές αγωνίες των απλών ανθρώπων, να σας μεταφέρω τις δυσκολίες των ανθρώπων της γενιάς μου για επιβίωση, για αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας και νοσηλείας, για την αδυναμία τους να στηρίξουν προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, να σας μεταφέρω την αγωνία των ανθρώπων που πίστεψαν την Αριστερά, που επένδυσαν σε αυτήν ελπίδες για καλύτερο αύριο και διαψεύστηκαν, να σας μεταφέρω τις αγωνίες της νεολαίας της πόλης μας. Τής πόλης που είναι η πρωτεύουσα της ανεργίας, με πάνω από 60% στους νέους κάτω των 35, με 10% πάνω από τον πανελλαδικό μέσο όρο σε όλους τους άλλους δείκτες.

Της πόλης, που βρίσκεται στο επίκεντρο της ανεργίας από τις αρχές της δεκαετίας του 90, δηλαδή πολύ πριν αρχίσει η επίσημη κρίση και τα μνημόνια. Της πόλης που έχει βιώσει από εκείνη την δεκαετία, την καταστροφή και την απαξίωση παραγωγικών δυνάμεων, την απαξίωση του πιο εξειδικευμένου εργατοτεχνικού προσωπικού, την καταστροφή παραγωγικής τεχνογνωσίας δεκαετιών. Αυτό δηλαδή που συμβαίνει με μαζικό τρόπο σήμερα σε όλη την χώρα.

Σήμερα, η κοινωνία μας και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, σπαράσσονται από τις συνέπειες της κρίσης, αυξάνεται καθημερινά ο πληθυσμός που διεκδικεί την επιβίωση του στα δημοτικά συσσίτια, που υπάρχουν οικογένειες χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, νέες οικογένειες που ο κοινωνικός οργανισμός δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες τους για παιδικό σταθμό. Που η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι κάτω από τα στατιστικά όρια της φτώχειας, που όλοι χρωστάνε στις τράπεζες γιατί και όσοι έχουν εργασία, έχουν δει το εισόδημα τους να μειώνεται στο μισό. Ο κίνδυνος να χάσουν την δουλειά τους είναι άμεσος, ο κίνδυνος να χάσουν το σπίτι τους, κρέμεται από πάνω τους συνεχώς.

Είναι τόσο προφανές, δεν χρειάζεται θεωρώ καμία απόδειξη, ότι λύση στην σημερινή κατάσταση δεν υπάρχει. Δεν θα υπάρξει με την πολιτική που εφαρμόζεται, ανάκαμψη οικονομική για πολλές δεκαετίες ακόμα. Αλλά και εάν κατά την γνώμη των κυβερνώντων, αρχίζουν να υπάρχουν τέτοιοι δείκτες ανάκαμψης, θα είναι σε ολοκληρωτικό όφελος του κεφαλαίου και των ξένων συμφερόντων. Έχει κανένας την αυταπάτη, ότι παρά τους όποιους δείκτες, θα βελτιωθεί η σύνταξη ή ο μισθός, ή θα βελτιωθούν τα επίπεδα της κοινωνικής προστασίας;

Όχι αγαπητοί σύντροφοι! Τα αντιλαϊκά μέτρα, ήρθαν για να μείνουν, για να αυξάνουν την κερδοφορία ξένων και εγχώριων επενδυτών, για να εκτρέφουν τον παρασιτισμό, την ξενοδουλεία, την υποταγή. Το πολιτικό αφήγημα, το αισιόδοξο για αυτούς, είναι εφεύρεση της «αριστερής» και της δεξιάς εξουσίας, για μόνιμη αιχμαλωσία, μόνιμη καταδίκη των λαϊκών στρωμάτων, στα συμφέροντα του κεφαλαίου, μόνιμη εξάρτηση από τις δυνάμεις της ιμπεριαλιστικής Ευρώπης, μόνιμη υποθήκευση και εκποίηση του εθνικού πλούτου, διαρκής στράτευση της χώρας στους ισχυρούς.

Δεν θα ασχοληθώ εν προκειμένω, με κραυγαλέα πολιτικά λάθη, με δημιουργημένες αυταπάτες για τον ρόλο της σημερινής κυβέρνησης. Τέτοια υπάρχουν πολύ προ του 2015. Θα αναφερθώ στα καθήκοντα της σημερινής αριστεράς.

Θα ξεκινήσω όμως κάπως γενικότερα. Οι κομμουνιστές, οι αριστεροί, όλες οι φερόμενες σαν ανατρεπτικές δυνάμεις, πρέπει να έχουν εξ ορισμού, το καθήκον της υπεράσπισης των συμφερόντων και των δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας. Αυτή είναι η θεμελιώδης ιδεολογική, πολιτική, ταξική και στρατηγική διαφορά τους από όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Σύμφωνα με αυτή την θεμελιώδη διαφορά, για την σημερινή τραγική κατάσταση, για την σημερινή καθοριστική ήττα, ευθυνόμαστε όλοι, ευθύνονται όλες οι δυνάμεις της κομμουνιστικής και ανατρεπτικής αριστεράς, μικρές και μεγαλύτερες. Ευθυνόμαστε για την διάλυση του εργατικού και λαϊκού κινήματος και την υποταγή του. Δεν το τροφοδοτήσαμε με στόχους, δεν το εμπνεύσαμε, κυρίως δεν αναλάβαμε την ευθύνη ο καθένας για τον εαυτό του. Και όταν αναφέρονται ευθύνες, ο καθένας προσπαθεί αλλού να τις μετακυλήσει. Σαν για να βρουν έδαφος οι εκατέρωθεν πολιτικοί χαρακτηρισμοί, χρησιμοποιούμε την δυστυχία ενός ολόκληρου λαού και τους εκτοξεύουμε εναντίον αλλήλων, εκτός ουσίας, εκτός τόπου και χρόνου.

Ναι, υπάρχουν πολλές διαφορές και διαφωνίες. Δικαιολογημένες και μη. Η καλή αρχή θα ήταν να μη τις μεγενθύνουμε. Θα ήταν με βάση αυτές, κυρίως όμως με βάση την συσσώρευση των κοινωνικών προβλημάτων, να αναζητήσουμε μια γλώσσα συνεννόησης. Αυτό είναι σήμερα το άμεσο και υπέρτατο καθήκον.

Πρέπει να πάρουμε υπόψη μας τα εξής:

Πρώτο: Ο αντίπαλος μας, οι δυνάμεις της οικονομικής ολιγαρχίας, οι ξένοι και το πολιτικό προσωπικό που τους στηρίζει, είναι αντίπαλος πολύ ισχυρός. Διαθέτει την εξουσία, έχει τεράστια ερείσματα, έχει το κοινοβούλιο και το κράτος, έχει τους μηχανισμούς της διοίκησης και της ιδεολογίας, έχει την δυνατότητα της κατασταλτικής βίας, ατομικής και μαζικής, έχει την δικαιοσύνη και την εξάρτηση της και κυρίως, έχει ξεκάθαρους στρατηγικούς και τακτικούς στόχους. Ξέρει την κάθε στιγμή, με απόλυτη ακρίβεια αυτό που θέλει. Θέλει την μακροχρόνια διατήρηση της εξουσίας του, την μακροχρόνια ταξική υποταγή των αντιπάλων του.

Δεύτερο. Ο αντίπαλος δεν είναι ανίκητος. Αλλά, ενώ αυτός είναι ένας γενικός κανόνας, υπάρχουν πολύ σοβαρές προϋποθέσεις.

Όπως: Η ύπαρξη αποτελεσματικού πολιτικού μετώπου- φορέα, που με την πολιτική και την δράση του θα πείσει και θα κινητοποιήσει την πλειοψηφία των κοινωνικών στρωμάτων που καταπιέζονται και μπορούν εν δυνάμει να αποτελέσουν την δύναμη ανατροπής. Που θα τους συνεγείρει και στον τομέα της ιδεολογίας και της άμεσης πολιτικής δράσης. Που θα τροφοδοτήσει και θα κινητοποιήσει τις μαζικές κοινωνικές οργανώσεις. Που θα πολιτικοποιεί και θα συνενώνει τα αιτήματα τους.

Θα σας πω ένα πρόσφατο παράδειγμα από συζήτηση μου με δύο παλιούς μου συντρόφους. Το θέμα μας ήταν η ιδεολογική και πολιτική αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής και της νεοναζιστικής δράσης στην χώρα μας και γενικότερα. Τι παρατηρήσαμε στην επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα; Σκόρπιες μικροκινητοποιήσεις από μικρές ομάδες, δύο συγκεντρώσεις στην Δραπετσώνα σε διαφορετικές μέρες. Η μία ήταν κομματική συγκέντρωση του ΚΚΕ.

Αισθάνονται όλοι αυτοί, ότι έπραξαν το καθήκον τους; Φυσικά όχι. Ο κίνδυνος του νεοφασισμού είναι πολύ μεγαλύτερος από τις κομματικές ασκήσεις. Και εννοείται ότι στις όποιες κινητοποιήσεις πρέπει να κυριαρχεί η πλατιά δημοκρατική ενότητα. Με τρόπο, που να εκτίθενται και όσοι γλυκοκοιτούν τους χρυσαυγίτες για πρόσκαιρα μικροκομματικά αμοιβαία οφέλη. Κρατείστε το αυτό, αν θέλετε, για την ανάγκη ακόμα και άλλων θεματικών συμμαχιών και μετώπων.

Όλα αυτά που πρόχειρα σας ανέφερα, θεωρώ, ότι θέτουν τον δάκτυλο επί του τύπου των ήλων. Υπάρχει απάντηση στην παντοκρατορία των δυνάμεων του κεφαλαίου, των μνημονίων και του αλυσοδέματος του λαού και της χώρας; Τι πρέπει να κάνουμε για αυτό;

Σας ανέφερα εξ αρχής, ότι οι κομμουνιστές και οι αριστεροί είναι εξ ορισμού αυτοί που πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη της νίκης, όχι αυτοί που θα διαχειρίζονται και θα ευθύνονται για τις ήττες. Αυτό προϋποθέτει έναν βασικότατο όρο, έναν αδήριτο κανόνα. Πειθαρχία, όχι στην αυθυπαρξία του καθενός, αλλά πειθαρχία στον στόχο μας. Με βάση αυτόν τον κανόνα θα κριθούν όλοι. Και αν δεν συνενώσει όλους ο στόχος, ή τουλάχιστον τους περισσότερους, τότε όχι μόνο δεν υπάρχει ελπίδα για νίκη, αλλά του καθενός η δύναμη θα φυλλοροεί μέχρι την διάλυση του.

Θα ήθελα επί αυτού να παρατηρήσω:

1. Διαπιστώνω αυταπάτες σε πολλούς για την στάση μελών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Ότι, εν δυνάμει μπορούν να αποτελέσουν στο μέλλον δύναμη αντίστασης. Ιδιαίτερα αν χάσουν τις εκλογές. Η προσωπική μου γνώμη είναι, ότι όσοι δεν έφυγαν ήδη τιμώντας τις αρχές και την προσωπική τους διαδρομή, όλοι όσοι αποτελούν τον μηχανισμό του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν ήδη εχθρούς και πολέμιους κάθε εξέλιξης. Είναι χειρότεροι, είναι και πιο ιδιοτελείς ακόμα και από τους Υπουργούς. Δεν έχουμε τον χρόνο, θα μπορούσα να σας αναφέρω πολλά παραδείγματα τέτοιας στάσης στην πόλη μας.

2. Το ΚΚΕ, η ισχυρότερη και ιστορικότερη δύναμη της κομμουνιστικής αριστεράς, ακολουθεί σήμερα αυτοκαταστροφική, καταστροφική για το κίνημα και τους στόχους του πορεία. Ανεξάρτητα από τις διαφωνίες μου για τα θέματα στρατηγικής και τακτικής, πιστεύω παρά την λανθασμένη του τακτική, θα μπορούσε να πρωτοστατεί στον αγώνα για την επιβίωση του λαού και της χώρας. Να πρωτοστατεί για την συγκρότηση κοινωνικών και πολιτικών μετώπων, να ηγηθεί με ισοτιμία και σεβασμό ολόκληρης της πολιτικής αριστεράς που διαπνέεται από τους ίδιους στόχους. Που μπορεί να διαγνωσθεί πρόθεση κοινής δράσης για το σήμερα. Ιδεολογικές εκτροπές που οδήγησαν σε διασπάσεις του παρελθόντος, κάνουν σήμερα το κόμμα αυτό να φοβάται την σκιά του, να κλείνεται, να οδηγείται στην υπέρτατη εσωστρέφεια και το χειρότερο, δεν κινείται για να ερμηνεύσει ορθά τις ιδεολογικές του εκτροπές και να εντοπίσει τα δικά του ηγετικά λάθη.

Ας αναφέρουμε το σημαντικότερο ιστορικό παράδειγμα: Το ΚΚΕ, που σήμερα αρνείται κάθε προσέγγιση με οποιαδήποτε όμορη δύναμη, τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, είναι το ίδιο που πραγματοποίησε την χαμηλότερης ποιότητας πολιτική συμμαχία στην δεκαετία του 80, που ήταν το σύμφωνο ΕΑΡ-ΚΚΕ και η δημιουργία του ενιαίου Συνασπισμού. Αυτή υπήρξε η ιδεολογική προσχώρηση του ΚΚΕ στον «Ευρωπαϊκό προσανατολισμό» της χώρας, στην σοσιαλδημοκρατική αντιμετώπιση και διαχείριση των προβλημάτων της και μετά στην άθλια συγκυβέρνηση Τζαννετάκη.

3. Παρόλα αυτά, δεν συμφωνώ με όσους ισχυρίζονται, ότι το ΚΚΕ είναι τελειωμένη υπόθεση. Τι απαιτείται; Απαιτείται από όλους τους άλλους η μέγιστη ιδεολογική αποσαφήνιση, η καλύτερη δυνατή προγραμματική πολιτική συγκρότηση, η αποφασιστική συμμαχική προσήλωση και εν τέλει η δημιουργία ενός διακριτού ισχυρού πολιτικού πόλου. Αν αυτός ο πόλος, δεν συγκροτηθεί και αν δεν αποκτήσει το κρίσιμο ελάχιστο πολιτικό μέγεθος, τότε ούτε το ΚΚΕ θα επηρεασθεί, ούτε αυτοτελώς θα μπορεί να υπάρξει σημαντική πολιτική επιρροή. Υπάρχει αυτή η δυνατότητα; Το άμεσο μέλλον θα το δείξει. Αλλά, διακρίνω ήδη σημαντικές δυσκολίες. Αυτό που σας ανέφερα για την πίστη στην αυθυπαρξία και όχι στον στόχο μας, χαρακτηρίζει πολλούς και στην πέραν του ΚΚΕ αριστερά. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι μικρομεγαλισμοί και οι εμμονές στην αυθυπαρξία, είναι το κύριο χαρακτηριστικό πολλών. Ναι, έγιναν και γίνονται από την ΛΑΕ τέτοιες προσπάθειες. Πρέπει να γίνουν πιο επίμονες, με πιο καθαρούς πολιτικούς στόχους, με προσήλωση στην αξιοποίηση όλων των δυνάμεων.

Αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι

Θα μπορούσα να αναλώσω περισσότερα, για να διατυπώσω την γνώμη μου για τις προγραμματικές αρχές, για το τί πρέπει να γίνει στην πολιτική σκακιέρα. Δεν θα το κάνω. Θεωρώ τους αποψινούς συνομιλητές μου αρμοδιότερους από εμένα.

Ξέρετε ποιο είναι το κύριο που πρέπει να αναστρέψουμε και να ανατάξουμε; Είναι η δικαιολογημένη, μαζική και μεγαλύτερη στην ιστορία, απογοήτευση όλου του λαού. Αυτό επιδρά στο επίπεδο και την αποτελεσματικότητα των αγώνων, αυτό δυσκολεύει την πολιτική δράση. Ο χρόνος, δεν μας παραχωρεί την πολυτέλεια της αναμονής ή της καθυστέρησης. Οι απαντήσεις και οι πράξεις δεν μπορούν να γίνουν αύριο. Θα ήθελα να μου επιτρέψετε να πιστεύω, ότι στην προσπάθεια αυτή, καταλυτική θα είναι η δύναμη της νεολαίας. Αυτή πρέπει να είναι στο κέντρο της προσοχής μας, αυτήν πρέπει να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Αυτοί αποτελούν την «μάλλινη τσέπη στους χειμώνες των καιρών μας», σύμφωνα με μία πολύ πετυχημένη ποιητική έκφραση. Σας αποχαιρετώ, παραφράζοντας λίγο τον Φιντέλ Κάστρο, μόνο με την ετοιμότητα και την πλειοψηφία του λαού, μπορούμε να νικήσουμε.

Ο Πέπος Αγγελακόπουλος, υποψήφιος με την "Ανυπότακτη Πολιτεία"

4 χρόνια μνημονίων και η καταστροφή από τις κυβερνητικές πολιτικές και της εντολές της Ε.Ε δεν έχουν σταματημό. Η ανεργία στο 30 % και 60% στους νέους, χιλιάδες οικογένειες κάτω από το όριο της φτώχειας που αντιμετωπίζουν άμεσα βιοποριστικά προβλήματα. Όλα αυτά μαζί με δημόσια αγαθά όπως το νερό, το ρεύμα, η υγειά κ.α θυσιάζονται στον βωμό του χρέους, ένα χρέος που το 2008 ήταν στο 120% και τώρα έχει εκτοξευτεί στο 175.1% και δεν φαίνεται να έχει σταματημό.

Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο θα γίνουν και οι δημοτικές εκλογές στης 18 Μαΐου. Σε αυτές τις δημοτικές εκλογές πρώτο μέλημα θα πρέπει να είναι οι πολίτες της Πάτρας, οι οποίοι πλήττονται.

Κανένας να μην μήνει ούτε μια ώρα χωρίς ρεύμα.

Κανένας να μην μήνει χωρίς ένα πιάτο φαΐ να φάει.

Κανένας να μην απορρίπτεται από την υγειά και την παιδεία.

Για να συμβεί αυτό πρέπει να υπάρξει η δημοτική αρχή εκείνη η οποία θα πάει κόντρα στις κυβερνητικές πολιτικές και τις επιταγές της που φτωχοποιούν τους δήμους.

Η Ανυπόταχτη Πολιτεία είναι η δύναμη η οποία μπορεί να βάλλει ένα οριστικό φρένο σε όλα αυτά, κόντρα στη λογική του συμβιβασμού και της αναμονής, σε αντίθεση με λογικές "ο δήμος είναι εξαρτημένος δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι".

Στις 18 Μαΐου να στηρίξουμε την Ανυπόταχτη Πολιτεία για να επιστρέψει ο δήμος στους πολίτες του.

Να δοθεί ένα ηχηρό μήνυμα, αντιπαραθετικό στους "ανεξάρτητους" σωτήρες που περιμένουν να υλοποιήσουν τις κυβερνητικές πολιτικές άλλα και στους υποψήφιους που στηρίζουν τα κόμματα της κυβέρνησης.

Πρέπει να μαυρίσουμε αυτούς που μας μαύρισαν την ζωή και να προβάλουμε το δικό μας αντιπαραθετικό πρόγραμμα και όνειρο για αυτήν την πόλη.

Ιωσήφ Αγγελακόπουλος,

Σπουδαστής Ι.Ε.Κ

Ο Γιάννης Καλομοίρης, υποψήφιος με την "Ανυπότακτη Πολιτεία"

Δεν θα γίνουμε η γενιά της υποταγής και της παραίτησης

Οι δημοτικές εκλογές κρίνουν την πορεία της ζωής μας.

Η επιλογή της ψήφου σε αυτές τις εκλογές θα είναι ή μήνυμα ελπίδας και αγώνα ή μήνυμα εμπέδωσης του φόβου και επιβεβαίωσης της καταστροφικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Επιβεβαίωση και συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής μεταφράζεται με φτώχια, μνημόνια, νέα μέτρα, αρπαγή του εθνικού πλούτου, με ερήμωση και μαρασμό της πόλης μας, ανεργία, μετανάστευση, διαφθορά και σκάνδαλα, πολιτιστική εκπόρνευση και φασισμός. Οι πιο καταστροφικές δυνάμεις του τόπου έχουν συστρατευτεί για να εκτελέσουν δουλικά τις εντολές της ΕΕ και ΔΝΤ σε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στη νεολαία και τον λαό. Στα 5 χρόνια αυτής της πορείας ο λαός δεν είδε να καλυτερεύει η κατάσταση του, κάθε υπόσχεση τους σήμαινε σχέδια για μεγαλύτερη επίθεση και πιο χυδαία ληστεία.

Εμπέδωση του φόβου μεταφράζεται με αποδοχή των απειλών που ξεστομίζουν. Των απειλών για χρεωκοπία και καταστροφή εάν δεν περάσουν οι πολιτικές τους, οι ψηφοφορίες των μέτρων του μνημονίου, η αποδοχή του ευρώ ως θέσφατο, η ευρωπαϊκή πορεία της καταστροφής. Των απειλών που εκτοξεύουν οι διάφοροι μαϊντανοι στις τηλεοράσεις πρωί, μεσημέρι, βράδυ εάν αντισταθούμε για την καταστροφή της υγείας και της παιδείας, εάν αντισταθούμε για το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου. Μεταφράζεται με την ανάπτυξη του σκοταδισμού του φασισμού, με την απαγόρευση των διαδηλώσεων και τις αντιδημοκρατικές εκτροπές. Εμπέδωση σημαίνει η καταστροφική αποδοχή της επιλογής του μικρότερου κακού, της ηρεμίας και της υποταγής "για να μην γίνουν τα πράγματα χειρότερα".

Η πραγματικότητα και το μέλλον μας όχι μόνο δεν θα αλλάξει όσο διαφεντεύουν οι τοπικοί, εγχώριοι και ξένοι εκβιαστές αλλά θα χειροτερεύει γιατί αυτοί είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για την δεινή μας θέση, αυτοί είναι οι αρχιτέκτονες της δυστυχίας και του μαύρου μέλλοντος.

Να επιβάλλουμε τα δίκαια της ζωής μας, να επιβάλλουμε την ελπίδα με αγώνα και αντίσταση στην πραγματικότητα της καταστροφής.

Η νέα γενιά πρέπει να σταθεί στο ύψος της, να παλέψει για ένα διαφορετικό όραμα για την ίδια και τον λαό.

Να παλέψει για μια αριστερή φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση.

Σε αυτές τις δημοτικές εκλογές ψηφίζουμε τον συνδιασμό που στην μακρόχρονη πορεία του στέκεται αγωνιστικά σε όλα τα μικρά και μεγάλα προβλήματα της περιοχής, που δεν συνδιαλέγεται με τις μνημονιακές κυβερνήσεις, που έχει συγκροτημένο και πραγματικό πρόγραμμα για το μέλλον της Πάτρας, που πιστεύει ότι μόνο με την μετωπική λογική και όχι με τη κομματική περιχαράκωση ή η συστημική αναδίπλωση των πολιτικών δυνάμεων της αριστεράς θα βρεθεί σε καλύτερη μοίρα το λαϊκό κίνημα. Μόνο με αυτή την λογική θα οικοδομίσουμε μια πραγματική διέξοδο απ την κρίση.

Στις δημοτικές εκλογές στηριζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την Ανυπότακτη Πολιτεία.

Στις δημοτικές εκλογές ψηφίζουμε Ανυπότακτη Πολιτεία

"Κείνο που σου προσάπτουν τα Χελιδόνια είναι η άνοιξη που δεν έφερες"

Καλομοίρης Γιάννης,
Απόφοιτος του τμήματος φυσικής Πάτρας

Ο Διονύσης Μαρούδας, υποψήφιος με την "Ανυπότακτη Πολιτεία"

Επειδή δε θέλουμε ένα δήμο – μάνατζερ,
ούτε ένα δήμο – τσιράκι της κεντρικής εξουσίας...
Αντίθετα είναι αναγκαίος ένας Δήμος – μετερίζι λαϊκών αγώνων.

Επειδή δεν πιστεύουμε όσους "θα κάνουν για εμάς – χωρίς εμάς",
ούτε τα μεγάλα λόγια – τη "συνετή" διαχείριση και τα περί "νοινοκυρεμένων Δήμων"...
Προτιμάμε να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις.

Επειδή τα προβλήματα δεν είναι τεχνικής φύσεως,
άρα δεν επιλύονται από τους "πιο ικανούς διαχειριστές"...
Είναι πολιτικά, και τέτοια είναι και η λύση τους.

Επειδή στην εποχή της κρίσης, της τρόικα, των μνημονίων,
ο λαός δε μπορεί "να κερδίσει τη λευτεριά" με βελούδινο τρόπο...
Απαιτείται πολιτική ρήξης και ανατροπής με το ευρωπαϊκό κέντρο και τους δανειστές.

Επειδή οι δημοτικές εκλογές είναι πιο πολιτικές από ποτέ,
η ψήφος μας δε μπορεί να είναι μόνο προσωπική και "αυτοδιοικητική"...
Πρέπει να είναι πολιτική, αριστερή, μετωπική.

Επειδή η ενίσχυση προσώπων και παρατάξεων με αρχές, με αριστερή πολιτική, με μετωπική αντίληψη, τόσο στη Δήμο μας, όσο και σε όλη τη χώρα, είναι σημαντική παρακαταθήκη για τις μάχες που έρχονται...

Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την Ανυπότακτη Πολιτεία,
ψηφίζουμε Χρήστο Πατούχα για Δήμαρχο Πατρέων.

Μαρούδας Διονύσης,
Καθηγητής Β΄ βάθμιας

Ο Θύμιος Δραγώτης, υποψήφιος με την "Ανυπότακτη Πολιτεία"

Να δυναμώσουμε το ρεύμα αντίστασης!

Συμμετέχω στην Ανυπότακτη Πολιτεία ως ενεργό μέλος από το 2006 μέχρι και σήμερα. Στους καιρούς της πιο άγριας επίθεσης στα λαϊκά κεκτημένα επιλέγω να στρατευτώ σε ένα αριστερό μετωπικό σχήμα που παλεύει για την καλυτέρευση της καθημερινότητας των δημοτών της Πάτρας. Στις θέσεις, στις προτάσεις και στις δράσεις της Ανυπότακτης Πολιτείας βρίσκει έκφραση η φωνή του εργαζόμενου λαού, των ανέργων και της νεολαίας που αγωνίζεται. Στην Ανυπότακτη Πολιτεία βρίσκουν επίσης έκφραση όσοι θέλουν μια αγωνιζόμενη δημοτική κίνηση η οποία θα αγωνίζεται για τα προβλήματα του τόπου της, χωρίς κομματικές αγκυλώσεις και παρωπίδες.

Στο Δημοτικό Συμβούλιο της Πάτρας η Ανυπότακτη Πολιτεία με τον Χρήστο Πατούχα αποτέλεσε την φωνή του απλού Πατρινού πολίτη για τα μικρά και μεγάλα προβλήματά του. Ήμασταν σταθερά δίπλα στο κομμάτι εκείνο του κόσμου που αντιστάθηκε στις ιδιωτικοποιήσεις, στο ξεπούλημα δημοσίων χώρων και κοινωνικών αγαθών που μας ανήκουν, σε κάθε κοινωνική αδικία. Προς όφελος του λαού της Πάτρας, προτείναμε πραγματικές, τεκμηριωμένες και υλοποιήσιμες λύσεις σε προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή. Δεν πετάξαμε την μπάλα στην εξέδρα, δεν αναθέσαμε την λύση στην κεντρική εξουσία. Την ώρα δε, που ο κάθε λογής υποψήφιος δηλώνει δήθεν ανεξάρτητος, εμείς λέμε ότι είμαστε βαθιά εξαρτημένοι από τα προβλήματα και τις ανάγκες των παραπάνω κομματιών της κοινωνίας.

Η Ανυπότακτη Πολιτεία λοιπόν η οποία:

• Βρίσκεται σταθερά απέναντι σε όλο τον μνημονιακό συρφετό και στα μεγάλα τοπικά συμφέροντα που λυμαίνονται την Πάτρα.
• Ήταν σταθερά δίπλα στους κατοίκους της Ξερόλακκας, της Βούντενης και της ευρύτερης περιοχής στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν με τον χώρο υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, όταν άλλες δημοτικές παρατάξεις με πρώτη και καλύτερη την δημοτική αρχή και τις δυνάμεις της αδυνατούσαν να προβάλουν ρεαλιστικές και υλοποιήσιμες λύσεις.
Αντιστάθηκε στην απόδοση του θαλασσίου μετώπου σε ιδιώτες. Έδωσε μάχες για το ζήτημα μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο και κάλεσε τον λαό της Πάτρας να κινητοποιηθεί. Ούτε ανακαλύψαμε χτες το ζήτημα, ούτε καταθέτουμε προτάσεις που θέτουν υπο αμφισβήτηση τα κεκτημένα αιτήματα του Πατρινού λαού.
• Κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια από το 2006 μέχρι και σήμερα για την δημιουργία ενός πλατιού, ενωτικού, αριστερού κατεβάσματος στον Δήμο της Πάτρας. Δεν πήραμε ποτέ την επιλογή του μοναχικού δρόμου και της κομματικής αυτοτέλειας και καταγραφής.
• Συζητούσε πάντοτε τίμια, σταράτα και με λογική ισότητας και σεβασμού απέναντι τους συνομιλητές της. Έτσι μονάχα αντιλαμβανόμαστε εμείς την ενότητα.
• Δεν αποτέλεσε ποτέ μια ευκαιριακή επιλογή ή μέρος μικροπολιτικών παιχνιδιών, η οποία θα εξαργυρωνόταν αργότερα για να διαπραγματευτούμε κάτι «μεγαλύτερο».
• Δυναμώνει από την συμμετοχή της νέας γενιάς στα ψηφοδέλτιά της. Οι νέοι και οι νέες της Ανυπότακτης Πολιτείας δεν είναι απλά νεαροί σε ηλικία αλλά έχουν ενεργή συμμετοχή στους αγώνες και στις διεκδικήσεις της νεολαίας.

Αυτή ακριβώς η δημοτική κίνηση όχι μόνο αξίζει να στηριχθεί αλλά και ΠΡΕΠΕΙ να δυναμώσει !
Δυνατότερη Ανυπότακτη Πολιτεία σημαίνει δυνατότερη η φωνή του Πατρινού λαού.

Τα πράγματα μπορούν να πάνε αλλιώς. Ας το τολμήσουμε....

Δραγώτης Ευθύμιος.
Υποψήφιος Διδάκτωρ Διοίκησης Επιχειρήσεων Πανεπιστημίου Πατρών.
Μέλος της Αριστερής Ανασύνθεσης και της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
Υποψήφιος στην Εκλογική Περιφέρεια Δήμου Πατρέων.

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η Κίνηση